4410 resultaten.
Ik blijf mijn eigen raadsel
netgedicht
4.7 met 6 stemmen
774 De hemel vouwt zijn sterren naar de wijzers van de tijd
in blauw gesluierd licht trekt grauwheid er haar nevels op
en draagt de lucht de aarde
Dit is de gang van zaken wanneer ik overdenk:
Ik ben als weltschmerz die het duister haar façade geeft
die achter verdroten ogen woekert
die troost zoekt in schone kunsten
onophoudelijk, rusteloos…
Niet meer te zien
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
534 Haar dat in mijn
Ogen hangt
Zicht vertroebeld
Door nevelige lens
Die zijn beste
Tijd gehad heeft
En ikzelf die
Het niet meer ziet,
Het, het leven, niet
Meer ziet, en dreigt
Op te lossen in
De onzichtbaarheid
Van het moment…
de nevelgrijze mantel van het raadsel
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
555 men mocht hem niet storen
en immer ging hij moe naar huis
hij liep verkeerde kamers binnen
zei zelden doodgewone dingen
het was ook nooit vandaag
in de sporen van zijn vinden
de deur alweer naar buiten
vergeten vrouw en kind
hij liet geen enkele schaduw achter
en over uitgezongen stromen
spande hij met grote bogen
de beweging van de wind…
Opmerkelijk
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
473 schaduw verraadt
zijn kortzichtigheid
ondanks samengetrokken
bilspieren heeft de zon vrijspel…
Waarom de dingen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
549 Waarom de dingen
Die mij raken
En mij geleidelijk
Aan mijn verstand
Doen verliezen zo
Voortdurend om mij
Heen zijn, geest
Van het lichaam
Losgezongen, ziel die zich
Op het ergste voorbereidt,
En de wind die om het huis
Giert op deze gure zondag
Mij op mijn plaats
Houdt en verblijdt…
Uitvreten
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
464 Bus die langzaam
Door het landschap
Rijdt om mij na
Arbeidstherapie in
Het UMC weer veilig
Thuis te brengen -
Passagiers die zichzelf
Uitvreten, en ik die
Droom dat ik terug
Mag groeien tot de
Kern van hem die
Ik ooit geweest ben…
Vinexvriend
netgedicht
4.4 met 7 stemmen
480 De bomen hebben hier geen leeftijd,
maar de introductie in de gevoelswereld
is universeel, volkomen herkenbaar
hervonden zonder extremen
aangeharkt in het plantsoen
met noodzakelijke vormen
van relativering onder het hemelplafond
iedereen loopt met ideeën rond
alsof er geen frivool dansen is
in de intrinsieke waarde
van de balzaalmens…
agora
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
459 tussen al die ruimte binnen steen
verandert het gezicht van mijn
geborgenheid
de weg is zoek, langs veel
te brede zomen
er is geen pad
dat veilig is
wel is er mijn keel
mijn hart en wijde oren
en een stem die stilte schreeuwt
mijn roep in angst
de ruimte geeuwt
en alle deuren sluiten…
Gesponnen geluk
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
462 Spinrag vangt de stemmen,
uit de verste nissen van
de kamers, opgerakeld
door mijn adem, hoewel
ik al vertrokken was blijft
er een vage afdruk achter
op een leeg en naakt matras.
Die dag hoeven ze mij niet
te zoeken, op de beslagen
ruiten projecteert het
verleden zich in wasem,
een stille omgang langs
vergeten gebeurtenissen.…
Op tijd bedanken
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
518 mag ik op tijd bedanken
voordat ik in eenzaamheid
verzanden zou
als ik vroegtijdig
vergeet omdat ik het
niet meer herinneren wou
mag ik op tijd bedanken
voordat ik een blok word
aan niemands been
daar zorg dan uitgemergeld
zal zijn, ga ik veel liever
vredelievend en op tijd heen…
band
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
490 mijn kind ik draag je
verzorg je; voed en koester
moeders oergevoel
een band door bloed en tranen
breekt niet uit volwassenheid…
Stoicijns
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 Nee, ik zal niet op je wachten
noch aan je denken
zeker niet verlangen naar armen
die mij zouden verwarmen
Nee, ik kijk niet op mijn telefoon
het interesseert mij geenszins
of dat je wel of niet bent langs geweest
al irriteert die immense stilte mij nog 't meest…
De waarde van regenwormen
netgedicht
4.5 met 6 stemmen
884 Je weet, ik ben niet het volgzaam kind
dat regenbogen tekent of poppetjes
die marcheren onder bewind. Anders dan jij
hecht ik geen waarde aan verzonnen vlinders
waarmee de ratio wordt weggeveegd.
Ik wil niet vastgeprikt in een glazen huis.
Geef mij maar aarde, dan maak ik vingers
vuil zoals het weerbarstig joch
dat maar wat aanmoddert en het…
Hoe voelt het
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 hoe voelt het
als de zon niet meer wil schijnen
zal dat bloemen doen verwelken
en andere zorgen niet verdwijnen
hoe voelt het
als golven niet meer willen rollen
de maan langzaam wordt vermoord
wij te veel met ons laten sollen
hoe voelt het
wanneer mensen er aan onderdoor gaan
daar zij er geen heil meer in zien
heb je daar wel eens bij…
Als de dood uit de takken groeit
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
476 Wortels die vergeefs
Naar water zoeken
Wanhopig op zoek naar
Water voor de dorst
Ondergrond die geen
Leven meer geven kan
En ik die zo vertrouwd
Ben, die de boomstam
Ben en voel dat er
Uit mijn takken
Geen nieuw leven meer
Groeit, doch alleen
Nog de dood…
Wens
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
492 ik hang mijn wil
aan groene bomen
kleur de lucht roze rood
als in mijn dromen
verf mijn haren
in de westen wind
bol de rokken
van 't spelend kind
zoek 'n lieveheersbeestje
al in 't verse gras
kon 't maar voor altijd
zo blijven, zo vredig als 't nu was…
Zonder weerwoord
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
471 Zonder weerwoord
De mens die aan
Zichzelf te gronde
Gaat - verbale
Aanvallen van anderen
Beu, meer dan zat,
Niet eens meer de
Moeite nemend er
Tegen in te gaan
Hersens gevoelloos,
Niet meer in staat
Een weerwoord, hoe
Klein en kwetsbaar ook,
Te formuleren…
de lengte van een magnolia
netgedicht
4.8 met 4 stemmen
488 nu nadagen naken, koud
onzeker tastend naar een vlaag
van warme wind
zie ik een kind, het speelt met zand en water
waar het slechts zijn handen vindt
herinnerend aan later
daar zal hij op wasdom stuiten
doorgeleefd in zijn ballon
rood, geel, goud
de dag is oud
nog voor zijn ogen sluiten…
Nepprooi
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
458 Hoe de valkenier met zijn loer draait
Om zijn roofvogel terug te lokken
Horzels bijten niet
Mensen ook niet, hooguit in een mooie rode appel
Honden bijten wel, "niet allemaal"
Alleen de valse honden die scheuren het vel van je botten
Dazen die bijten ook
Ik denk aan de tijd
dat ik voer in een bootje
Op een meertje over de larven van…
voorstelling geschorst
netgedicht
4.5 met 8 stemmen
621 is een boom dan niet genoeg
om de tijd te tonen
het onbeschrijflijke wachten
op oneindigheid
zoals de schaduw
in woorden van een dichter
die in zijn stilste zinnen huid lostrekt
schrijft dat wijzers
op zonnebloemen wonden helen
van vroeg tot later
en dat cirkelrond, het voorbijgaan
de bestemming is
onbegrepen
op het moment van…
Zo net
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
482 bomen hebben een stem gekregen
vraag me niet wie koos voor wie
hierdoor schittert het groen nog meer
komt zonlicht tot haar recht
even blijf ik staan, ga dan zitten
om mij te laven aan deze
grenzeloze schoonheid, die het hoe
en waarom overbodig maken
het is…
sterfhuis
netgedicht
5.0 met 3 stemmen
464 jouw huis is leeg
de ramen
staren blind naar niets
meer dan houten schotten, vastgenageld aan
de muur
beleef ik niet
de weg van ooit liep vast in
bange hoeken
waar ik zoeken moet
vergeet ik niet, maar daar waar jij
je leven leed
huist nog altijd
veel verdriet…
Doorgebrand
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
490 Ergens aan het eind
Van wat mijn actieve
Leven lijkt te zijn
Moet ik moedeloos
Constateren dat ik
Niet meer verder kan
Bedrading in het hoofd
Die al mijn gedachten
Sturen kan is in de
Loop van veel verdriet
En menselijk lijden
Beschadigd geraakt,
En uiteindelijk doorgebrand
Met smeulende dampen
Die mijn hele wezen
Doortrekken…
Laat mij niet onvoltooid achter
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
471 Wij spelen met letters
De letters van het alfabet
Bouwen met woorden
Onze vleugels verstrengeld in elkaar
Om de zon in haar naam
Laat mij deel van je blijven
Laat mij niet onvoltooid achter
Bemin mij
Laat mij drijven op de golven van je hart
Dan zal ik je dragen
Met het blauw van mijn naam.…
Vergankelijk
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
536 evenals gisteren
liggen ze daar
onaangeraakt
naakt
heel zachtjes
dwarrelt er stof
overheen, al doet
dat niet vergeten
waar die sleutels
eens voor stonden
een vriendschap
die eindig bleek…
Tot het lichtje gedoofd is
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
446 Doorgaan moet je,
Altijd doorgaan,
Nooit stil blijven
Staan, kijk nooit
Achterom, alleen
Maar voor je,
Niet links, niet
Rechts, alleen maar
Voor je, recht voor je,
Verder moet je, altijd
Verder, tot het laatste
Lichtje gedoofd is…
nuance
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
407 zomaar een vriend uit
niets
zijn zachte woord vertelt me
dat het aangeraakt zijn
niet alleen uit handen komt, maar ook
met name
door cachet…
voor de gebrokenen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
453 de zon schijnt
op ontbladerde bomen
takken gehuld in donkere herinneringen
stof in de zwervende wind
de trein raast in sporen
voorbij dierlijke klanken
achter gelaten in nevels
af en toe trekt een wolksluier op
haar nauwelijks
hoorbare snikken
ze zeggen dat ze lacht
een vrouw in foetushouding
weerspiegelt in stilstaand water…
rede
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
463 kijk
ik lach
de heelheid van mijn tanden
vertelt een verhaal
uit ooit
toen knekels nog
een huis waren
bovengronds
scharen zeven vogels
en een
blauwe lucht…
Het menselijk tekort
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
483 Die altijd zuinig
Geweest is op zijn
Leven, zorgvuldig
Inhoud gevend aan
Het menselijk tekort,
Plooien effenend
In zijn dagelijks
Bestaan, ziet terwijl
Hij voortgaat alleen
Nog maar de rafelranden
Waarlangs hij moet gaan…