Alle inzendingen over haiku

dankzij de dijken het grasland boven water de wind in de rug dankzij de windkracht waaien de benen vooruit met natte pijpen dankzij de regen sijpelen de voetstappen nabij het kanaal dankzij het water landinwaarts over de dijk de dagtocht voorbij…

de ruimte is leeg beweging vult herhaling stof dwarrelt uit licht de tram is de tijd als een beweging zo stil langzaam tikt de vloer de tijd danst en danst de beweging staat nu stil en hoe lang is nu…

Zwart-wit roodbont groen dagelijks het levensmelk is een dankwoord waard.…

jezus dreef ze uit nu zitten ze in banken zich rijk te slapen Een interessant interview met Joris Luyendijk in TROUW prikkelde mij tot bovenstaande haiku. Zie http://bit.ly/1HOswe6…

Toen de zon niet was kwam ik anders uit de droom blij door dit nieuw licht.…

begrensd verlangen vertraging in de vriendschap de deur staat open liefdevolle grens aan de randen van vriendschap knuffel uit balans ongewenst gedrag sluit liefdevol de poorten op afstand nabij…

Bosanemoontjes hangen dof neer; boven hen glanst het nieuwe loof.…

Laden zijn geleegd bureau is weer opgepoetst voor dichter schrijfwerk.…

een golfbeweging gedachtes komen en gaan uit het niets en weg…

beheers gedachtes krachtige energievorm baas in eigen geest…

de groene kikker maakt zich één met de natuur en verroert zich niet…

blauwe bergkristal moment van meditatie naar binnen gekeerd wankel op de top op vaste grond uit balans gedachten voelbaar zien met ogen dicht ruimte om te bewegen de volgende stap ogen geopend terug in het hier en nu denkbeeldige kracht…

bel mij zei iemand dacht aan die vijverkikker die maar weer wat sprong…

non-actief denken stimuleert echt in wezen het diepe denken…

als je verdriet hebt luister dan eens naar muziek muziek ter troosting…

de kortste weg naar blijvende tevredenheid is minder bezit…

het indringende zó in het oog springende van het eerste groen…

de wieken staan stil bollen vergelen het veld de wind heeft vrij spel…

vergankelijkheid voortdurend verandering stroom van het bestaan…

het mist zo zacht gelukkig staan de bomen nog bij zichzelve stil…

Vrome gedachten: hierbij laat bekrompen geest zich dikwijls gelden. Vergeet men soms dat God zelf onvoorstelbaar ruim oordeelt?…

Kwaak en Plons helemaal verkikkerd op elkaar…

met aandacht koken brengt bewustheid en diepte juist in alledag…

geknakte narcis verlaten op koude grond toch fris gebleven…

oudste monument de gestapelde stenen keigoed hunebed…

het is Pasen als ook dit maal ons klein konijn weer het haasje is…

zij vergist zich niet: zij ziet de hovenier adam ziet ze nieuw…

zich vertakkend vertolken ze voor mij wanhoop biddag van de bomen maar morgen komt het groen…

kissing the earth... maar wie kust het koele kale raakvlak dan? noodzakelijk een engel hij tuit toch de lippen al…

de wind waait en waait het water stroomt en stroomt door alles van mijn ziel…