4822 resultaten.
twee vuilniszakken
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
480 's Morgens vroeg staan ze daar
in de miezerige regen
op de rand van de stoep
twee grijze jassen
tegen elkaar aangeleund
stijf van de kou
vol afgedankt leven
maar ook zo breekbaar
zo weerloos als twee bloemen
die zonder verwijt
de tuinman aanzien
die ze plukt.
Daar staan ze
doodstil in de regen
twee onbeweeglijke schaduwen
onder de…
valentijn
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
507 zoals het hoort op Valentijn
tafelen ze in een prijzig eethuis
ze zwijgt
hij zegt niet veel
ze nipt profijtig aan de champagne
die hij met grote teugen drinkt
ze peutert in de gastronomische bereidingen
die hier in krappe porties geserveerd worden
hij eet zijn bord leeg
en eindigt wat ze op het hare liggen laat
hij heeft aangekondigd…
cyclus
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
511 hij las
een leven lang
het purperen boek der kennis
het groot geheim
gespiegeld
in het zwart van zijn pupillen
hij zocht
het brandpunt
in het pentagram der wijzen
de tekens spellend die de maat zijn
van het onbegrensde niets
het antwoord
vond hij in de dood:
wisseling van worden en vergaan
van iele leegte
en steeds herbeginnen…
Don Quichot
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
640 Steeds meer
word ik Don Quichot
de droeve ridder
die met onwankelbare hoop
als evenwichtsstok
op de dunne koord danst
tussen waan en werkelijkheid
tussen komisch en tragisch
in de dooltocht naar Dulcinea,
onbereikbaar
als de einder
wie streeft naar het ongrijpbare
in een waanwereld
lijkt een schertsfiguur
voor wie met beide voeten…
"Een gedicht"
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
578 Verschoten in een wereld
waarin viervoeters doorgronden
en onze diepe zuchten falen
tot wij wensen te bestaan
en onverlangend ijlen
naar een nieuw begin van zijn
Wordt achterdochtig
en oprecht gezocht
naar al wat men ze gaf,
die viervoeters
Oprecht wordt overvloed
verkracht, in alle
zin van zijn verdwijnt ons
"stilte-voor-de-storm-moment…
et in arcadia ego
netgedicht
2.0 met 2 stemmen
424 Losgegespt ligt het kuras op het gras,
de helm, vizier omhoog er keurig naast.
Het zadeldeken, uitgespreid,
nodigt na de wijn en liefde
tot vadsig nagenieten
'et in Arcadia ego...'
Sluimerlui naproeven:
het aaiend lippenspel,
het dartel kussen, tong zoekt tong.
Die, plots gevorkt,
tot in de strot
giftig gal ontlaadt
het zerpe vuur baant…
entropie
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
470 zij kwam binnengeschreden
een godin,
hautain
op torenhoge hakken,
in vuurrood avondkleed
met bijpassende accessoires:
hangers aan de oren
parels om de hals
en een peperduur merktasje
dat ze demonstratief op de toog plaatste
ze was verblindend blond en mooi en elegant
maar ongenaakbaar arrogant
installeerde ze zich aan de bar,…
drift
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
437 laat je niet opjagen
je tijd tikt
onherroepelijk
maar soms stolt hij
tot traagheid
kan je kijken in jezelf
deuren openen
melk die momenten
van relatieve stilstand
ze komen nooit terug
water stroomt de berg niet op
pluk de vruchten
terwijl het nog kan
en strooi hun zaden om je heen
als kiemen
die hopen ooit bomen te worden
die tot…
faalangst
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
627 wat me weerhoudt
eindelijk een einde te maken
aan dit waardeloze leven
dat ik niet meer lust
Is de faalangst dat het misloopt
en het uitzichtloze idee
dat ik dan verder moet leven…
finale
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
470 we dansen
niet meer
-nooit meer-
samen
toch is
de laatste dans
voor jou:
tot het touw
stil hangt
als
het doek valt
is
het poppenspel
voorbij…
fuji yama
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
445 De berg droomt
verkalkte dromen.
Zijn kruin is wit,
zo past het
de eerbiedwaardige grijsaard,
die reeds weet
en toch nog droomt.
Hij droomt
het stenen evenbeeld
van een geisha
op een oude prent
met lippen die rood zwijgen.
Haar hand sierlijk gereikt,
tegemoetkomend als een brug
en wachtend.
Zij kent het geheim
van de lettertekens…
grotvis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
479 zoekt
de grotvis
die blind voor zich uit
zichzelf achterna zwemt
in de oeverloosheid
van tijd
de uitweg nog?
de merktekens
zwemt hij fataal voorbij
eindeloze kringen
draait hij,
eenzame eenzaat
tussen lotgenoten
die eindeloos kringen draaien.
als zij toevallig kruisen
-amper een rimpeling-
zijn ze reeds voorbij
achter blinde…
geduld
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
553 geduld
is de kunst
van het hopen
ik hoop
dat je mijn geduld
niet te lang
op de proef
stelt…
gesternte
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
396 Als ik me neerleg bij mijn grenzen,
trek ik een muur rondom me op,
voel ik me veilig in een wereld die
ik meen te kennen.
Al wegen onmacht en talmen zwaarder dan lood,
zij zijn mij eigen en vertrouwd.
Ik weet dat als ik door mijn grenzen breek,
de verte nieuwe horizon en tijd onthult,
dan ligt de toekomst voor mij open,
laaf ik me aan eigen…
gifpil
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
479 Eigenlijk,
zei ze troostend
toen ze me de bons gaf,
moet je niet treuren.
Want jij hebt verdriet om te koesteren,
maar ik heb niets:
ik zal je zelfs
niet missen.…
goudvis
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 Toen zij de bokaal liet vallen
en ik wanhopig spartelend
en ademhappend
trachtte te overleven
op de harde vloer
dacht zij
wellicht
dat ik probeerde te bijten
en pinde me vast
onder de stilettohiel
van haar elegante laars.…
hagedis
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
488 Koudbloedig
als hagedissen
hebben wij gepaard.
Toen zij me grijpen wou
ben ik weggevlucht
met achterlating
van mijn staart.…
In het ochtendlicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
555 half zeven was het ongeveer toen ze
wakker schrok van het geluid
ze vermoedde dat het een kindje was
dat van hiernaast, het huilde
hij ontwaakte ook, langzaam…
ze gleed met haar hand over zijn gezicht
teder, ongelooflijk teder.
haar donkere lippen nodigden zijn mond
heel even zag ze hoe bruin hij haar vond
toen hun ogen elkaar ontmoetten…
heroïca
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
463 "Helden sterven staande in hun laarzen”,
dacht hij nog
grinnikend
en schoot zich voor de kop,
gezeten in zijn zetel
met enkel
witte sokken aan.…
het kind in het woud
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
663 Gestadig pompt je hart je bloed
bloed is leven, blijven leven,
je voelt het ruisen in je slapen
als je soms sluimert in de vroege avond,
het schemeruur
waarop de hond weer weet dat bij een wolf was
die met de wolven door de steppen joeg
niet enkel klaaglijk builde naar de maan.
Maar wie ben jij ? Droom je soms weg, wellicht heel even ?…
hoepelen
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
582 middelpuntvliedend
zweef ik in cirkels
om me heen
als hoepels
dansend op de heupen
van een Hawaiaanse vahiné
hoe lang kan ik het nog houden,
eer de hoepels
vertragen
en uitgecirkeld
langs me afglijden
en de beweging sterft
op de vloer
als de hoepels lossen
valt het vat in duigen
wijn sijpelt al door de reten,
opgezogen door…
GROEIEN
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
553 Op verzoek van mezelf
En niet van een ander
Sta ik open voor suggesties
Die mits goed uitgewerkt
Er voor kunnen zorgen
Dat ik positief verander
Elk goed idee
Iedere waardevolle tip
Die hiertoe bij kan dragen
Wordt dankbaar geaccepteerd
En gehonoreerd
Zonder gemor of verdere vragen
Ik voel mij niet te oud
Of te groot
Om bij te leren…
standbeelden
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
622 ze staan daar maar
in weer en wind
iets te verbeelden
in zoveel standen
maar verstild
(ik heb met
ze te doen)…
i²=-1
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
658 Je brak mijn hart
en ik bleef opgezadeld
met een breuk, waarvan
de teller hoop en wachten spelt
de noemer wanhoop en verdriet.
Ik breek sindsdien mijn hoofd
over die breuk:
ze is mij te complex
ik breek de tanden
op negatieve oplossingen
als ik imaginaire varianten
uitprobeer.
Schuilt dan in dit gebreukel
slechts een asymptoot,
die…
intricated spheres
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 Een papieren draak
hoog in de lucht
wispelturig door de wind bereden,
illusie aan een rode draad.
Vrijheid?
Aan de voet van de berg
in de tempel
in de rotstuin
harkt een monnik rituele arabesken.
Saffraankleurig is zijn kleed,
een eiland,
in een zee van verstening.
Minuscule mossen rond een dwergeik
in zwart- en goudgelakte schaal:…
Huiswerk 1963
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
603 ik ben als
een slinger van het
uurwerk, onder het stof
staande naast de stolp
het tikt nog in mijn hoofd
al is het een eeuwigheid gelee
ik zie haar nog met
open mond de middag inluiden
mijn hand voelt het tafeltapijt
waaraan ik wegdroom in
mijn schoolse werk
mij ontgaat de zware maag ook niet
en denk ook nog eens aan alles
dat geen algebra…
over dichters van naam en faam
netgedicht
4.0 met 6 stemmen
627 soms mocht ik
in de schaduw staan
van dichters groot
van naam en faam
Boerstoel/ Campert/ Kal
van Wissen en Rawie
van hen was
ik geen evenknie
terwijl de zon
hen dik bescheen
bleef ik nederig
op de been
met versjes over
treinen omdat die
zó lekker rijmen…
Zeggen
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
522 Ik hoor je al gaan
de trap op anders zit ik
hier nog hoor ik je…
de engel van Zwolle
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
515 een markante plek
op de markt
als openbaring
'de engel van Zwolle'
kwetsbaar als de materie
waaruit hij is ontstaan
maar bijzonder fraai
hemels bijna...…
ze drogen nu
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
508 ik leg mijn woorden in het gras
ze zijn met passie geschreven
ben benieuwd hoe ze opdrogen
ik zal ze nog eens moeten overlezen
pas als ik tevreden ben verstuur ik ze
ik zie je glimlach al voor me
jij bent hier dicht bij me
als je thuis komt dan liggen mijn
woorden je al op te wachten
alles wat ik nog niet had gezegd of gewoon
nog eens…