Alle inzendingen over overlijden

4113 resultaten.

Sorteren op:

opeens dood

hartenkreet
1.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 777
stel je valt dood van je fiets en niemand die dat weet of ziet langzaam groeien de planten over je heen en je wordt opgenomen in ja, in wat laten we zeggen het bos iedereen die je mist in de verte wat tranen geen kist of toespraken niemand weet waar je bent je ligt ontbindend onder mos en varens maar niemand die…

Verzwegen

netgedicht
4.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 470
het lichaam was gebalsemd voorzien van een afscheidswoord ik vergat de morgen hoorde de adem van een kind we brachten haar naar de stenen waar ze speelde bij wat wind het gezicht plooide voor een vreemdeling van bloemen hield ze en het huis dat voorzien was van haar handtekening ik las een roman kende de reuk en vertwijfeling rood…
Wijnand Raben23 september 2015Lees meer >

nu ik je niet

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 670
terug kan halen je bent immers dood val ik tandenknarsend stil ik heb je niet gezocht waar was je in dat ongeziene gezin hoe kan ik je vinden wie was je ik heb je niet gekend ik weet niet wie wij waren op papier teken ik je uit verder reik ik niet nu ik je niet terug kan halen…
J.Bakx1 oktober 2015Lees meer >

Los

hartenkreet
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 832
Rust zacht Ik vang die woorden en strooi zachtjes andere uit Je bent nu vrij Je energie in beweging los van de aardse last Zonder verdriet en pijn Misschien wel verenigd met hen die je miste, ben je niet eenzaam meer Een beetje hoger nog dan de vogels Als ik omhoog tuur naar de hemel…
Sanne6 januari 2016Lees meer >

terpentijnboom

netgedicht
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 611
hij staat op zichzelf de terpentijnboom ik moet naar hem kijken iets verderop vind ik altijd jou en het ondoorgrondelijke graf dat beschutting zou bieden een rusteloze plek waar ik jou en onze verscholen verhalen steeds opnieuw zoeken wil het gaat hier over alles hier komt alles samen met jou ik schrob tot je naam helder…
J.Bakx20 januari 2016Lees meer >

Met lege handen

hartenkreet
4.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 927
Hier sta ik dan en heb geen woorden meer met leeg gehuilde ogen heb ik geen tranen meer. Mijn bloemen heb ik bij je neergelegd en met lege handen sta ik hier.…
Lisa Leyten4 februari 2016Lees meer >

alweer

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 764
lag de kaart in de bus tussen reclame en huis aan huis weer een vriend dood en nog zo jong als een zestiger aan alles denk je dan terug en waarom hij maar dood ging ergens denk je aan het noodlot mooi woord voor die blinde kracht die rottig schept en vernietigt noem het God, maar zou te veel eer betekenen, zie beter verloren geliefden…

Niets meer

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 723
Zoals vergeelde fotos van langvervlogen mensen mij niets meer zeggen, zo zal men ooit, ook mijn portret emotieloos bezien. Dan is er niets meer van mij over.…

in gedachtenis, Wim Brands

netgedicht
4.3 met 9 stemmen aantal keer bekeken 738
toch doet het telkens zeer als een dichter de nacht opzoekt om de ochtend te mijden, heb zijn ogen niet zien lijden hij had wel iets dat mij raakte en heb vaak zijn rug zien buigen ook diepte in zijn woorden gehoord die zijn lippen teder maakten was het een mokerslag van de duivel op een wellicht niet verwacht moment; de muur…

voor nico 1949-2016

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 651
nu vertel ik de bomen en de lucht wat jij voor mij betekent dat ik geen afscheid neem zolang ik besta je gaat gewoon niet weg je stem in mijn schedel een dak boven je stem een plek om te schuilen voor zon en regen…
Joop22 april 2016Lees meer >

opgetild

netgedicht
3.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 702
ruimteschip aarde de wieg van de mensen is te benauwd voor het kleine sterrenstof-lijf het wollen dekentje mama de bal de broertjes de dromen en mensen van de aarde blijven achter lieve dappere astronaut de eerste stapjes zijn gezet je bent op weg naar zoveel avonturen boven de zon je ontsteeg de aarde nu tover je een ruimte-glimlach…
J.Bakx27 april 2016Lees meer >

Keerpunt

netgedicht
4.2 met 5 stemmen aantal keer bekeken 614
Voorbij dat punt van niet meer terug is leven plots licht achterblijven zwaar blijkt de kaars uit zonder op te zijn drijven zielen uiteen elk op hun eigen golf is het gemis nog vers zonder door te dringen vecht verdriet nog met voorzichtige acceptatie maar reeds geuren bloemen klinkt de afscheidsmuziek lijkt het leven door te gaan…
geeraardt12 augustus 2016Lees meer >

Lichtgewicht

netgedicht
3.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 666
Op mijn schouder Zat mijn vader Hij werd zwaarder Telkens zwaarder Tot hij bezweek Door het gewicht Nu is hij terug Maar veder-licht…

vrij (voor Ferry)

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 629
het leven de liefde de dood alles is verwoord verzwegen beschreven bezongen en toch in deze stilte nu jij voor eeuwig zwijgt zijn mijn oren pijnlijk scherp afgesteld zwart op zwart op afstand een duistere vlek eenmaal dichtbij voel ik de plooien en lagen op de dodenakker wilde bloemen ben je vrij vogel in een kooi…
J.Bakx28 augustus 2016Lees meer >

voor Jordy 1997-2016

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 619
in de verre verte witte vlekjes elke vlek is een schaap je angst is te groot om in slaap te vallen de slaap die teveel lijkt op de witte dood in bitterkoude grond te jong ben je nog om te oefenen met de dood nauwelijks 19 je kreeg geen tijd om het sterven te leren in het harde licht sterf je van honger…
J.Bakx13 september 2016Lees meer >

Dans maar

hartenkreet
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 662
Dans maar, doe maar, op mijn graf. Dans van woede, dans van bevrijding, dans van heel diep weggestopt verdriet.…

....

netgedicht
3.8 met 8 stemmen aantal keer bekeken 687
je bent nu nader tot Hem, zo plots, na meer dan een eeuw mens je keek aldoor in de ogen van de ander immers in de naam die jezelf koos lag je doel verankerd; daadkracht besloten in jouw wens geen brug te ver, zelden een doodlopende weg, je was klein van stuk, doch een groots gelovig visionair overtuigd van de waarde achter iedere…

het laatste licht

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 676
in de avondschemering zie ik de dunne handen haar porseleinen gelaat het onaangeroerde glas de ziel klopt aan bij het sterke hart dat zich niet gewonnen geeft in het uur van de wolf dwaalt mijn hoofd af naar de waan en de werkelijkheid tot ze vervagen tot een dikke grijze brij in de ochtendschemering verbergt zich de duisternis…
J.Bakx31 januari 2017Lees meer >

transformatie

netgedicht
3.7 met 3 stemmen aantal keer bekeken 682
je verliest het besef van de aarde als je in de wolken bent daar waar je zonder instrumenten navigeert bang voor het verlies voor de ontankering en toch vliegen vliegen boven het wolkendek angst transformeert in een onuitsprekelijke schoonheid als je uit het leven vliegt je gaat niet dood je vliegt…
J.Bakx28 februari 2017Lees meer >

uit het zonlicht

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 664
zo lichtvoetig dat ik hem niet hoorde toen hij in een oogwenk met jouw ziel verdween ik hoor je praten ik zie je schaduw op de muur van de tuin je leefde daarnet nog een onpeilbare god trok je ziel zwijgend naar een lichtloze ruimte je lichaam liet hij achter…
J.Bakx19 maart 2017Lees meer >

De eindeloze bloesem

netgedicht
5.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
hoe lang kan een tel zijn op 't moment van vertrek je raakt dan aan de stille waarde en leven met liefde wordt toegedekt onderwijl we elkaars hand dragen op weg naar daar, de rustende aarde hoe lang kan een tel zijn wanneer dichtbij, als nabijheid voelt proef dan van zoete woorden ook als een ervan al raakt aan overvloed maar soms zegt zwijgen…

breken

netgedicht
3.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 817
de tembare hellehonden de afdaling in de dood de geur van het zout op de zeilen van de vorige storm alles lijkt binnen handbereik alles wijkt altijd weer terug niet het breken van de ziel in de stilte van je heengaan…

amor fati

netgedicht
3.5 met 4 stemmen aantal keer bekeken 584
in het oog met de dood zing ik zacht zacht zal ik zingen over dingen die pijn noch stof doen opwaaien zullen jij en ik mijmeren over al het zeldzame dat ons nadert tot op de huid ik fluister het verhaal van de parelmoervlinder die ruimte vindt in het ruige blauwgrasland die de bloemen en jou zachtjes beroert in het oog…
J.Bakx23 juli 2017Lees meer >

Later

netgedicht
3.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 793
Steeds vaker zie ik mijn vrienden later en ’t later wordt steeds later en alsmaar vaker later tot aan te laat. Wat vroeger was is nu niet meer en dat verklaart het later maar mindert niet de pijn van het niet zoals het vroeger was te zijn en mindert evenmin het « zie je later wel ».…
Lisa Leyten1 december 2017Lees meer >

gewoon op reis

netgedicht
2.5 met 2 stemmen aantal keer bekeken 577
iedere dag doet ze haar best om zo stil mogelijk te zijn de kleine breekbare vrouw ik ben stil uit gewoonte fluistert ze haar hand strijkt over zijn achterovergekamde grijze haar ik wil niet dat hij door mij wakker wordt ik mis zijn glimlach het meest hij is niet dood de wonderen van techniek doen er het zwijgen toe ze…
J.Bakx22 januari 2018Lees meer >

nacht

netgedicht
4.0 met 1 stemmen aantal keer bekeken 718
een Hemelgod slingerde uit het niets een bliksemschicht op zijn neerwaartse weg naar jou Erebos omringde de nacht met dichte nevels aan de randen van de aarde langzaam vulde hij de duisternis houd ons vast Morpheus in deze serene laatste nacht mijn liefste ik druk je aan mijn hart ik omhels je duizend maal en Hypnos smelt…
J.Bakx23 februari 2018Lees meer >

Voor Martin

hartenkreet
4.2 met 8 stemmen aantal keer bekeken 825
Dus ook jij hebt nu ons aards bestaan verlaten Het bericht kwam onverwacht verdrietig aan Maar ieder mens gaat, dus ook jij Want hoe kon ik denken dat jij de dans zou ontspringen Juist jij Had mogen blijven Om deze planeet iedere dag wat mooier te kleuren En dat heb je ook gedaan In je onvergetelijke mooie bestaan Rust nu zacht…

andere zee (2)

netgedicht
4.0 met 3 stemmen aantal keer bekeken 613
de zee werd zo anders toen de stroming haar naar de Waddenzee had gevoerd haar ziel reisde naar de andere kant van de tijd voor altijd geborgen in elk liefhebbend hart de tijden van onwetendheid zijn voorbij nooit zal de zee dezelfde zijn…
J.Bakx24 september 2021Lees meer >

van toen en nu

netgedicht
3.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 601
we zagen hoe een blind vuur hem verbrijzelde hoe de snelheid van zijn vernietiging aan roofvogels in duikvlucht evenaarde hoe de vlammen en de dood als vrienden dansten met elkaar boven vouwt de lucht zich open een baan van licht valt op het rusteloze graf van de lange ijzeren slaap we noemen je naam weten wie je was…