Alle inzendingen over actualiteit

Excuses voor het slavernijverleden Een diep pardon past voor Srebrenica En voor apartheid in Zuid-Afrika Het spijt me erg voor alle minderheden Heb ik toevallig nog een groep vergeten? Vergeef mij dan, ik heb het niet geweten.…

ik heb mijn vleugels gespreid kijkend langs de randen zie ik hoe jij laverend langs mij glijdt jij profiterend van de lucht die door mijn vleugelslag een stuwend en liftend vermogen krijgt in thermisch samengaan in het parenspel lijken de musische tonen door congruente bewegingen in de glijvlucht hen closeharmonisch…

Ik hoef me voor mijn kasboek niet te schamen, Hier loopt het qua financiën nooit spaak. Wat dat betreft is het een goede zaak Als ik minister word in Suriname. De laatste zin wil ik daaraan ontlenen: Bij mij thuis is nooit twee miljoen verdwenen.…

Over heel de wereld water en vuur Als mensen onder elkaar en in de natuur...…

voorzichtig rollen zij door het stof met onherkenbaar gemaakte gezichten nog zijn de ogen droog in de grimas van verleden tijd alsof zij dit al jaren wisten waar berouw en spijt nog altijd geen handen wensen te geven dromen papieren vonnissen alles bepalend zwart afgelakt verwoestend in dreigend gaan dwars door hun leven…

hallo vreemde, ken je mij. We praten dagelijks via de chat maar mocht je me ooit tegenkomen Loop je me dan nietszeggend voorbij? Je laat me denken, lachen en zingen. Dingen laten zien met mijn ogen dicht Hoor je stem fluisterend in mijn oor laat mijn hart onverhoopt springen. Maar hee vreemde, ik weet dat ik je ken zelfs met mijn ogen dicht…

mijn blik was altijd voorbij de horizon mijn hele leven heb ik naar je uitgekeken tot heden ben ik jou nog niet tegengekomen jij staat in mijn hart getekend een topper mis je niet zomaar even…

nog masseren tonen de onrust van het ongewone in het elkaar aankijken liet nog niemand echte aversie blijken de ijzeren kam schraapte alle klitten van decenialang eruit ten koste van een uiterst gevoelige huid in dit woestijnig leven hitte en klimaat hadden verzorging vergeten dus opgelucht keek men elkaar aan en lieten bedachtzaam…

zij gleed door de vluchtige spleet die haar met hoeks zonlicht eerbiedig omfloerste naderde in voorzichtig ontsluiten dat drempelloos doorgang gaf van binnen naar buiten zij behingen haar met stukjes zeldzame aarde die nog iets van het fossiele tijdperk in herinnering naar boven haalden…

weer wolkte schichtig licht deed randen subtiel verkleuren er was nooit een moment suprême in de elektrische dans van deze kinder partijen en spelen ook daar gaat het altijd om de kleine maar ozo belangrijke nuances zoals de zon in een schoolflikkering of de knipoog in lieve verstandhouding met een lach de welkom en afscheid dagen…

op de vouw van zwart kierde licht in vlakke velden speelde pluis als wervelende helden in warm stijgende lucht zij zwermden geen grandioze vlucht alleen de eenling danste wit terug…

een nieuw geloof wordt alom beleden de man was al lang bekeerd z’n vrouw door onbegrip verteerd volgt hem lijdzaam vanaf heden beiden zitten vooraan op het puntje van de bank en beiden juichen na veel geduld als het doel waarvoor wordt vervuld en beiden belijden dan hun dank zoals eertijds heeft ook dit geloof z’n vele goden en ook nu…

De boeren protesteren dat is logisch volgens mij Den Haag moet heel wat leren om perspectief te bieden! De boeren demonstreren heel normaal dacht ik zo Ze moeten het tij keren voor de koeien verdwijnen! Want als boeren protesteren is er iets goed mis Overal staan trekkers en tractoren om zoveel mogelijk te laten zien en horen! Een…

ik heb jou altijd mijn eerste woorden gestuurd uit de zomer van mijn hart verpakt in de mooiste lentekleuren zongen zij al voorjaar toen de laatste sneeuw nog niet gesmolten was wij die altijd samen spelden in diepgang ons gedicht opstelden om zo de warme empathie te leren van samen leven in proberen onze liefde op wit papier…

verscholen in een kelder voor de leugens van de mensheid vrijheid gelijkheid broederschap en zoiets als naastenliefde leugens waarvan de scherven door ramen en in deuren slaan en zelfs soms bevolkte gebouwen niet weten te laten staan en door een kiertje ziet hij de blauwe lucht waaraan de witte wolkjes gelijkelijk en gebroederlijk…

Maxima moet binnenblijven binnen de grenzen van ons Koninkrijk dus tussen de Europese boven-wadse eilanden en de Caribische benedenwindse eilanden Dus voorlopig niks meer met die inclusieve kredieten even niks met de VN maar met de Verenigde Nederlanden Eigen natie eerst: The Netherlands First!! Zij, moet aan tafel met de boeren zij is…

vandaag verliet een dichter de aarde zijn woorden blijven hier nu is het aan ons om ze verder de tijd in te lezen of ze geluidloos als een traan op het mos te laten vallen…

Wrok die oorlogsgeleerden consumeert Kleurde ook westerse grond vaak bloedrood Bracht voorouders als Oekraïners in nood Beschaving door geweld dikwijls onteerd Welvaart delen stimuleert humane kracht Rijkdom spreiden vergroot sociaal geluk Maar dit dogma gaat vooralsnog niet stuk Solide vrede vraagt militaire macht Ooit was er in Europa…

Een wilde droom ! Alleen op wandel ! Een dolend hart ! Slechts een dwaallicht en 'k voel uit al die duistre hoeken dezelfde blik op mij gericht ...Eén beeld dat stom en vol verbazing me slechts begrijpt, het hart vol schrik, dat mij dit dwalen ééns zo lief wordt nu het zo eenzaam schijnt lijk ik. Als nu het licht weer werd ontstoken,…

wat zie je als je een schutter op je af ziet komen? schiet dan je hele leven in een flits aan je voorbij kan iets zo snel? volgens de verhalen wel maar wat zal een kind aan zich voorbij zien komen haar leven was pas begonnen er viel nog amper iets te overzien zal haar flits zich vullen met haar nog vage vormeloze toekomstdromen? ze…

De spanning steeg, de woede steeg, de hitte steeg in het debat. Zowel het ene als het ander heeft Bart Adjudant geïnspireerd tot een woedend scheldend tierend (nou ja...) razend snelsonnet, als Zaterdagbijvoegsel in ons dichterlijk palet... ______________________________ We kregen vroeger les over natuur Ik zat bij boerenkinderen in de klas…

De spanning steeg, de woede steeg, de hitte steeg in het debat. Zowel het ene als het ander heeft Bart Adjudant geïnspireerd tot een woedend scheldend tierend (nou ja...) razend snelsonnet, als Zaterdagbijvoegsel in ons dichterlijk palet... ______________________________ KENNIS DER NATUUR We kregen vroeger les over natuur Ik zat bij boerenkinderen…

De NAVO-top: wat staat er op de kaart Natuurlijk Erdogan en zijn blokkade Maar daarnaast ook een Russische salade Een hapje dat behoorlijk opzien baart Val aan! Eerst met een vork de boel goed prakken Dan snel naar het toilet om ´t uit te kakken…

We weten ome doktertje te vinden, Want elk is toch het liefste klachtenvrij. We halen ome doktertje erbij Bij te veel last van boeren en van winden. Maar doe dat nou maar niet in Zierikzee, Daar kan de beste dokter er niks mee.…

Wat een naam heeft, bestaat ook als zij dood is of weg naar een vreemd land. Of helemaal niet weg maar onzichtbaar in een gesloten ruimte.…

zag de flits van een arm in fantomische mist nog wist ik een hand te pakken maar ik hoorde al broze botten knappen zag schrik en pijn een val zou vol fracturen zijn er waren geen handen wel de open palmen om hulp zonder persoonlijke signatuur er was geen kiezen alleen hulp bieden in dit tijdloze moment was ik mezelf even kwijt…

De boer is weer eens de gebeten hond Het stikstofprobleem wordt op zijn bord geschoven Daarom moet zijn veestapel eraan geloven Hij moet verdwijnen van zijn eigen grond Zo heeft hij dus geen enkel perspectief Want wat moet een boer in vredesnaam beginnen Hij kan niet de hele dag zijn vrouw beminnen Ook al is ze nog zo vreselijk lief Zijn…

zag jou staan voor de paradijslijke dichte deur bedekt met een super grote diamant daarvoor de strenge engel met de recente foto uit de aardse krant vol afschuw wees hij daarnaar en wel een ronddraaiende stervende stier dwaas joelende medemensen niemand trok zich iets aan aangaande het gemartelde dier de heilige Rechter…

ik heb van jou de lach geleerd waarmee ik expressie geef aan blijdschap van binnen uit ik zie je vingers gaan op zoektocht naar warmte en liefde in onze gezamenlijke lichaamstaal zij bespelen kleurend de ruimte delen beweging in elkaar raken tot wij onverwacht blijven haken in een lach waar de wereld van zal houden…

O Jan, o Woordenaar, o Alleman Laat even rusten nu de Oekraïne Denk terug aan toen, da capo tot 'al fine' En zie waar haat opnieuw toe leiden kan O lieve Kitty, was je maar bij haar En ons, je dichter- en je lezerschaar…