35279 resultaten.
je gaf niets bloot
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
953 ik zag je kleuren in koraal
langs metershoge riffen
groen ging over in topaal
dat donkerde in kliffen
ik dook en voelde
kartels langs de rots
je gaf niets bloot
in stof vond ik je trots
een school van meer
dan duizend vissen
die dansten op muziek
alleen wij het publiek
ik joeg ze achterna
en dook de afgrond in
voelde hoe je me…
zomerzonde
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
2.925 scharlaken tinten weerkaatsen in zee
ik huiver bij een bries
en voel bij elke ademtocht
de angst dat ik je ooit verlies…
Wolken
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
1.030 Nijdig werpt de zee haar golven op 't strand
met de vele verloren dromen die
al duizende jaren meezwalpen
op zoek naar hun thuisland.…
In mijn ogen zit de zee
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
1.080 In mijn ogen
zit de zee
gevangen
een blinkend
blauwe diepte
geteisterd door
zoete eb en
een zilte vloed
die onverstoorbaar
woedend woedt
voor vrijheid…
Waterhoofd
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
1.029 vloedgolven dragen hersens vol
met water naar de zee en weiger ik
dit jaar met zoveel zielen
bijelkaargepakt
het goudgeelzand te gaan berullen
zee en waterziek ben ik
voel me gehakt
zoek ook het woud niet op
waar regen valt
nee, ik wil betijen in mijn eigen huis
en tuin beneden waterspiegel aan de dijk
waaraan ik woon want als ik toch…
Tsunami
hartenkreet
3.4 met 7 stemmen
717 De golf van ellende
die de aarde overspoelt.
Het machteloze medeleven
met een leven rond de dood.
Wat is het erg...
is het weg?
De gruwelijkheid van de grote getallen.
De cijfers die nooit nummers worden
omdat het mensen zijn.
Wat is het erg...
is het weg?
De kleuren vullen vlug het raamwerk
van verbeelding die vervliegt.
Wat…
Onzekere Toekomst
hartenkreet
3.7 met 10 stemmen
1.322 Ik ben de kust, Ik wacht,
en ’k vraag mij af
wat brengt de zee
vannacht?…
Onzekere Toekomst
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.015 Ik ben de kust, ik wacht,
en ’k vraag mij af
wat brengt de zee
vannacht?…
"Een"
hartenkreet
3.8 met 6 stemmen
1.103 De zon te rechter,de zee te linker
en tussen beide wij.…
Winterstrand
netgedicht
3.3 met 62 stemmen
21.680 ‘t Is even wennen op dit stille winterstrand
je hoort hier alleen de zee, de vogels en de wind
kom ga met me mee, geef me je hand
Ik weet dat je dat veilig vindt.
Je bent zo mooi aan deze koude kust
verdwenen is je boze voorhoofdsrimpel
je bent ineens zo blij, je bent hier zo gerust
Dit genoegen met elkaar, het is zo simpel.…
Slanke vingers reiken
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
652 zag je hand
voelde je slanke
vingers reiken
naar mijn woorden
ik raakte je wel
in een verkeerd bereiken
we golfden
maar niet op slag
ik overspoelde met
kracht en gevoel jouw
woorden en weet dat
ik dat niet zo maar bedoel
mijn vloed bracht
de hoogte van springtij
toch ben ik blij dat
jouw kust mij trotseerde
in elkaars woorden…
Verder uit de kust
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
665 ik groef koel zand
legde dat op warme
eindeloze benen
met liefdevolle hand
we waren op het strand
verbrandden voeten
in de gang naar zee
zij fluisterde verkoeling
golven namen ons snel mee
steeds verder uit de kust
hitte werd met schuim geblust
daar dreef je aan mijn handen
in het spaarzame oranje pas
toen braken voor mij alle banden…
buit
netgedicht
3.4 met 9 stemmen
789 spiedend zwerft hij
langs het strand
vuurtorenlichten z'n ogen
goede berichten op zak:
opnieuw een schuit vergaan
de wind blijft gunstig blazen
vanuit 't zuidwesten haar koers
belooft de jutter
waar de strandvoogd
naar kan fluiten
Uit "De Zee en Ommelanden"…
Aan het strand
netgedicht
2.4 met 8 stemmen
940 Blindelings raak ik je aan
warmte van mijn hand
kilte van je huid
druppels water schitteren
in de zon
loomheid
luiheid
niets verstrooit de stilte
alleen de zee zucht
ritmisch…
Ooit zal ik je breken
netgedicht
3.8 met 10 stemmen
819 je rotst weer
in blauwzwart basalt
stak scherp getand
uit het witte zand
ik rolde sissend
door de kloof kuifde
huizenhoog in golven
was verbolgen
kon met mijn vloed
geen kant meer heen
trok me terug
op kleine stranden
om daar in eb
zacht aan te landen
murmel stilte in
dat tropisch paradijs
mijn passaat kon
in blauwgroen
voor…
In het lichte rood
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
860 mee
breek maar op de rotsen
spat in wittend schuim
en laat je drijven
waar de stroming gaat
ontspan want ik blijf bij je
hoever je ook de zee ingaat…
En vond het kind
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
875 ik speelde wind
op strand
dook verfrissend
langs je huid
je hand verjoeg
wat korrels zand
in dat gebaar
was ik ook daar
waaide koelend langs
de warme plaatsen
daar waar ik na zand
jou zacht mocht raken
je dook met mij in zee
ik kuifde golven hoger
dan tevoren in mijn schuim
werd jij opnieuw geboren
ik speelde wind en
vond…
Als jonge god
netgedicht
2.7 met 10 stemmen
883 in kleine mijmering
oranje op het strand
de huid lichtjes verbrand
een zee die koelde
voelde hoe de zon
je hart verwarmde
rust gaf en omarmde
met een paradijselijk gevoel
voor even was
de slang er niet
ik gaf de appel waar
je zichtbaar van geniet
jij klokhuist alle tijden
mag ik met jou godin
als jonge god de golven
van de liefdeszee…
Skylge
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
561 Schilderijen hangen daar
van een hoge hemel neer
keer op keer verandert
beeldend zacht het oog
breed en rustig mijn wil
stranden blauw ingebed
de branding van het leven
sereen toch verzandt de vloed
op onnoemlijk veel waarheden.…
zee-rozen-strik
netgedicht
3.3 met 73 stemmen
8.145 het beeld
dat met mij
naar zee staart
en schelpjes raapt
draagt jouw naam;
anders dan de mijne
het begon met zon en licht
op woorden, het eerste
waarin soms wat verdriet zat
zoals de oprechte wind met
een lichaam rond manen
het bracht ons samen
ver weg, van het laatste
nog onbestaand
in de golving van méér
en duizend…
Parasolde lunch
netgedicht
3.7 met 10 stemmen
829 ik at schaduw
toen jij zon en zee
koos als ontbijt
gegarneerd met stilte
de lege stoelen
kaatsten eenzaamheid
parasolde lunch
temidden van de
zonverbrande lijven
nam drankjes die
de hitte en wat kou
toch niet konden verdrijven
donkerde jouw tafel
met de zomerzotheid van
je aangeschoten vrienden
ik had het wel gehad
eindigde…
" Ontmoeting "
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.046 Hoor hoe de zee ademhaalt
De meeuwen alsmaar krijsen
De wind het zand laat sissen
Mijn stem vervliegt...
Voel het striemen van het zand
Voor je gezicht verschijnt een hand
Ik ben bijna aangeland...…
zet het blauw
gedicht
3.2 met 44 stemmen
12.437 zet het blauw
van de zee
tegen het
blauw van de
hemel veeg
er het wit van een zeil
in en de
wind steekt op
----------------------------
uit: 'In druk', 1965.…
Lof aan God
poëzie
3.2 met 6 stemmen
2.862 De wereld-zaal waarin de wolken hangen,
onder de sterren-krans en de maan,
onder de blonde zijde der zon,
wijl de zee dampt in haar vat
en de bomen groen op de aarde staan,
is van U, mijn God, bewegende glorie;
glans en luistervolle pracht,
de wonderbare tooi van uw victorie,
uw praal, uw levens-macht !…
de golf
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
1.097 diep van binnen zit zeer
opgeslagen, zeer diep
diepzeezeer
ratten zitten in een cirkel
om een schaal met melk
na verloop van tijd: een trilling
een week gevoel, een kleine wee
die zich voortplant, een golf wordt
een eindeloze golf
om in te verzuipen
sluit de ogen
ga onder, slaap
word wakker in het zand
met de zon op je lichaam…
zon kaatst koper door patrijzen
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
799 het dek blinkt relingen alom
zon kaatst koper door patrijzen
lager wal keert boeg en romp
een waterspiegel toont afgrijzen
opgetuigd met zeemanskunst
het scheepje zonder lading
matrozen paraderend op het dek
niet wetend dat de bodem lekt
de kapitein in loondienst
van de tijd en heersende moraal
jaagt eigentijdse passagiers van
boord…
Daar
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
660 duizend mijl in zee
leeft een man zichzelf
breedspreken kan hij niet
noch op grote voet
zon is in zijn hoofd
warm en lange tenen
mijmert wat niet is
geen boek te lezen
schrijft hij lucht
woord op woord
reeds vele delen zijn
inkt droogt niet…
Daar
netgedicht
4.3 met 17 stemmen
878 duizend mijl in zee
leeft een man zichzelf
breedspreken kan hij niet
noch op grote voet
zon is in zijn hoofd
warm en lange tenen
mijmert wat niet is
geen boek te lezen
schrijft hij lucht
woord op woord
reeds vele delen zijn
inkt droogt niet…
de horizonner
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
849 zijn zilte geheugen
geblakerd in de luwte
ploetert zich voort
door duizenden
mulle indrukken
die gewatergolfd wegspoelen
naar de vergetelheid
van ongeschreven regels
de vloedlijnen achterlaten
aan de moede voeten
van de horizonner
die in het ondergaande
bloedrood zijn geboorte
tracht te herbeleven
ziet hij het tij
genadeloos keren
en…
jantje
netgedicht
3.2 met 9 stemmen
1.551 jantje zat op een trapje
vier treden hoog
hij lachte naar zijn zusje
die aan een rietje zoog
zij danste de kwik kwek
met een blozend toetje
maar in een grote plas
kreeg ze een nat voetje
jantje glee naar benee
en vroeg aan sofietje
ikke sal de see opdrinke
geef mij da rietje…