5397 resultaten.
Schoongekrabd vernis
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
571 regelmatig hou ik een
afspraak met mijzelf
kijk of ik weer verdwaal
in mijn gehechtheden
wil weten of ik nog
genoeg om mij zelf lach
of durf te jammeren
als alles pijn doet
dan zie ik zonder masker
bezieling in de bron…
De hoofdrol
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
764 Gevoel is onze oudste taal
heeft ‘t beste met ons voor
luisteren vergroot de kans op overleven
Onze enige taak is creatie
van ‘n volgende generatie
aangepast aan eisen van ‘t nieuwe heden
De vrouw romantisch
de man rationalistisch
stereotypen die werkelijkheden verhelen
We doen de vrouw tekort
zij is de ster in de hoofdrol
lonkt…
Zaden van de berk.
netgedicht
3.9 met 10 stemmen
572 Een woud van zwijgen, rijgen
zich in twijfel tot een toverbos, onder
een kalend dak, waarin de bladeren
zich herkenen, iets geleerd en zeker
niets verteerd, pompt vuur door aderen,
te denken dat ik straks niet meer ben, dat
blijft vaag, licht gevoel in de maag,
de kwaal van een dogma die ik langer ken,
iedereen kent het, niemand kan het…
overbelicht
netgedicht
3.6 met 11 stemmen
721 gisteren sprak ik met de zon
over de naderende lente
de kreek spiegelde mij voor
zonder beloftes, het riet wuifde
de aarde scheurt al her en der
laag kiest een patrijs zijn landing
nu nog kijk ik tegen kale bomen
zoals bezems borstelen zij schoon
meer nog sprak de zon met warmte
verblinde mij, met zicht op mooier…
Eureka
netgedicht
3.8 met 17 stemmen
846 Die van het Reve was zo gek nog niet
God is een ezel zei hij en public
Natuurlijk
Hij droeg zijn kostbare vrucht
Waar of geloof
Het boeit mij niet
Mijn handen zijn vrij.…
klein
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
631 Het is zo fijn je klein te voelen
een zandkorrel in de woestijn
een stofje dansend op een windvlaag
om er zo-wel als niet te zijn…
Getuigenis van een antiheld
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
590 Ik werd bewust van leugens der natuur
die illusies van een mooi en eeuwig leven
in mijn kinder genen heeft geschreven en
de tijd in m’n brein traag liet stromen
Na midlife als de tijd in vrije val raakt
zag ik wat we zijn, schakel in de keten
van heden naar de oorsprong van ‘t leven
en na de voortplanting eindigt die taak
De…
L'adieu,
netgedicht
4.3 met 12 stemmen
579 Hoe verder ik dit pad zal gaan,
hoe meer ik eelt verzamel
op het bot. Een gewaagde
reis, waarbij de huid, mond en
de schouder lijken niet van
deze tijd en lichtjaren ouder,
het frame gelaagd tot rond skelet,
de ziel in tijd gewet,zal buiten
het willen tot voortbestaan,
in hardheid ingeboet, als ik
door die zandstorm raas, wast
mildheid…
Wolken
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
475 Wolken zijn als schepen,
schijnbaar doelbewust
koersen zij
op een fond van
blauwe oneindigheid.
Soms ben ik jaloers
op hun voortvarendheid.
Maar zij bewegen slechts door wind
terwijk ik
gedreven word
door Geest.…
God
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
574 Als innerlijke stem ervaren
gemoedsrust kwam tot bedaren
geweten gerust
problemen berust
voor altijd het zwijgen opgelegd
grenzen weerlegd
toekomstvoorspellend bepaald
consequenties verhaald
paradijs gevonden
in een mens zonder zonden!…
Veranderlijk
hartenkreet
4.3 met 7 stemmen
895 En al achteruitlopend die berg op
Die berg van principes
Draaide de wind
En ik
Ik draaide mee…
Mijmeringen
hartenkreet
2.9 met 11 stemmen
1.088 Nadenkend over het leven
Misschien maar voor even
Vragen waarop je geen antwoord krijgt
Misschien is het beter dat je zwijgt
Maar in je hoofd blijft het malen
Gedachten die steeds maar weer afdwalen
Waarom?
Vragen die je beter maar niet stelt
Antwoorden die je niet krijgt
Tollen blijven ze in je hoofd
Van levenslust beroofd…
Jong volwassen
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
583 Illusoire wereld
van 'n kind stort in naarmate
hij ouder wordt
Tegelijk met het verdwijnen
van z'n speelgoed naar zolder…
Iets
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
446 Er is nu niets
maar het is er wel
ik weet het zeker
maar het komt niet
zoals vorige week
gisteren
vandaag misschien
nu is het er ineens
als een bliksemschicht
ik pak een pen
een blocnote
en schrijf
een verhaal
een gedicht
opgelucht
haal ik adem
er verschijnt
een glimlach
op mijn gezicht.…
Denken
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 hij was niet zeker
of hij de volgende stap
zou stappen
want die verplaatste lucht
en kon ontaarden in een orkaan
zoals eerder voorspeld
maar dat ging toen over een vlinder
hij aarzelde evenzeer
of hij de volgende denk
zou denken
want als die zou leiden tot
E = mc³
was het eind niet zo zeer zoek
dan wel niet meer opportuun
hij hief…
Durf te leven..
hartenkreet
4.0 met 13 stemmen
1.255 Dwarrelend,langzaam vallend,
Komt de sneeuw hier naar benee.
Genietend kijk ik door mijn raam,
En neem een slokje van mijn thee.
Wat weet het leven met al zijn pracht,
Mij zo`n fijn gevoel te geven,
Het is zo mooi en ook zo zacht.
Heerlijk...ik begin ervan te beven.
Zachtjes loop ik nu naar buiten,
De sneeuw dwarrelend op mijn…
Vat het leven
hartenkreet
2.7 met 7 stemmen
1.364 Een leven vol zoeken
vol vragen
een zoektocht naar acceptatie
door mezelf
door anderen
acceptatie van mezelf
van het onbekende
van de wereld die ik ervaar
de wereld die invloed op mij heeft
die ik kan veranderen
die ik niet kan veranderen
als een put
waar ik uit klim
en weer terugglijd
als een vuur
dat dooft
en weer ontvlamt…
De blauwe planeet
netgedicht
3.6 met 7 stemmen
764 In de ruimte koud en inktzwart
zien ruimtereizigers in spotlight
van de zon de blauwe planeet-
dat in stilte met de schoonheid
van ‘n aards paradijs schijnbaar
gewichtloos in oneindigheid zweeft
Kwetsbaar flinterdun de schild
tegen een gewelddadig ruim
de beschermer van aards leven-
paradoxaal gloort dan de hoop
dat inzicht van leiders…
Want onvervuld...
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
505 Want onvervuld blijft het verlangen levend,
de tijd draait door, de vragen staan
in al hun hevigheid gebeiteld.
Want onvervuld blijft het verlangen levend,
de leegte zoekt een vorm, ongrijpbaar anders,
verbindend tot grotere gehelen.
Want onvervuld blijft het verlangen levend,
geen danser zonder dans, geen licht
tenzij het groot ontwaken…
Krabpaal
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
448 als ik boos ben,
mijn woede
zich ontladen moet,
stort ik mij
op mijn krabpaal
in het schuurtje
van mijn achtererf
alle ingehouden emotie
alle opgekropte frustratie
krab ik weg…
Luchtkussens
netgedicht
3.6 met 9 stemmen
460 Ik ben bereid te duiken
in de fuiken van de dromen,
alleen ik aarzel voor de steile rand,
bang dat je me achterna zal komen , en
te springen in het zelfde diepe ledikant,
vrees niet, we springen op gelijke wijze
met dichte ogen, met vaste hand, gericht
op angsten die verwijzen naar de
verdwenen vrienden uit de jeugd, waarmee
we zwierven…
De denkende mens
netgedicht
3.4 met 12 stemmen
817 Spectrum van gevoelens waarschuwt ons
voor gevaren die onze verre voorouders
in hun overlevingstrijd hebben ervaren --
wie niet luistert naar in genen geschreven
berichten uit het verleden verongelukt en
ligt in de bermen der evolutie begraven
Zoals het leven opgekrikt door ‘t zonlicht
zich moeizaam uit de natte aarde wrikte
overstijgt…
de ganzen van steen
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
688 ooit vlogen zij voorbij de dorpen
zagen de was hangen en een jong
stel achter de schuur staan vrijen
de haan van het kerkje draaide
met ze mee naar het oosten, zijn
koper blonk in het zonlicht, stemmen
stegen verwaaid omhoog, vervaagden
terwijl over de kreek op een terras
muzikanten oefenden, zwaailichten
van de brandweer door het vlaswerk…
Nog voor de val…
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
517 Eeuwigheid, ik herinner me het,
Het was nog voor de val.
Stromende lichtstralen,
Dromende wezens schralen,
Ik kon het intussen niet vergeten.
Het komt soms in mijn dromen tevoorschijn.
Als een dromerige schijn.
Ook al is mijn leven bezeten.…
that's me in the corner losing my religion (REM)
netgedicht
3.0 met 8 stemmen
684 jarenlang al
in de knoop met hem
zie wat er gebeurt
het draagt zijn naam
twijfel
omdat er mensen zijn
wijs en erudiet
belezen en toch religieus
onder de vlag van het geloof
loopt een bloedspoor
doorheen de geschiedenis
onmenselijk wreed
hij is liefde, leerde ik
een goede vader
mijn brein te klein
om dit te vatten…
het frontje
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
560 Het aangezicht van een
inhoudelijk fenomeen
is net zo leeg als een
misleidend tafereel
een blinde vis…
daarom ben ik vrij
netgedicht
3.6 met 21 stemmen
632 omdat ik niet mijn eigen invloed zal zijn
mijn strekking steeds een bedenking is geweest
ik niet begrepen heb wat mij
naar deze onbegrepen plaats heeft toegejaagd
ik niet mijzelf doorgronden kan
als strevend te bevatten
lag ik op mijn rug
en zag een onbeweeglijk hemelgewelf
daarom ben ik vrij…..…
Tussen de regels
poëzie
3.3 met 14 stemmen
4.409 Tussen de regels lezen staat u vrij;
Maar daar niet naar te luisteren, staat aan mij.
Vervalsing is ‘t, of louter fantasie.
Wat zwart op wit staat heeft betekenis;
Niet wat vermoeden, gissing, argwaan is.…
Geschonden groei
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
507 Uiteenvallen, vergaan en bederven
heeft zijn wijsheid, de scherven
die men samenvoegt, de grootheid
van versmolten delen, lijkt anders
dan ze samen waren, leidt tot een
nieuw geheel, gesnoeide echo’s
van vervallen koninkrijken, brengen
tijdperken van bloei en wat niet
meer is, gaat niet verloren, de kern
van de essentie te vergelijken…
Het was een grauwe
gedicht
2.9 met 31 stemmen
12.193 Het was een grauwe en een gure,
een dag waarop ik sterfelijk
moet zijn geweest als nooit tevoren,
maar ik had geen last van de gedachte
aan de dood - en een gedachte,
dat was alles wat het was, de dood.
Ik herinner me nog goed hoeveel beter
ik me voelde opgewassen
tegen de verliederlijking
die zeker in een zanger of een dichter
aan een half…