Alle inzendingen over overlijden

Er is een tijd van komen er is een tijd van gaan die tijd is nu gekomen en laten we een traan het pad is gelopen de horizon bereikt je ziel meegenomen op de vleugels van de wind Lieve Dora, moge je ziel in vrede leven en rust zacht want de herinnering aan jou blijft bij ons dag en nacht in memoriam Dora van Kampen 28 april 2008…

mijn lieve kleine engeltje die nu daar boven zit die ik elke dag keer op keer mis lief klein engeltje jij hebt een speciaal plekje in mijn hart waarom ben je heen gegaan? waarom liet je mij in de steek lief klein engeltje ik zul je nooit gaan vergeten mijn lieve kleine engeltje…

Ze zeggen dat het went. zonder jou door het leven gaan met alleen de herinnering aan jouw liefde Kijkend naar de hemel Zoekend naar de plek waar je bent zo onbereikbaar zie ik de sterren in het uitspansel als een schijnsel uit lang vervlogen tijden. Zo ver weg.... Ze zeggen dat het went Dat ik door moet gaan met leven maar.. Hoe moet…

Ook als het koud is in je hart en je geen warmte uit kunt stralen. Ook als je denken je verwart en je moet gaan door diepe dalen. Ook als je niets dan zorgen ziet en je alleen moet door de dagen. Ook als je eenzaam je verdriet en onbegrepen pijn moet dragen. Ook als je zelfs geen woorden vindt voor je ontmoedigde gedachten. Ook dán zoekt God…

Opgebaard lijk je wat stijfjes ik heb je niet meer aangeraakt Herken je wel, maar te rustig zo heb ik je niet meegemaakt Je bent nu overal en onzichtbaar ook in je laatste woorden van ik ben moe en het is mooi geweest jij blijft en groeit gewoon mee…

alle lieve mensen zijn nu heen moederziel zit ik hier alleen de klok slaat middernacht terwijl ik nutteloos op je wacht 't was een mooie dag vandaag lichte nevel, de zon scheen vaag vol liefde hebben we je begraven in de laatste aarde-haven een mooie dag vandaag... vol verdriet enkele vogels zongen het hoogste lied een koorzang, alsof…

Verbondenheid in de tijd vormt cirkels van liefde en maakt grenzen onverwacht vrij. De tijd laat je voelen aan het lijden en de pijn en aan het verdriet in het heengaan van een geliefde De geleende tijd mocht iets langer duren het verdriet iets minder maar de tijd gaat voorbij. De tijd gaat voorbij, stil, onopgemerkt bevroren…

Ik zou zo graag... heel even willen kijken, en zien hoe het in de hemel is. Want er staat over geschreven, er is daar geen rouw, geen droefenis en een ieder die in Hem gelooft, mag daar heerlijk eeuwig leven. Ik zou zo graag... 'k weet dat het onmogelijk is, toch... heel even willen kijken. Daar waar degenen die ik liefhad nu zijn. Ze…

ongehoord ongezien onbegrepen onverzacht onmacht onbegrip Ongestoord Ontkracht begrijpelijk…

In mijn hart, Dat weet je, Is er altijd een beetje, Dat vat op jou houdt, Omdat ik van jou houd. En dat moet je weten, Ook nu je er niet meer bent, Moet je weten, Dat ik voor altijd van je houd.…

Elke beweging, elk geluid doet me opschrikken. Verlamd van angst zit ik ineengedoken in een hoekje. Rillingen lopen langs mijn rug. Sinds ik hoorde wat er moest gebeuren ben ik bang, bang om te verliezen, om alles kwijt te raken. Niemand die me geruststelt, me komt troosten. Ik voel me verloren, schuldig omdat ik niets kon doen om het te voorkomen…

De tranen rollen over mijn wangen, als ik aan je denk voel ik mij zo gevangen. Hoe moet dit nou verder? Ik voel me zo alleen. Ik weet wel dat het goed is. Hier moeten wij allen gewoon doorheen. De gevoelens zijn niet in woorden uit te drukken, het is zo vreemd, onbegrijpelijk. Hoe kan dit? Hoe slaan wij ons er doorheen, hoe gaat ons…

In de duisternis Tast ik De dag is gekomen Dagen zijn gegaan Zoals zij komt, zal zij gaan frigeo cohorrescens desolituri adfantur Het einde is nabij Het is goed.…

Knip mijn dode nagels scheer mijn dode baard ik mijmer wel als laatste over wat ik achterlaat…

een ronde, stenen tafel niet zo oud nog toch getekend door geborgen stof het groen in groeven oogt verzachtend en ik proef scherp de stilte in jouw naam…

(Do not stand at my grave) (Bewerking van de briefkaart versie, rekening houdend met de in een interview in 2000 voor de Canadese radio opgelezen originele versie) Sta niet stil bij mijn graf en huil Daar ben ik niet; ik lig niet in die kuil. Ik ben de stormwind voor iedere meeuw, Ik ben de diamantglitter in de sneeuw, Ik ben het zonlicht…

Er wordt een schat begraven in het koude stille zand ik herinner me mijn moeder de warmte van haar hand. Als wij samen wandelden het strand van de noordzee onze voeten in het water de blikken ver gericht meeuwen langzaam zwevend de zon op ons gezicht. Dat beeld zal bij mij blijven we stonden hand in hand er wordt een schat begraven…

Hoe zou het zijn met mijn vlinder? Mijn vlinder uit de nacht Hoe zou ze zich nu voelen Zonder dat ik nog wacht? Hoe ver zouden haar vleugels reiken? Zou zonlicht haar zachtjes strelen? Hoe zou ze zich vermaken? Zou zij zich ook vervelen? Zou ze alleen zijn soms En zou ze vrienden maken? Met wie zou ze spelen? Wie zal haar hersens…

lieve vriend ik hoop dat je boven gelukkig bent strijden voor een langer bestaan heeft geen zin gehad het hart stopte ermee en je glimlach automatisch slaap maar door rust maar uit je hebt het verdiend lieve vriend ook al was je nog maar éénenzestig reis maar naar een eeuwig bestaan waar benauwdheid geen rol meer speelt…

Toen de kersenbloesem bloeide zachtjes wiegend in de wind riep de God van alle mensen kom maar boven mijn lief kind. Je hebt je strijd moedig gestreden geef je nu maar over aan mijn wil ik heb een tuin waar je kan wonen net zolang als jij dat wil.…

Haar wilskracht kende weinig grenzen de pijn verdreef zij met een lach een schittering had zij in haar ogen haar liefde sierde elke dag Zomer schreef zij met vette letters in het dagboek van haar leven bloemen fleurden altijd haar huis door kind of vriend met liefde gegeven De winter met zijn te korte dagen verteerde zij niet zo goed zij…

hou vast onverdedigbaar leven levenloos loos gebaar streven leidt naar een ongenaakbaar slot er was niets er is niets er zal niets zijn doch slechts dood gewoon ons lot…

iemand verliezen doet vreselijk veel pijn je hebt het gevoel helemaal alleen te zijn en ook al ben je dat natuurlijk niet toch voel je je heel alleen met je eigen verdriet want niemand weet precies hoe jij je voelt ook al is het allemaal nog zo goed bedoeld je beleeft je verdriet op je eigen manier niets om je heen geeft je nog plezier je…

lieve luca de dood houdt je in zijn greep het maakt niet uit hoe oud je bent of hoe je heet de dood heeft je altijd in zijn macht hij staat te wachten op je dag en nacht de dood zo koud en kil hij pakt je zo ook als je niet wil de dood pakt je altijd onverwachts of het nu vroeg in de morgen is of in de nacht en als de dood zich over je…

Ik luister naar jou, heel stil en onbewogen. Als jij bent uitgepraat.. zie ik de harde waarheid onder ogen. Je praat niet meer.. Zwijgend zitten wij bij het vuur, in doods-afwachting... van jouw stervens-uur. Ik huil om de harde waarheid. Je troost mij, en zegt: de laatste minuten ben ik blij dat ik leef, en dat ik niet alleen leef.…

Je zweeft rond in mijn hart Je zweeft rond in gedachten Je zweeft rond in dromen.... Je zweeft rond elke nieuwe dag Je zweeft rond in herinneringen Je zweeft rond stil onzichtbaar Je zweeft rond om mijn aura Je zweeft rond steeds weer.... Je zweeft rond onuitwisbaar Je zweeft rond dicht bij mij....…

bij zijn begrafenis weende de zon en vierden de duivels feest wat mij verbaasde want ik ken geen vromer of braver man in de kerk ondernam een spin een tegenoffensief ze weefde een ontsnappingsdraad van aan zijn kist tot helemaal in de nok misschien hoort die ook bij het pakket zoals de lijkbidders, de prentjes en de koffie achteraf…

Ik was in je huis vandaag, voor de laatste keer. Ik keek er nog eens rond, er was niets te vinden geen warmte, geen kou maar ik miste de sfeer. Ik was in je huis vandaag Ik miste je warmte. Mijn liefste, wat mis ik jou!…

Als ik dood ben, breng een roos mee Een roos staat voor liefde, kleur en vreugde Dus als je van me hield, breng een roos mee Ken je me goed, dan weet je dat hij rood moet zijn Heb ik ooit maar iets betekend, breng een roos mee Kun je om me lachen...dan heb ik het goed gedaan Dus...als ik dood ben, breng een roos mee…

God waar bent u nou? Dit is toch teveel. Is dit wat u wou? Ik begrijp het niet God, u bent toch goed? Waarom dit verdriet? Tranen van verdriet langzaam stromen ze Zij begrijpt het niet De verslagenheid, Niet voor te stellen 'Raak het nooit meer kwijt' Vertel mij toch, God! Wat voor zin dit heeft, Dit ondraaglijk lot? Dit maakt…