3400 resultaten.
Plan B
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
518 Voor het hoofd stoten,
aan dezelfde steen bezeren.
Ten hele dwalen
en ten halve keren.
De kronkels volgen
en de hoeken afsnijden.
Recht door zee,
gejaagd door het getijde.
Te kiezen en te falen,
met vallen en opstaan.
Om op eigen benen
van A naar B te gaan.…
Broekzak
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
474 Huis en haard voelen als
de twist van een dubbelspiraal.
’s Nachts buigt de horizon
onder het mom van een vreemde taal.
Het bekende is niet veel anders,
niet echt anders dan gewoon.
Toch is er een verschil,
iets ziet de kans schoon.
Om toe te slaan,
ongemerkt binnen te sluipen.
Een voetstuk laat wankelen,
doet op handen en voeten kruipen.…
Vergeten te kijken naar de zon die ondergaat
gedicht
3.5 met 4 stemmen
6.812 Een zonnige middag, we kunnen naar buiten gaan, daar verliest
niemand iets aan.
Ik laat je eens straat zien waar ik als kind doorheen liep, er stonden
toen geen bomen of ze waren heel klein.
Toen ik een kind was maakte ik een hengel van een stok en een
touw en een gebogen spijker.
Ik bewoog de stok door het water en een vis bleef haken aan
de…
dubbel dwars
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
538 wijsgeren blijven in taal repeteren
hertz tilt m`n frequentie om
hoog ligt een graftombe, wij leren
in staat tot niets, bij chateau dom
zo staat het standbeeld vrij
ongeduldige pagina`s en bibliotheken
lantaarn hoekpand zei zij
genetisch bepaalde neusje bleek
kijk zie simpelheid met je rollende
glibberige onmogelijke en er was
vervlogen…
Camarillo
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
403 Dolend door vergeetachtige waarheden
leg ik mij dwaze woorden in de mond.
Door in het nachtcircus op te treden
dood ik donkere uren tot de morgenstond.
Daglicht toont littekens in het blanke hout
dat monter tegen elke verdrukking in leeft.
Doofheid verbergt signalen van grof en oud,
zozeer dat zwijgen de voorkeur heeft.
Mijn zwijgen belet…
Gelijke munt
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Een ongeleefd leven ligt al jaren verborgen
in een hermetisch afgesloten kamer bewaard.
Wellicht angstig om mij problemen te bezorgen
om te ontluiken wat door alle dagen is vergaard.
Ik wil de valse lucht die mijn adem blaast
niet langer laten rondwaren zonder doel.
Mijn ware aard onthullen die mij verdwaast,
want vriendelijkheid veinst een…
Gebroken licht
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
457 Ik heb mezelf gevonden,
omgeven door regenbogen
in de glimmende lucht.
Ik zie een halo van onaantastbare gedachten,
mijn rug naar de zon.
Ik ontdek waar ik heen ben gevlucht,
naar het midden van mijn eigen kring,
niemand anders die er nog is.
Hoe kon ik weten waar ik aan begon?…
In eerste instantie
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
421 Het was bedoeld als tip.
De woorden ijlen na,
zoekend naar begrip.
Is dit waarvoor ik sta?
Zolang als nu of nooit duren,
ergens tussen hemel en aarde,
gevangen tussen klamme muren
bewaart u strijdbaar al van waarde.
Het is voor woorden ook te gek,
een broeiend wenselijk verlangen,
doch waarneembaar in kort bestek
als wat uw ogen en oren…
Vice Versa
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
458 Lichaamloos verkassen,
op reis naar een ondraaglijk oord.
Op reis naar een verlaten ik,
zonder taal verwoord.
Barnstenen vlucht.
Ga gezwind.
Verbrand uw schepen en schelpen,
voor ik u vind.
Laat mij
een hand naar verten reiken.
Naar verweesde gronden
die van geen zijde wijken.…
Gedane zaken
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
431 Woordentergend van stof,
geschraagd door geduldige gewelven.
Belaagd door de horde van onomkeerbaar,
waarmee de rust niet langer zelve.
Nu ogen samenknijpen,
de schaduw onder zware wolken gebukt gaat,
is er niets meer te begrijpen.
Alleen het vergeten
van gisteren
en de dagen waar niemand van wil weten.…
Een hond blaft
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
437 Ik zit in de zon
een grasmaaier slaat op hol
ooit was het stil
hoelang houdt hij het vol
een hond blaft of is het hoest
burenstemmen klinken hol…
Antisynchroon
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
424 Ze leek op Katy Perry.
Sprekend.
-“Het gaat helemaal goed komen met het zonnetje.”
“Maar jij moet de hele dag in dit tankstation werken”, dacht ik.
“Zou ‘t”, antwoordde ik als een konijn in de koplampen.
-“Jazeker, u had niet getankt hè?”
“Ze zegt ´u´ tegen mij”, dacht ik nog, kansloos.
“Nee hoor, alleen een zak chips.”
-“Pinnen?”
“Dolgraag…
ik
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
538 ik ben geboren als meisje
heel normaal.
maar ik ben geen meisje
best wel raar.
niet dat ik een jongen ben
nee dat ook weer niet.
mijn ouders zeggen
je bent een jongensmeid
dat is dus ook hoe ik het zie.
ik luister naar mijn ouders
weet niet anders hoe
maar ik luister niet goed
en dan maak ik ze boos
mijn moeder ze staat voor…
Woorden in wording
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
449 Water is zwaar
als het balsahout zinkt
en volgezogen met zalvend misbaar
dichtgetimmerd onder eigen gewicht verdrinkt.
Op het pad van de eerlijke vinder,
overschaduwd door waterrijke iepen en elzen,
is het dringen om het hoogste woord.
De wijsgeer kijkt jaloers naar de vlinder,
die erin volstaat de leegte van de lucht te omhelzen,
wie het…
Gewiekst
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
419 Een jonge lijster
huppelt over mijn terras
heel onverschrokken
gewiekst kijkt zij mij aan en
pikt en denkt die ken ik al…
Het brakke water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
409 Vinger in de dijk
van een zee.
Kattend op
het meerschuim van het haf.
Wenkbrauwen fronsend
afdruipen naar
een binnenwaterend land
zonder ongerijmde kusten.
Lonkend naar woorden
van identiek karakter,
overigens geschreven
met allengs verwaterde inkt.
Maar ach,
het blijft stil
rondom de borrelpraat
naar het zilte zoet.
Omdat ik niet…
Binnenskamers
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
462 Weerklanken van geboorte en dood
zijn merkbaar van de oever afgedreven.
Met elke golf is de afstand vergroot
en de hand in onmacht geheven.
Roerloos verscholen voor de buitenwacht,
in het domein van denkbare eigenheid,
nadert het uur dat onvermijdelijk wacht
en berusting wijkt voor bestraffende tijd.
Leegte is gevangen binnen verstomde muren…
Enige oneffenheden
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
475 De weg is vlak gebleven
en, tot nu toe althans,
boven rotsvaste twijfel verheven.
Mijn weg is op schrift gesteld
als vermaak doch ook lering,
zo staat ergens vermeld.
Een deviatie van een planetaire twist,
meer stelt mijn weg niet voor, bovendien
in een oogwenk uit eeuwigheid gewist.
Vermits stiltes zich aaneenrijgen
tot geboeide taal…
Medaillespiegel
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
413 Ik kan mij niet aan zwaartekracht onttrekken,
noch een gat slaan in overbeladen tijd.
In wil mijn gezicht met schaduwen bedekken,
teneinde te schuilen voor zichtbaarheid.
Verblind door de keerzijde van de maan,
wil ik gaan langs onbetreden patroon.
Op de tast door een onderbelicht bestaan
zonder horizon van vastgeklonken sjabloon.
Contouren…
Waterscheiding
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
455 Druppels vallen uiteen in achterlanden
van verdreven illusies, zij kennen geen
andere hoogten dan de slagschaduw
van het maaiveld dat verzandt door de
vertraagde stroming in lage luwten.
Neergedaald uit het brongebied
bezinkt het rusteloos bewustzijn
op de tamme bodem van verstilde
wateren en vloeit het debiet
van overtollig geheugen naar…
Draagvleugels
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
456 Lengten van dagen zijn gemeten
in de engten van ruimtelijk vervagen.
Een verbintenis, gevoed door afwezigheid,
gevuld met bloemrijke momenten
zonder een zweem van vergeten.
Innerlijk nabij in vrije vlucht,
zonder vaste grond of horizon in zicht,
in het strakgespannen lichaam gevangen
en tegen klankbare muren in weergalm
het verzoekende hart…
Stilte van de heimweehut
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
607 In stilte van de heimweehut
zat jij niet langer in de put
gedachten gingen nergens heen
daardoor was jij met God alleen
het oergevoel waarmee je kwam
was uit een ander toneelstuk
een wereld waar ik niet aanwezig was
zelfs niet in de brieven die jij in stilte las.
Een stoel stond op een andere plek
het schilderij was van een vreemde gek…
Potentiaalverschillen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
477 Al wat ik weet is mijn geweten.
Onthouden doe ik denk ik met een reden,
net als de dingen die ik ben vergeten
niet zonder reden zijn weggegleden.
Omdat weten en niet-weten aan mijn herinneringen kleven,
voeren elektrische spanningen in mijn brein een interne strijd.
Wellicht omdat zij weten, meer dan ik, dat fantasie is verweven
met flarden…
Illusie
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
572 Voelend
als een sprankelend
opwellend kristalheldere bron,
verlaten woorden en gevoelens
quasi als vanzelf
mijn brein.
In plaats
van door te stromen
naar een doel, dat in gedachten
werd verkozen tot mijn klankboord
voor hetgeen ik wil
verwoorden,
verdampt
de vermeende inspiratie.
Krampachtig stapel ik mul zand
waarin de bron spontaan…
Voelbaar in herinnering
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
696 Soms,
wanneer ik in schemerlicht
peins over het alleen zijn
vrees ik weer de eenzaamheid
die tijdens mijn adolescentie
zo onvruchtbaar voelbaar was
in eigenzinnigheid van dromen
ik keer dan terug
in de wilde rozentuin
probeer gevoelens
over diep verlangen
in brieven te omschrijven
na iedere zin voel ik de droomvlucht
erotiek van…
Dovemansoren
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
440 Zon van koudvuur,
stervend onder eigen gewicht.
Zielloze pijn,
onbestemd van eeuwige duur.
Een hart, verlaten tot op het gebeente,
ledig door bezworen lot,
verzwaard door bevroren hoop.
Een stem, ondoordringbaar als gesteente,
fluisterend in onhoorbare woorden.
Gesloten gezicht, tot schim geworden,
in volle maan geweken
naar de hemel van…
Scherp als 't scherend mes
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Vergaan je schoonheid
Fnuikend het gebrek
Aan kennis van jezelf
Tong scherp als
't Scherend mes
Je heil zoekend
In de fles…
Handschrift
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
488 Handen,
bezitten niet
doch raken aan
zijn gezichtloos
kunnen zonder naam bestaan
werken hard
getuige knoestig eelt
strelen teder zacht
zodat een lichaam heelt
hoeven in samenspraak
niets meer te zeggen
omdat zij zich op
gekrenkte schouders leggen
lezen louter wat
tussen regels is gehoord
omdat zij spreken
zonder een overbodig woord…
Sluimertaal (1992)
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
554 Ach, mijn allerliefste, liefste...
ontspan je verstrakte ledematen in het lome,
laat alle, daagse pijn nu uit je stromen,
ook dit uur blijven demonen slechts demonen,
beleef, liefste, opnieuw, alle mooie, oude dromen,
die in je lange nachtreis tot je komen,
eens keert weer terug, wat jou is afgenomen…
Dichten
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
463 Als ik dan ineens de drift kreeg
om een nieuw gedicht
op te schrijven,
dan greep ik naar mijn pen en
notitieblok en ik schreef
maar wat heen
en als er dan een geheel en iets nieuws
te lezen stond, dan had ik toch iets te vertellen
wat nieuw en waardevol scheen.…