38948 resultaten.
Bangalijst 2.0
netgedicht
5.0 met 4 stemmen
618 Hier voor u ligt de tweede druk van d' èchte almanak
Met Jan en Piet en Kees en and're lulloos zonder zak
Wij vrouwen van het nieuw dispuut 'Met zweepjes vrij en blij'
Wij maken man en naam bekend zonder opschepperij
Met Christiaan van Veren is een vrouw rap uit de kleren
Dat is wat je verwachten kunt bij veel van deze heren
Helaas…
Troost
snelsonnet
4.6 met 7 stemmen
642 Mijn dochter tobt met rekenen en lezen,
een studie is ze maar niet aangegaan,
wanhopig zoekt ze naar een leuke baan,
bij elke poging wordt ze afgewezen.
Mijn troost voor haar toen zij wanhopig morde:
‘Je kunt altijd nog influencer worden.’…
En Alles Blijft Bij Het Oude
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
307 ============
==================
zij heeft de zon van de evenaar op haar heupen,
haar ogen zijn groene bosmeren,
waar namen van mannen langzaam naar de bodem zinken.
de wind, de zon, de dag, de avond, waait om hem heen.
hij sleept zijn leven als een blok hout met zich mee
het vroege voorjaar snijdt door zijn jas
de motor tikt nog uren na…
Op het Balkon
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
489 Heer,
De Nieuwe Dag is er.
Hij spreekt me aan.
Met warmte
op mijn huid.
Met warmte, zonlicht en groen.
Zo is het goed.
Voldoende om verder te gaan.…
wat haat verbrijzelt
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
466 het licht van december, warm en zacht
werpt een vredige schaduw op de nacht
met de magische sfeer van kerst
families vieren hoop en vertrouwen
lachend draaien kinderen in molens
waar naast grove den, kaneel en kruidnagel
boven knisperend hout de glühwein geurt
zwaait zomaar ineens waanzin een zeis
die levens sloopt of erger nog: moord…
Bonobobo
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
682 Een bonobobo was nog niet geboren
aan rand van stad noch op het platteland
éénmaal een bonobo, zo kon
men horen
in burgers zoo, aan zoom van
veluws zand
geen babyboomer zal zich er
aan storen
Vraag Ali baba B en Cor
zijn nuiten
hun heiligschijn gezicht façade
en plein publique hun glad imago
van het O.M. mag geen van twee
naar…
Aan, uit, open, dicht....
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
550 Het is bij ons thuis
aan en uit
open en dicht
en dat geldt niet
tot onze relatie
maar de relatie
tot de energie
lichtje aan
lichtje uit
deur open
deur dicht
en de ramen
de ramen potdicht!!
Het houdt ons energiek
het behoudt van energie!!…
LAIS CCCIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
392 Schoon wordt nooit een ding van goud of lood
waar starre ogen hebberig naar staren.
Schoon wordt nooit een mens die je stil en dood
en ingelijst op foto wil bewaren.
Schoon is niet wat ik voor jou vergaren
kan, dat heb ik als een bloem al stuk geplukt.
Want schoonheid wordt door hebzucht onderdrukt,
haar parel met de taal van ’t zijn besmeurd…
LAIS CCCV
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
484 Sinds ik mijzelf in jou verloor, wen ik
snel aan elke weersverandering.
Voortdurend met geheim omhuld ben ik
alleen maar blij met wat verheldering,
want in dit zijn vind ik geen zekerheid.
Ik schrijf mij niet en jij niet jij en wij
lachen in dit plagendal elkaar voorbij.
Het eerste cijfer mijner ontstentenis,
jouw hemelstraal, gaat nu aan mij…
LAIS CCCVI
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
490 Van haar lijden wil ik jou vertellen,
(mijn hand ging door de weelde van heur haar)
van haar nacht waaruit bij dag wil wellen
in etterwonden al het schone daar
(ik zoog haar pijn, 't verhaal werd zo gebaar).
Ik wou haar geven jouw astrale glans
(het kleed viel uit, wij speelden darts en dans)
en de lust verdween in het bewegen
(ik wou haar…
LAIS CCVII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
429 In de zoo van mijn verlangen heeft g*d
de tijd nu afgezet: het is erg stil.
Rozig ruist de hel. Ik kom niet tot
besluiten, weet niet langer wat ik wil.
Voel jij mij beter, dieper hoe ik tril?
Verhult jouw hand in mij de dromen?
Mijn lijf wil uit zijn grenzen komen,
vrijheid wordt er mij en haar ontnomen
en alles wuift vergeefs als hoge bomen…
LAIS CCCVIII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
523 Straks versteen je weer in mij, doods en kaal,
een teken in een wereld van tekens,
zuiver gefluister in de dodentaal,
restbeweging onder honderd dekens,
naam van het niets, herhaling die telkens
mij roept maar zonder klank in dit bestaan.
Ik wil jou voelen, nooit van mij vandaan.
Ik hoef dit zonlicht niet, ik wil duister,
het droeve donker waar…
LAIS CCCIX
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
391 Ongenadig licht, door huid en handen heen.
Lente heerst wrang, maar ik heb in tranen
jouw lied bewaard, door alle lusten heen:
kristallijne weerschijn, vrij van wanen,
gelouterd door elk feit van het gedane,
eisende slechts 'n gebed om de aarde.
Deemoedig mak schuilt wat ik vergaarde,
stralenschicht in 't stof van kathedralen,
zachte wens van…
LAIS CCCX
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
477 Ik wurm als wormen door jouw tuinen al.
Ik wil verbranden in jouw dageraad.
Ik wil met jou naar 't einde van 't heelal
en jij verdoet mij zonder woord of daad?
Alsof je jou dan niet met mij verraadt?
Dit lied heb ik geheel voor ons bedacht,
ik schonk jou luister, lijfelijke pracht.
Er is geen wereld waar jij niet bestaat,
omdat jij alles doet…
LAIS CCCXI
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
452 In ’t wit opgebroken schaduw was ik,
de fout gelopen wens om één te zijn,
gemarteld alleen tot de laatste snik
door zwaarlijvige hoeders van de pijn,
loeders die spuwen het schurft van hun zijn.
Ik was jouw zwarte zon die hen bescheen,
van aarde wenteling, tot jij verdween
en nu ik niets omhanden heb, jouw maan
zich oplost in de naam die ik…
LAIS CCCXII
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
443 Het is lente, haar lach wordt weer lelie,
haar tred een rijgen van zijde in
het zuchten van lucht, haar evangelie
murmelen de beken de weiden in.
Lijsters bezingen zoet haar blijde zin,
tuinfluiters doen krokussen tuiten:
't is al elysisch feest daarbuiten.
Omsluiten echter doet het zwart mijn hart,
angsten beklijven die 'k niet kan uiten…
LAIS CCCII
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
434 Mistroostig de kale takken reiken
van het zuigende naar de grijze lucht.
Geen ene plaats is nog te bereiken
want het zicht is van mijn stilstand vlucht
en klank versmelt tot onleesbaar gerucht.
Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar
los en schittering daalt neer, godsgebaar.
Ik was er niet, weigerde, was niet klaar.
Ik ben er nu, solitair…
LAIS CCCXIII
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
505 Waarheid, die wervelende verveling
die ruwer steeds te diep in mij ontstaat,
dat ik erbarmelijk te wiegen lig, zing,
lezing na lezing mijzelf ontdoe van haat,
haar in mijn vervoering breng, in 't gelaat
de verschrikking ontwaar van haar schoonheid
en in mijn stem haar onnavolgbaarheid
omwikkel met het naakte van mijn taal,
de galm ervan in letters…
LAIS CCCXIV
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
560 In de ondoordringbaarheid van mijn zijn,
het artefact dat jij als mij aanschouwt,
terwijl ik nergens ben, ontsta in pijn
als sparteling, terwijl jij muren bouwt
rond het gras met de walg die mij vertrouwt,
in het matte zwart van jouw stalen as
waar alles is, en blijft, dat er nooit was,
in't git waar niemand nog mij raken kan,
waar niemand mij…
LAIS CCCXV
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
479 Jij, de korsten ik op jouw afwezigheid,
het verdwijnen waarin genadig blijkt:
onwetendheid, mijn onmacht en het respijt
dat niemand krijgt. Jij die nooit op jou lijkt,
een schelp waaruit de zee verdwenen is,
mijn hand waarin jouw weigering verzuurt
en hoe vervloekte liefde verder duurt
terwijl ik grijp en hijg en mij verzwijg.
Heb ik verlangen…
LAIS CCCIX
netgedicht
1.7 met 17 stemmen
426 Haar wangen vullen mijn bed met rozen.
De kamer wuift met geurige kruiden.
Lippen als lelies koelen mijn blozen.
Goud als van honing tooit zij mijn huid en
zie zij breekt ons de schaal der geluiden:
hemelse wrijving, vingers raken kristal,
handen saffier en mijn lijf zingt heelal.
O moeder der goden, laat mij vergaan,
gun mij de sluitende ring…
LAIS CCCX
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
424 Ware het maar dat ik nooit geboren was,
mijn zuchten zou ruisen, zegen van zee
mijn klagen zou zoemen, zachter dan was
mijn kermen zou aaien, stiller dan sneeuw
mijn huilen zou lachen, lach met mij mee,
mijn vloeken zou prijzen de deugdzame mens
mijn woede zou zoenen jouw leed met een wens
mijn lijden jou troosten met strelingen zang
mijn falen…
een lied voor de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
395 als een baken voor de vele reizigers
statisch en fier zijn takken zwaaiend
zijn wortels ankerend in de aarde
groeide hij onwankelbaar ieder jaar
droogte storm en regen trotserend
mooier en machtig krachtiger weer
terwijl zijn fluisterend blad luisterde
naar dat wat de jaren hem vertelden
over wie er in het heden passeerden
wat hun gedroomde…
ode aan de eik
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
426 op de grens van het oude capelle
het stadse dorpje aan den ijssel
waar klaas de kade ooit klinkerde
tot waar hij de bermweg bereikt
die de weg naar schollevaar kruist
stond op de werf van hoogerwaard
op de driesprong van deze wegen
meer dan vijftig jaar het houvast
van de majestueus zwaaiende eik
die van wie hem passeren mocht
steeds het volle…
Publieke geheimen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
402 Dromen vertellen een waarheid
die je nog niet weten wilt, maar
op een divan kun je vrijuit spreken
tot een buitenstaander
die jou begrijpt
en jouw geheimen uitlegt
die iedereen kan zien
en velen fluisteren
er schande van
Rijkdom wordt verspild, en
wie er iets van zegt, krijgt klappen
in dubbeltaal en verdwijnt als straf
voor zijn…
Cirkeltje rond
snelsonnet
2.2 met 8 stemmen
1.723 Eerst naamsverandering, nu overname
De ondergang van Talpa ofwel Tien
Ging al met al zoals je kon voorzien:
Het tijdsgewricht laat zich steeds weer beamen
Tja, Tien placht omroepen te imiteren
Waarnaar hun sterren nu weer terug gaan keren…
Hylas and the Nymphs’
netgedicht
3.5 met 8 stemmen
724 Een beeldschoon schilderij van Waterhouse is opgedoekt
Het museale stuk verdween, het werk moest naar de kelder
MeToo-druk, zo erkent curator Clare, dat is wel helder
Maar heeft ze met haar anti-bloot-gedrag succes geboekt?
Waar schone nimfen jarenlang bewondering ontvingen
Daar laat het woedend volk, die Clare een toontje lager zingen.…
Olympische gedachte
snelsonnet
3.4 met 38 stemmen
2.463 Wanneer er een medaille zou bestaan
voor wie zich collegiaal sportief gedragen
dan mag zo'n ereplak naar Uytdehaage
die Derek Parra toejuicht langs de baan.
Wie meeleeft als een ander van hem wint
verdient daarvoor toch ook een erelint?…
Ontsporing
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
641 Het is toch godsgeklaagd en ook schofferend
Dat het alwéér ontspoorde Duitsers zijn
Die Anne Frank zien zitten op hun trein
Haar zo ten tweede male deporterend
Moet nu haar naam verdraagzaamheid behelzen
Dankzij die dodenrit naar Bergen-Belsen?…
Nooit meer slapen
netgedicht
1.6 met 5 stemmen
164 Van de noordkaap
bij hammerfest tot de lofoten
heb ik nooit meer geslapen
maar in christiaansand
in the hall of the mountain king
was het peer gynt
die mij in zomerse
morgenstimmung bracht
met die tweede beslissende
kopbal van haaland…