Alle inzendingen over haiku

Een pissebed kruipt door de schuur; een spin springt toe, schrikt, staat stil, en - vlucht.…

Die kauwen pikken lustig in de drek, zoeken gezonde hapjes.…

Jij in hemels wit, ik in het antraciet zwart rouwen we samen.…

in zoele zind’ring waar water zijdezacht wacht fladdert een vlinder…

steeds weer de vloer op de eeuwenoude schimmen wisselend van rol in de coulissen stil nog kinderen van de rekening global village tanka…

(tanka) Schuin, maar sierlijk, staan de huizen hier naast elkaar, beelden mijn denken, waarmee ik zigzaggend langs auto's en stoepen heen fiets.…

op de boulevard fladdert een witje tussen de bruintjes…

Bij de bushalte verkoopt een potloodventer lijvig klokkenspel.…

"Gele kanaries" houden plots met zingen op groen van ellende.…

Beken tintelen vullen poriën op de huid, dorst naar de wortels. Natuur opent zich, stroomgebied in de regen, naakt en verlegen. Deelbare dromen, strohalmen naar de morgen, echoput van geluk? Uiterste balans, onbetaalbaar wat je kiest, taal vervangt het evenwicht. Rivieren vol bloed uit hun beding getreden door het hart gevoed.…

Wij waren er eens Klagenfurth am Wörthersee met dat okergeel…

de kapper weet alles van haar…

Orca van de lucht stort zich als rode baron op een Vlaamse gaai.…

onder de parasol drie dikke dames en een slagroomtaart…

Hij staat als was hij blijkbaar onberoerd maar toch huizen er duiven…

Doornen van rozenstruik aureool van geweldloze strijd doopte druppels bloed. Onuitgesproken zoals de noorderwind, zijn tijd liet glippen. De ritmiek van dingen de dood niet te verzwijgen, van het ongeborene. Het bloed stuwt de zon wind verstuift de ballon van glorie baart vruchten in victorie. De dromenklok waagt zich in…

Coach neuriet een lied over Koning van Spanje die hij heeft geëerd (?).…

Het vlas staat in bloei een plek om naar te kijken ik word er stil van…

een wereld van verschil - bronwater drinken of water uit de bron…

Helder intens blauw trekken ze mij inhalig haar hemel binnen.…

hoor wieken op de wind gezet het maalt maar door in de grote zomer stroomt van de steen heel helder wit…

Een gebroken hart dat machteloos is door smart, ogen vol weemoed.…

nu ik schelpen raap schroomvallig gebogen zacht ruist zijn stem zoeter…

Door angst voor wat komt gaat hetgene dat kon zijn aan je deur voorbij.…

Hoe ver nu ook weg, altijd in mijn gedachten de liefde voor jou.…

Het beekje Rosep stroomt tussen uitbundig groen. Libellen dansen.…

In wolken vliegend denk ik op Hemelvaart na waarin ik geloof.…

Onder blauwe lucht de Oisterwijkse vennen: gordel van smaragd.…

verlost van metaal zal ieder elementje een spoor nalaten…

Nieuw leven zie ik in de wei de lammetjes met de dood in hen.…