Alle inzendingen over haiku

Gezang van merels formeren een erehaag naar laatste zonlicht.…

De zonsondergang verlicht één kant van het bed de schaduwzijde.…

Rozen volbloedig zes tot acht al op een stok wat een genade…

Daar waar de zee kust rollebollend op haar strand geeft hij verkoeling…

Zwevende hartstocht steunt in een duurzame droom zonder heipalen.…

Geweest op plekken omringd door natuurschoonheid zonder toeschouwers.…

Wie zich verzoent met onuitstaanbare buien herbergt bakken zon…

Kikkergekwaak klinkt dapper in de zoele nacht: vér van die eenden!…

Kruipen en smullen in de vuilnisbak op straat: ontheemde miertjes!…

Tis een hele kunst Om nergens aan te denken Probeer het maar eens: Alles vergeten Alle aandacht focussen: Scherp als een laser…

Een sprong in de nacht zweven langs stille dromen één vallende ster.…

groots buitenleven in mijn eigen paradijs vijftig tinten groen…

Geest zweeft uit de fles druppel van haar laatste traan het zonlicht omhelst.…

Wanneer men luistert naar zijn ziel dan begint taal zowaar te leven...…

Eén beeld in de sneeuw koesteren in harmonie enig uitglijder.…

Individueel en sociaal is ieder mens met zijn eigen grens.…

Spanning stijgt ten top In bolbroek of blote jurk Onze broek zakt af…

boomkruinen schurken tegen lichtblauwe wolken zomer in aantocht…

de warmte verstilt door de gedachten verkoeld vragende ogen oude pijn verstopt onder het nieuwe begin leven in leven vertrouwen voelbaar als twee lichamen ineen veilige handen de stilte tikt door afgesloten door ogen het gevoel nabij vraag zonder antwoord het gevoel is het antwoord antwoord op leven…

Opzoek in het gras wachten gulzige jongen met open snavel.…

Zijn inborst leefde vroeg in de lentemorgen in de dauw van mei.…

Natuurlijk ontmoet tussen zonnestraal en gras duidelijk lente.…

Hoofd vol gedachten: vijver vol opgewonden kwakende kikkers…

Het bollende wit van lelietjes der dalen glanst fijnzinnig, teer, omhult lief en kunstzinnig een klein, onzichtbaar venijn.…

Mediteren is de kikker én de vijver de sprong én de plons…

Hoe ouder de boom des te blijer en malser de blaadjes in mei…

In het hoge gras blijft dat verkruimelde wit opeengedrongen, wiegt losjes, toch standvastig. Fluitenkruid verwondert steeds.…

bezet is een keus heel even opgesloten daarna geheel vrij onbewuste daad een dagelijks ritueel iedereen doet mee iedere dag weer met opgelucht gevoel vrij kleine bevrijding…

negenendertig de kracht van de herhaling elke ochtend weer balkonritueel observatie van de zee licht en kleurenspel middellandse zee penselen vloeien golvend schuivende kleuren veertig panelen geheimzinnige teken rond zeegezichten…

dankzij de dijken het grasland boven water de wind in de rug dankzij de windkracht waaien de benen vooruit met natte pijpen dankzij de regen sijpelen de voetstappen nabij het kanaal dankzij het water landinwaarts over de dijk de dagtocht voorbij…