Hartenkreten over woede

Ik erger me soms te barsten aan ongenode gasten ze vallen uit de lucht bij een reclamevlucht zonder mededogen op machteloze ogen Ik erger me soms te barsten aan ongenode gasten uit auto's en motoren dwingen ze je oren hun herrie aan te horen hoe die lawaaitirannen uit mijn leven bannen? Ik erger me soms te barsten aan ongenode gasten…

Hij stal als de raven Van alles jatte hij Hij stal als de raven, en stal ook van mij... Ik kon het nooit bewijzen Maar't was als een klontje zo klaar Dus, houdt hem verre uit uw buurt, hij heeft geen gewetensbezwaar... Maar dieven gaan toch eens voor gaas Als ze maar vaak genoeg stelen Dan worden ze ineens betrapt en gestraft ook voor…

elke morgen een kerende angst om te ontwaken in een kamer met gegil elke avond een blijvende angst om de ogen te sluiten in een kamer met geril tranen druppelen in een schreiend gelach in een bodemloze matras wachtend op de volgende vuistslag wakkere dagen slapeloze nachten elk uur een gebedje in een paniekerig kinderbedje een…

In najaarsavond, Van het hoge balkon, Kan ik zo goed als eertijds in de velden in den tot groene verganen gloed der zon weer de eerste ster zien rijzen. Maar slechts zelden Heb ik den moed om het verouderd hart met dit weemoedig schouwspel te vertroosten: 'k blijf weigerig omdat ik ben gehard, En keer mijn blik naar 't ongenadig…

Nadat hij was weggegaan, Begon de wind te loeien beukte het huis, Gromde de schoorsteen. En ik dacht: De wind zal tegen hem brullen als een leeuw. Hij zal de weg verfoeien. Zeven mijlen verder en niet meer zullen de lippen verkleumd zijn die ik zo verhit kuste, Vergeefs want een kus warmt maar een keer. Langer had ik moeten kussen…

De regen daalt zachtjes in m'n warme hart en dooft langzaam het vergeten licht. Wanneer vlinders fladderen zonder kleuren en bloemen treuren zonder geuren dan huil ik zonder te bedaren om al die verloren jaren. Ik kijk om, ontelbare keren en zie vogels vliegen zonder veren. Verleden gevoelens kijken naar scheefgegroeide dagen waarin oud…

Geblokkeerd door woorden 't toetsenbord kijkt me aan Signalen die ik hoorde wil ik laten gaan Het is weg, door emotie té veel geschreven té veel gehoord té veel inleven... Waarom wordt er zo gedacht ? waarom niet onbevangen iets meer van het leven verwacht ! Waarom al dat doodsverlangen ? Het is één grote warboel binnen in mij gaat…

Ik kan tegen heel veel dingen Maar ik kan niet tegen onrecht Dan moet ik me heel erg bedwingen en dat is dan nog zacht gezegd... Ik kan ook niet tegen mensen die zo makkelijk liegen En die zo doorzichtig zijn. Als ze liegen en bedriegen; dan ban ik ze maar uit mijn brein. Tegen onrecht wil ik vechten 'k weet alleen…

Ik wil zeker niet op hem lijken en daarom kan ik niet verder kijken. Het verleden is er niet meer, het heden doet zo'n zeer. Gebroken door de twee tijden kan ik alleen maar eenzaam lijden. Een gegil diep in mijn ziel overtreft alles wat ik beziel.…

Elke keer besef ik weer dat elke dag keer op keer een strijd is tussen liefde en haat met grote spijt en veel verraad…

Ja, er is bij mij ingebroken Zelfs zonder spijt Helemaal ineengedoken Verstrijkt langzaam de tijd Ingebroken in het lichaam Dat van mij was De inbreker treft geen blaam Hij die angst las Ik heb het nog nooit gezegd Altijd diep in rust Tot de dag dat ik dit uitvecht Is er iets wat mij sust Iemand heeft het laten zien Verschrikkelijk…

Mijn verstand op nul, ogen in het duister, dwaal ik door de gangen van mijn bestaan. Nooit meer zou een scherpe punt mijn lichaam strelen. De schijn, het perfecte meisje van toen, keerde eventjes terug. Maar ineens, mijn gedachten zo helder, ogen staren naar mijn arm. Zelfs mijn fantasie liet mij in de steek.…

Ik ben moe Zo moedeloos Zo verward Zo boos Leeg en lusteloos Gefrusteerd En vooral boos Dit ben ik niet Wat je ziet Is niet Hoe ik wil zijn…

Gij zijt een krijsende gorilla in de kruinen van mijn leven die met de tijd mee krimpt en vormde vaak een baken van lieftallig ooggeknip achter de klippen van uw woorden mijn schipper draait reeds zijn kijker, hij kent het snijden van uw kille rotsen al leef maar in uw glazen bol met eigenliefde geblazen die mijn huid te…

Dat je schaamte verstopt achter draden om niet te verraden wat er wordt verwacht Dat je wordt verkracht door de beelden toen iemand gilde en jij ook niet wilde wat gebeurd is Dat je zelfs je naam niet droeg toen iemand die vroeg Waarom je daar was en waarom je naakt was…

Zware woorden kronkelen hierboven rond. Ze stoppen, draaien zich om, en kijken mij vragend aan. Hun donkere kantjes gevleid tegen mijn vage glimlach, worden ze afgewogen en achteloos opnieuw ingeslikt.…

Ik zou het je willen vragen maar bellen doe ik niet ik wil het zo graag weten dat het me pijn deed zag je niet Ik kom er maar niet achter waarom je dat nou zei ik wil het zo graag weten van binnen sterft er iets in mij Dat je zoiets zou kunnen denken dat je het nou echt niet ziet dat onze vriendschap zo zou eindigen nee, dat…

Een spel van uitdagen, het was zelfs amusant, Maar van uitdagen kwam lust, en zelfs dat kleine beetje meer, Daarna sloeg je op de vlucht. Als een stuk vuil, en met gierende banden, liet je me achter. Zo een reactie had ik van jou niet verwacht, Ik zie je bijna nog elke dag, En nog steeds kan ik het niet begrijpen, En jij loopt rond met een…

De wereld is zo onwerkelijk en tegelijkertijd zo beangstigend Mijn ziel zwemt erin gevangen in een wereld van vormloosheid De wereld kent geen einde alleen een steile afdaling Veel onnatuurlijke mensen waden rond en plegen wandaden tegen de goden Ik ben het verleden dat je komt kwellen Je diepste nachtmerrie is niet altijd wat je droomt…

Onheilspellend... Klinkt de blik in je ogen Waarmee je mij Vol afgrijzen bekijkt Onheilspellend... Geuren je woorden Die je vol hitte Mijn gezicht in blaast Onheilspellend... Ziet je hand eruit Wanneer je hem In de hoogte heft Onheilspellend... Kijk ik je aan Waag het niet Me nog eens aan te raken!…

Niet eerder aangegeven dus ook geen recht. Is dát hoe het moet, in dit complexe leven? Te lang gewacht dat kan zijn. Is dat de fout die niet werd verwacht? Het was impulsief leidend tot niets. Misschien ook wel 'een harde brief'.…

Niet je vrouw, niet je vriendin Niet je familie, niet je gezin Opnieuw beginnen? Sorry, geen zin Het is over en uit Zeker weten, dit is mijn besluit Sta daar dus niet zo te pruilen En ga bij een ander uithuilen Niet je maîtresse, niet je dienstmeisje Niet je speeltje, niet je animeermeisje De beste? Sorry, je scoort nog geen zesje Er…

ik heb pijn en verdriet maar niemand die het ziet de pijn is moeilijk te verdragen en lastig om kwijt te raken ik zit nu in het heden, maar ik wil terug naar het verleden ik kan de pijn niet meer aan maar ik moet het laten gaan…