3651 resultaten.
een woord met au
netgedicht
3.4 met 37 stemmen
8.901 omzichtig zet ik een kroon
van scherven
op
en lijk bestand
vlij me bloot
in de vijzel
het stampt en draait
met stoten
met open ogen
maakt het
onzichtbare krassen
als het schrijnt en sijpelt
dan pas
diggelen;
bijeenvegen;
hard worden;
zacht zijn…
Diana-beeld in het bos
poëzie
3.8 met 13 stemmen
2.392 Het strevend beeld mijner jacht
naar gouden, hemelse zin:
God is einde,
Diana mijn begin.
O, de spannende smart
van de menselijke boog,
de pijl-parabool, grote vlucht van mijn hart.
Maar God is hoog.
Vaarwel, vaarwel, het bruine bos;
het was wel liefde, geen zonde
dat ik God schoot de zuivere wonde:
boog, boog, gij zijt nu krachteloos en…
Olifanten
netgedicht
4.1 met 14 stemmen
1.100 razend maaien ze het gras
's nachts zoemen zij en zuigen
aan mijn armen
klokslag zes beginnen ze
te koeren op het randje
later zetten ze de radio aan
bij de buren
olifanten: hoe krijg ik ze
weer klein?
druppel voor verdomde
druppel…
vluchtig
netgedicht
4.0 met 15 stemmen
815 dat moment waarop
ik net dat pak koffie
open heb gemaakt
en er even in knijp
dat de lucht erin komt
die overgang van hard
naar zacht, dat moment…
knetter
netgedicht
4.0 met 9 stemmen
718 de boom die hevig
naar de hemel vorkt
vraagt niet
om het inslaan van takken
die de wolk met vuur
naar de aarde werpt
wat gebeurt er toch
tussen hemel en aarde
dat in een flits
en een klap
de boom en de wolk
hun kracht verliezen
de wolk het vuur
de boom het sap?…
je ontroert me
netgedicht
3.4 met 20 stemmen
2.210 zeg ik terwijl jij
nog natrilt
want er komt vocht
uit mijn ogen
o dat geeft niet
hoor, zeg jij
maar jouw ogen
zoeken je schoenen…
geen furie
netgedicht
3.4 met 8 stemmen
833 een vrouw is verliefd
ze stuurt berichtjes
hij antwoordt niet
altijd
elke stilte
heeft een angel
zij trekt die uit
en legt ze in een laatje
op alfabet
bij de c
stopt ze ermee
dicht elk gaatje
wast haar kleren
betaalt rekeningen
de man stuurt
een berichtje
zij antwoordt niet
nooit…
wat rest
netgedicht
3.9 met 9 stemmen
897 van Heilig Moeten
en Groot Verlangen
afdalen naar
Wilskracht en Strijd
maar nee ook die
kosten teveel
energie
wat rest is echt
alleen wat is
en stroomt
en poëzie
(met dank aan Emily Dickinson,
gedichten nr. 536 + 569)…
wie kijkt…
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
726 ik keek naar jou
en zag - vergroot -
mijn eigen angst voor
close en samen
ik zag je vertrekken
en deed zelf de deur
maar vast dicht
… moet de spiegel verwachten
toegift:
dagelijks denk ik:
ha! vandaag nog niet
aan jou gedacht…
DE KREKEL
poëzie
3.5 met 12 stemmen
2.920 De krekel:
hij slaat een zilver cimbeltje
in het kerkhofgras.
De wolken drijven hoog,
ook de wind en de vogelen.
Zij horen de krekel niet...
Maar in de kerk
- waarin het stil is -
het fijne cimbeltje klinkt.
De Heer in het tabernakel:
Hij hoort hoe de krekel
nederig zijn lof uitzingt.…
geurlijn
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
1.318 ik kijk met mijn neus
en zie geen steek
die lichtblauwe vlek
is de vrouw
die voor me zorgt
ik denk dat ik naast blijf
maar soms ben ik haar
kwijt - afgeleid
door een spoor, een
krul van geur
eens liep ik zo rakelings
langs een konijn
dat ik niet zag - pas meters
later bereikte me die streep
en maakte ik rechtsomkeer…
wat een naam zegt
netgedicht
4.6 met 5 stemmen
825 ik ken een makkelijke
en een moeilijke Mieke
moeilijke Mieke loopt
met haar hakken in het zand
tref ik haar, dan raakt ze mij
ze leert me 'nee' en afstand
en gesloten
makkelijke Mieke
mocht ik meteen
met platte zolen
lopen wij een eindje op…
Londen, 7 juli 2005
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
1.080 Zijn onmacht is verpakt in ferme woorden
Maar gaandeweg vindt hij de juiste toon
De media die zijn massaal gekomen
Emotie klinkt door elke microfoon…
Hij heeft zich na de eerste schok hervonden
Het komt nu aan op visie en beleid
En morgen rijdt de metro weer door Londen
Want “doorgaan” is een wapen in de strijd…
De stad treurt om haar doden…
ergens anders, Mali misschien
netgedicht
3.7 met 11 stemmen
933 na lemen huizen is beton rot
anekdotisch vallen gele
wederiken met hun punten
op het tapijt - een sterrenbeeld
ik pak een spa
en schop een
struik de tuin uit
ik lees een dichter
die ik nauwelijks nader
erg erudiet, Piet
daarmee houd je
me wakker, met
wat ik niet begrijp
zo kom ik terug
bij de aarde
aan mijn zolen…
heuvel aan de rivier
netgedicht
4.5 met 10 stemmen
1.446 laat mij toch staan
ik ben geen hindernis,
geen obstakel voor de stroom
stoere krijger wrijf
met je stok
laat de mieren
kriebelen van plezier
geef me vreugde
doop je staf
in de rivier
zij omhelst en
ontvangt je
met vloeibare lippen…
negenhoog
netgedicht
4.4 met 12 stemmen
1.181 de koningin is een flatgebouw
haar kroon staat op het dakterras
een hand zwaait vanaf de vijfde
verdieping naar haar onderdanen
het is er wat krap: we schrijven
onze boeken in de wasmachine
en lezen op de trap
tussen niet bestaande illegalen
junkies knabbelen aan haar tenen
borsten zijn verboden terrein
ergens onder het midden droom ik…
Gooise lusthoven
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.394 daar liggen de bomen rustig
te ontwortelen, elfen namen
happen uit hun bankjes
pluchen mos streelt de ogen
neusgaten zuigen aan de loofgeur
penissen schieten uit de grond
en de eikels hebben tepeltjes
hemelse bruggen over waterpartijen
voeren naar verrukking - ik graaf
me in een stapel bladeren, stuit
op stevige wortels, laat me
nemen…
nabeeld
netgedicht
3.5 met 10 stemmen
1.188 met gesloten ogen
heb ik een visioen:
twee gouden cirkels
een zwarte ondergrond
in het midden ligt
een half maantje
met een gouden stip
het zweeft
en vervaagt
oorsprong:
toen ik mijn ogen
open had, zag ik:
een blauwe spiraal
op gouden ondergrond
een houdertje
met brandend waxinelicht
de zwarte pit
Boeddha kijkt toe
met…
ik heb nee gezegd
hartenkreet
4.7 met 9 stemmen
1.177 ze dreef me tot de rand
de baas, mijn moeder met
haar grote dwingende ogen
en haar harde stem
luid en rustig zei ik 'nee'
nog enkele stappen
vóór de rand
die laatste stappen
zet ik niet
niet vrijwillig en
niet onder dwang
ik heb nee gezegd
met kracht, niet braaf
maar wel terecht
en hoeveel stappen
kost het nu
om mezelf
en…
pluk mezelf
hartenkreet
3.4 met 5 stemmen
1.194 diep van binnen
durven kijken in de roos
de puurheid diep verborgen
niet ikzelf die daar voor koos
die tederheid, ontluikend
nu...maak ik de keuze
...en pluk mezelf
vanaf dan zijn het niet langer doornen
die mij beschermen
...maar ikzelf…
Ik vraag me af....
hartenkreet
4.4 met 83 stemmen
3.034 Ik vraag me af hoe je je voelt
wanneer je moeder overlijdt
en jij, jij hebt haar jaren genegeerd.
Voel je dan wroeging, voel je spijt,
wanneer je hoort: straks wordt ze gecremeerd?
Ik vraag me af hoe je je voelt
als zij wordt weggedragen
En jij, jij bent te trots daarbij te zijn.
Voel je dan iets van binnen knagen?
Of blijk je eenzamer dan…
Moe...
netgedicht
4.6 met 76 stemmen
1.509 ‘k Ben moe en toch lig ik nog wakker.
De dag passeert weer de revue.
‘k beleef opnieuw wat er gebeurde,
vanaf vanmorgen vroeg tot nu.
Gedachten dwarr’len door mijn hoofd heen
als vlokken sneeuw, zo lokkend loom.
En door die wazigwitte wereld
Glijd ik van werk’lijkheid naar droom……
Op SUZANNA VAN BAERLE, DE BRUID VAN GERARD BRANDT
poëzie
2.9 met 12 stemmen
4.211 DOOR GERARD VAN ZIJL GESCHILDERD.
Aº. 1652
In gene trouwring blonk ooit Indiaanse paarle
Zo zuiver, als Suzan in ’t huisgezin van Baerle.
Zij dooft met haar gezicht de klaarste diamant,
En stookt in ’t kilste hart een overkuise brand.
De Schoonheid, Jeugd, en Deugd verzamen hier te gader.
Maar ’t rijp verstand verbeeldt het oordeel van haar…
Eindstation...
hartenkreet
4.5 met 65 stemmen
1.846 Maar dan ineens, dan merkt ze dat ze huilt
en op haar wang voelt ze een traan.
Ze is zo bang; hoe moet dat gaan,
als ze haar huis voor een bejaardenkamer ruilt?
Dat huis waar eens haar levenstrein begon,
waar dierbaren zijn meegereisd,
verlaat ze nu, alleen…, vergrijsd…,
Om te vertrekken naar haar eindstation.…
Grens
hartenkreet
4.5 met 66 stemmen
1.307 Telkens weer als je een grens
een stukje kan verleggen
is daar een nieuwe horizon
die heel veel heeft te zeggen.…
Ontroering...
hartenkreet
4.3 met 70 stemmen
1.675 Er zijn momenten die je leven
plotseling iets kostbaars geven.
Je voelt het vlindervluchtig even
maar wilt het telkens weer beleven.
Je wilt zo’n ogenblik bewaren,
stil koesteren, opnieuw ervaren.
Het streelt steeds weer die tere snaren…
Is ontroering te verklaren?…
Zonnig...
hartenkreet
4.4 met 56 stemmen
1.300 Zon aan de hemel
Zon op mijn pad
Zon in jouw ogen
Zon in mijn hart
De zon geeft de wereld
Die geelgouden gloed
De zon laat mij weten:
Het leven is goed!…
Labyrint
hartenkreet
4.1 met 65 stemmen
1.735 Wispelturig,
ongedurig.
Zoekend, tastend, dwalend gaan
in de wirwar van ’t bestaan.
Twijfel, hoop, illusie, strijd,
ontgoocheling, onzekerheid...
De emoties die het leven
spanning, zin en inhoud geven.…
Strijk en zet
gedicht
2.1 met 507 stemmen
138.195 Ze perst zijn nek,
blaast hete stoom
het bovenste knoopsgat in;
de bout sist maximaal.
Ze legt gewicht in zijn oksels,
boven de plank broeit
een melange van gewassen zweet,
leugens en hitsige smoezen.
Ze glijdt van zijn buik
langs draden zonder knoop,
over vlees en volle darmen,
plet breeduit zijn krampen.
Ze strijkt zijn schouders…
Dinska Bronska
poëzie
4.4 met 48 stemmen
7.286 Uit een oud dorp
- kameelbruin als de steppe -
uit Plocka
kwam Dinska Bronska.
Haar hoofddoek was pruisisch-blauw
en heur haar vlas-geel;
ook waren haar ogen blauw
als fjord-water.
Zij rook naar knoflook en spar,
zij droeg laarzen
en ging zeer zwaar en gauw.
In het 'Hotel Lapland' zat zij
bij een tafel aan het straat-raam:
zij schreef…