Hartenkreten

hartenkreet (nr. 4.060):

Eindstation...

Maar dan ineens, dan merkt ze dat ze huilt
en op haar wang voelt ze een traan.
Ze is zo bang; hoe moet dat gaan,
als ze haar huis voor een bejaardenkamer ruilt?

Dat huis waar eens haar levenstrein begon,
waar dierbaren zijn meegereisd,
verlaat ze nu, alleen…, vergrijsd…,
Om te vertrekken naar haar eindstation.

Schrijver: Nell van den Bosch, 4 juli 2003