4113 resultaten.
opeens dood
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
777 stel
je valt dood
van je fiets
en niemand
die dat weet
of ziet
langzaam groeien
de planten
over je heen
en je wordt
opgenomen in
ja, in wat
laten we zeggen
het bos
iedereen die je mist
in de verte wat tranen
geen kist of toespraken
niemand weet waar je bent
je ligt ontbindend
onder mos en varens
maar niemand
die…
Verzwegen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
470 het lichaam was gebalsemd
voorzien van een afscheidswoord
ik vergat de morgen
hoorde de adem van een kind
we brachten haar naar de stenen
waar ze speelde bij wat wind
het gezicht plooide
voor een vreemdeling
van bloemen hield ze
en het huis
dat voorzien was
van haar handtekening
ik las een roman
kende de reuk en vertwijfeling
rood…
nu ik je niet
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
670 terug kan halen
je bent immers dood
val ik
tandenknarsend stil
ik heb je niet gezocht
waar was je
in dat ongeziene gezin
hoe kan ik je vinden
wie was je
ik heb je niet gekend
ik weet niet
wie wij waren
op papier teken ik je uit
verder reik ik niet
nu ik je niet
terug kan halen…
Los
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
832 Rust zacht
Ik vang die woorden en
strooi zachtjes andere uit
Je bent nu vrij
Je energie in beweging
los van de aardse last
Zonder verdriet en pijn
Misschien wel verenigd
met hen die je miste,
ben je niet eenzaam meer
Een beetje hoger nog
dan de vogels
Als ik omhoog tuur
naar de hemel…
terpentijnboom
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
611 hij staat op zichzelf
de terpentijnboom
ik moet
naar hem kijken
iets verderop vind
ik altijd jou en het
ondoorgrondelijke graf dat
beschutting zou bieden
een rusteloze plek waar ik
jou en onze verscholen
verhalen steeds
opnieuw zoeken wil
het gaat hier
over alles
hier komt alles
samen met jou
ik schrob tot
je naam helder…
Met lege handen
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
927 Hier sta ik dan
en heb geen woorden meer
met leeg gehuilde ogen
heb ik geen tranen meer.
Mijn bloemen heb ik bij je neergelegd
en met lege handen
sta ik hier.…
alweer
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
764 lag de kaart in de bus
tussen reclame en huis aan huis
weer een vriend dood en
nog zo jong als een zestiger
aan alles denk je dan terug
en waarom hij maar dood ging
ergens denk je aan het noodlot
mooi woord voor die blinde kracht
die rottig schept en vernietigt
noem het God, maar zou te veel
eer betekenen, zie beter verloren
geliefden…
Niets meer
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
723 Zoals vergeelde fotos
van langvervlogen mensen
mij niets meer zeggen,
zo zal men
ooit,
ook mijn portret
emotieloos bezien.
Dan is er niets meer van mij over.…
in gedachtenis, Wim Brands
netgedicht
4.3 met 9 stemmen
738 toch doet het telkens zeer
als een dichter de nacht opzoekt
om de ochtend te mijden,
heb zijn ogen
niet zien lijden
hij had wel iets dat mij raakte
en heb vaak zijn rug zien buigen
ook diepte in zijn woorden gehoord
die zijn lippen teder maakten
was het een mokerslag van de duivel
op een wellicht niet verwacht moment;
de muur…
voor nico 1949-2016
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
651 nu vertel ik de bomen en de lucht
wat jij voor mij betekent
dat ik geen afscheid neem
zolang ik besta
je gaat gewoon niet weg
je stem in mijn schedel
een dak boven je stem
een plek om te schuilen
voor zon en regen…
opgetild
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
702 ruimteschip aarde
de wieg van de mensen
is te benauwd voor
het kleine sterrenstof-lijf
het wollen dekentje
mama de bal de broertjes
de dromen en mensen van
de aarde blijven achter
lieve dappere astronaut
de eerste stapjes zijn gezet
je bent op weg naar zoveel
avonturen boven de zon
je ontsteeg de aarde
nu tover je een ruimte-glimlach…
Keerpunt
netgedicht
4.2 met 5 stemmen
614 Voorbij dat punt
van niet meer terug
is leven plots licht
achterblijven zwaar
blijkt de kaars uit
zonder op te zijn
drijven zielen uiteen
elk op hun eigen golf
is het gemis nog vers
zonder door te dringen
vecht verdriet nog met
voorzichtige acceptatie
maar reeds geuren bloemen
klinkt de afscheidsmuziek
lijkt het leven door te gaan…
Lichtgewicht
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
666 Op mijn schouder
Zat mijn vader
Hij werd zwaarder
Telkens zwaarder
Tot hij bezweek
Door het gewicht
Nu is hij terug
Maar veder-licht…
vrij (voor Ferry)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
629 het leven
de liefde
de dood
alles is verwoord
verzwegen
beschreven bezongen
en toch
in deze stilte
nu jij voor
eeuwig zwijgt zijn
mijn oren pijnlijk
scherp afgesteld
zwart op zwart
op afstand
een duistere vlek
eenmaal dichtbij
voel ik de plooien
en lagen
op de dodenakker
wilde bloemen
ben je vrij vogel
in een kooi…
voor Jordy 1997-2016
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
619 in de verre
verte witte
vlekjes elke
vlek is
een schaap
je angst is
te groot
om in
slaap
te vallen
de slaap
die teveel
lijkt op de
witte dood in
bitterkoude grond
te jong
ben je nog
om te oefenen
met de
dood
nauwelijks 19
je kreeg geen
tijd om
het sterven
te leren
in het
harde licht
sterf je
van honger…
Dans maar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
662 Dans maar,
doe maar,
op mijn graf.
Dans van woede,
dans van bevrijding,
dans van heel diep
weggestopt verdriet.…
....
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
687 je bent nu nader tot Hem,
zo plots,
na meer dan een eeuw mens
je keek aldoor
in de ogen van de ander
immers in de naam die jezelf koos
lag je doel verankerd;
daadkracht besloten in jouw wens
geen brug te ver,
zelden een doodlopende weg,
je was klein van stuk,
doch een groots gelovig visionair
overtuigd van de waarde
achter iedere…
het laatste licht
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
676 in de avondschemering
zie ik de dunne handen
haar porseleinen gelaat
het onaangeroerde glas
de ziel klopt aan bij
het sterke hart dat
zich niet gewonnen geeft
in het uur van de wolf
dwaalt mijn hoofd af
naar de waan en de werkelijkheid
tot ze vervagen tot een
dikke grijze brij
in de ochtendschemering
verbergt zich de duisternis…
transformatie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
682 je verliest het
besef van de
aarde als je in
de wolken bent
daar waar je
zonder instrumenten
navigeert
bang voor het verlies
voor de ontankering
en toch vliegen
vliegen boven
het wolkendek
angst transformeert
in een onuitsprekelijke
schoonheid als
je uit
het leven
vliegt
je gaat niet
dood
je vliegt…
uit het zonlicht
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
664 zo lichtvoetig dat ik
hem niet hoorde toen
hij in een oogwenk
met jouw ziel verdween
ik hoor je praten
ik zie je schaduw op
de muur van de tuin
je leefde daarnet nog
een onpeilbare god trok
je ziel zwijgend naar
een lichtloze ruimte
je lichaam liet hij achter…
De eindeloze bloesem
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
718 hoe lang kan een tel zijn
op 't moment van vertrek
je raakt dan aan de stille waarde
en leven met liefde wordt toegedekt
onderwijl we elkaars hand dragen
op weg naar daar, de rustende aarde
hoe lang kan een tel zijn
wanneer dichtbij, als nabijheid voelt
proef dan van zoete woorden
ook als een ervan al raakt aan overvloed
maar soms zegt zwijgen…
breken
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
817 de tembare
hellehonden
de afdaling
in de dood
de geur van
het zout op de
zeilen van de
vorige storm
alles lijkt
binnen handbereik
alles wijkt
altijd weer terug
niet het breken
van de ziel in
de stilte van
je heengaan…
amor fati
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
584 in het oog
met de dood
zing ik zacht
zacht zal ik
zingen over
dingen die pijn
noch stof doen
opwaaien
zullen jij en ik
mijmeren over
al het zeldzame
dat ons nadert
tot op de huid
ik fluister het
verhaal van de
parelmoervlinder
die ruimte vindt in
het ruige blauwgrasland
die de bloemen
en jou zachtjes
beroert in het oog…
Later
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
793 Steeds vaker
zie ik mijn vrienden later
en ’t later wordt steeds later
en alsmaar vaker later
tot aan te laat.
Wat vroeger was
is nu niet meer
en dat verklaart het later
maar mindert niet de pijn
van het niet zoals het vroeger was te zijn
en mindert evenmin het « zie je later wel ».…
gewoon op reis
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
577 iedere dag doet ze
haar best om zo stil
mogelijk te zijn de
kleine breekbare
vrouw
ik ben stil uit
gewoonte fluistert ze
haar hand strijkt over
zijn achterovergekamde
grijze haar
ik wil niet dat hij
door mij wakker wordt
ik mis zijn glimlach
het meest
hij is niet dood
de wonderen van
techniek doen er
het zwijgen toe
ze…
nacht
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
718 een Hemelgod
slingerde uit het niets
een bliksemschicht
op zijn neerwaartse
weg naar jou
Erebos omringde
de nacht met dichte
nevels aan de randen
van de aarde langzaam
vulde hij de duisternis
houd ons vast Morpheus
in deze serene laatste
nacht mijn liefste ik druk
je aan mijn hart ik omhels
je duizend maal
en Hypnos smelt…
Die dag
netgedicht
3.7 met 6 stemmen
569 Vandaag is die dag
Achttien jaren zonder jou
Altijd in mijn hart…
Voor Martin
hartenkreet
4.2 met 8 stemmen
825 Dus ook jij hebt nu ons aards bestaan verlaten
Het bericht kwam onverwacht verdrietig aan
Maar ieder mens gaat, dus ook jij
Want hoe kon ik denken dat jij de dans zou ontspringen
Juist jij
Had mogen blijven
Om deze planeet iedere dag wat mooier te kleuren
En dat heb je ook gedaan
In je onvergetelijke mooie bestaan
Rust nu zacht…
andere zee (2)
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
613 de zee werd zo anders
toen de stroming haar
naar de Waddenzee
had gevoerd
haar ziel reisde naar de
andere kant van de tijd
voor altijd geborgen in
elk liefhebbend hart
de tijden van onwetendheid
zijn voorbij nooit zal
de zee dezelfde zijn…
van toen en nu
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
601 we zagen hoe een blind
vuur hem verbrijzelde
hoe de snelheid van zijn
vernietiging aan roofvogels
in duikvlucht evenaarde hoe
de vlammen en de dood als
vrienden dansten met elkaar
boven vouwt de lucht
zich open een baan
van licht valt op het
rusteloze graf van
de lange ijzeren slaap
we noemen je naam
weten wie je was…