5860 resultaten.
Hoop, geloof en liefde
hartenkreet
4.2 met 33 stemmen
3.093 Gevoelens die spelen bij ieder apart.Als vissen in woeste oceaan halen wij het land of zijn we bij voorbaat al gestrand. Ik laat mij drijven door de stroming van de rivier. Blijvend positief zet ik mijn hoop op een kier. Door het luisteren naar het ritme van mijn hart, geloof mij zwemmen wij nooit apart.…
Straatvrees
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
588 Overal om hem heen prijken
lege gezichten
starende ogen
monden die bewegen
kinderen die spelen
maar hij durft hen niet te horen:
alleen geluiden van het stadsverkeer
de rechte straten op en neer
razen in zijn ogen.…
Waar is de liefde?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
539 Ik heb je ontmoet
De zoveelste man
In wie ik probeerde te vinden
Je ging zoals je kwam
De waarheid in het midden
De zoveelste man
Die niet kon overtuigen
Dat de liefde wel
Barsten kan, niet buigen
En heus geen spel
Ik me niet vergis
Liefde bestaat niet
Zij is…
Zij is…
Waar?…
Als intiem moment
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
569 het was niet
het spel van jouw vingers
op mijn huid
het waren de letters
die jij schreef
op de deur van mijn huis
met het licht
van de maan
in een woordloos begroeten
jij nam de nacht
en sterrenpracht mee
in je zomeravond entree
wij donkerden
omarmden stilte
als intiem moment
in dicht bij elkaar
schreef ik op je huid
wanneer…
Je ademt wind
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
471 ik heb met
jouw woorden
mijn imperium gebouwd
de vergezichten
in je ogen
zijn me al vertrouwd
jij ademt wind
die wolken laat spelen
in een blauwe lucht
je lach jubelt
over bergen en zeeën
krult golven met schuim
kom liefste
naar het paleis
van mijn keizerrijk
daar klopt het hart
in luisterrijke zalen
jouw warmte zal…
Hun natte muziek
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
582 jouw klaterende lach
hangt tussen de
regengordijnen vandaag
ogen trotseren
speels en ondeugend
de kou van de wind
in je bewegen
dansen de druppels
hun natte muziek
waar je ook gaat
rimpelen plassen
steeds verder je lied
jij maakt het weer
in jouw stralend gezicht
wordt de zon nooit gemist…
Stoere jongens, vuurwerk en pijn!
hartenkreet
4.8 met 4 stemmen
1.671 Zo stoer staat het, als je net
als alle anderen
met vuurwerk durft te spelen
Zo stoer staat het, als je net
als de anderen
de mensen uit hun schoenen
kunt laten schrikken
Zo stoer staat het,
dat iedereen gevlogen is
je was te traag, het lontje niet
Zo stoer als je was, zo nietig ben je nu
zonder vuurwerk in eerst een ambulance
nu…
Het apocalyptisch bestaan
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
437 ik geef je handenvol zon
jij koelt de wind
verdroogt vruchten
tot de hardheid van steen
speel met wolken
breng jou verfrissende schaduw
jij verzamelt nacht
groeit ziekelijk wit tot kracht
in ontmoeten schemeren wij
onze voortdurende strijd
in het apocalyptisch bestaan
van zon op en zon ondergaan…
Kwartetten met z'n drieën
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
788 Hij is er want
zijn auto is er,
de Audi van de zaak
- Zij is er niet
Zij is er
ik zie de auto
waar zij in rijdt,
de Corsa
- Hij is er niet
Zij zijn er - altijd
maar kunnen niet wennen aan
kwartetten met z'n drieën
zijn treurig bij
mens-erger-je-niet
waar papa zich altijd
zo grappig ergerde
aan mama
Het monopolie spel gaat…
Dit warm decor
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
591 ik volg het licht
op jouw gezicht als jij
de avondlucht trotseert
met wisselende intensiteit
vlammen schaduwen
speels rond je vormen
de matheid
van je fraaie huid
voorkomt weerkaatsen
in diep donker vragen
oogt je sterrenblik
een lach glimt tanden wit
dit warm decor
heb ik zo lief omdat het
uitzicht op de hemel biedt…
Mijn Adonis
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
642 man
Zijn lichaam een waar kunstwerk
De mooie contouren van zijn lichaam
Het prachtexemplaar van de man
Met zijn zachte, rode, zoete lippen
En zijn sensuele, bruine ogen
Zijn ogen verhullen mij zijn diepste verlangens
Terwijl ik de zoetheid van zijn lippen proef
Vol verlangen, begeerte en hartstocht
Laat ik mij meeslepen in het spel…
Jouw dieprode glans
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
481 heb de flonkering
van licht in leven gezien
nog niet alle facetten misschien
speels is de setting
danst in de nacht
zijn reflectie in unieke pracht
pas na vele jaren zoeken
vond ik jouw dieprode glans
in de verre lichtval van sterren
jij vervolmaakt nu de krans
zoals in de schepping beloofd
hemel en aarde aan een levensboog…
Het wit van talloze rozen
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
570 pas op de zomerdag
is de laatste sneeuw
rond zijn hart
langzaam gesmolten
heeft zijn ziel
vrijheid gekozen
uit een lichaam gedragen
door het wit van talloze rozen
volwassen zwart
naast het speelse licht
dat de kinderen dragen
als hij wordt begraven
pas later komen
het besef en de vragen
als zijn ogen en lach
weer leven in hun…
Momentum
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
571 Geen tijd om achterover te hangen,
voor lekker eten,
voor spel,
voor kunst.
Ik moet door
en mij verzoenen met de schelp die mij past.…
Donkere stegen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
480 ik kende pleinen en straten
waar middenklassers hun
welverdiende boterham aten
nu zijn het donkere stegen
waar klinkers blinken
in regen van kil neonlicht
de wijk wordt gesaneerd
mensen dienen te verdwijnen om
elders als normaal weer te verschijnen
maar het sist en gist verloedering
het spel werd al gespeeld toen de
eerste kansloze…
In zilveren schalen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
1.059 feest twinkelt weer
in zilveren schalen
kristal fonkelt speels
oude verhalen
kaarsen branden
vlammen warmen
maar niet voor
daklozen en armen
etalages vol met kerst
zijn voor hen niet weggelegd
de blijde boodschap wel
maar hun lach verdwijnt al snel
nog is er de stal
het wonder en de beesten
is dat wat onze welvaartstaat
hen heeft…
Tranen als kiezels (III, tevens slot)
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
475 Zij trekt grenzen zonder kennis
weet of anders
Geen flauw idee van speels element
of nu
te bedenken strategie
Zij danst leven onbekommerd
plukt elke dag
Tussen ruziënde schimmen van
dagen
die eindeloos maar duren
fietst haar geweten zonder doel
de tijd voorbij
Er zal geen dag op de wereld zijn
geen dag
Dat wij niet samen denken…
In de kleur van jouw ogen
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
560 mag ik met schuim
de golven krullen
van de grijsgroene zee
ongenaakbare bergen
zachtjes afkammen tot
een geel glooiend geheel
waar boven ik speel
met het wit van wolken
in een zomers blauwe lucht
zo samen liggend
in het groen van gras
met bloemen die ik je gaf
maak ik de wereld
die ik al jarenlang zag
in de kleur van jouw ogen…
Verandering
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
601 Ik loop door de straat
waar ik vroeger woonde
alles lijkt zo klein
de huizen, de tuinen
dat heb je als je ouder wordt
het aantal auto's is gegroeid
waar wij op straat ongemoeid
konden spelen, vervelen de kinderen
zich binnenshuis met computerspellen en tv
dat heb je als je ouder wordt
maar het is de nieuwe tijd
ze willen op een…
Een kus
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
679 Een kus onze lippen komen samen
Verbonden met elkaar
Zachtjes en teder met elkaar aan het spelen
Onze tongen die een lustige strijd geven
Vol met passie vol lust
In je lichaam voel je onrust
Een kus twee mensen met elkaar verbonden
Zachtjes met gevoel
Rustig met een een doel
Aan elkaar overgegeven…
Honingvlinders
netgedicht
4.3 met 6 stemmen
641 De talmende rivier
heeft vriendschap gesloten
met onze familie op de oever
hier in het bommelland
honingvlinders fladderen
vlijtig boven het boomgaard gras
wolken werpen schaduw
op de wuivende kruinen
van de ooftbomen
we eten uit eenvoudige handen
want het is zomer in de boomgaard
en bijen zoemen rond blije kinderen
die buiten spelen…
Het almachtige ik
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
439 ik zag
helderheid
uit kleur verdwijnen
het voelde alsof
zon niet meer
uitbundig kon schijnen
het vrolijke speelse
flonkerde incidenteel
grijs overheerste geheel
ondanks de warmte
werd het kouder en killer
door donkerder licht
in relaties
domineerde niet samen
maar alleen het almachtige ik
nog opent wit
maar zwart produceert…
Verstild moment
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
778 Dit is zo'n moment dat de klokken even stilstaan
dat alle bomen hun bladeren verliezen
dat kinderen wenen en niet buiten gaan spelen
het is zo'n moment
dat niemand weet hoe het te stoppen
de bodem is drijfzand
je grijpt je geliefde bij de hand
drukt hem stevig vast
maar hij lijkt weg te glippen
het is zo'n moment
dat de wereld verstild…
Flower power kind
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
509 ik was geen
flower power kind
had eerbied en respect
van huis al meegekregen
pas later ging ik
voor en tegen wegen
koos wat ontredderd als
naamloze de middenweg
de scherpste kantjes
had ik al opzij gezet
hekel de prestatiemaatschappij
snel consumeren maakt niet blij
nu speel ik met bloemen
droom van liefde met
een hart dat nog kan…
Geen ruïnes
netgedicht
3.2 met 5 stemmen
447 wij kenden het spel
van eb en vloed
met zand en de golven
bouwden de dijkjes
wisten bij voorbaat
dat water er over heen slaat
begonnen weer zonder
woorden opnieuw
maar iets verder weg
er waren geen ruïnes
het strand bleef intact alsof
ons plezier geen geschiedenis had
we zagen in schuim
hun overwinningslach op
zand van maagdelijke…
boem!!!
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
716 op een podium
kun je soms heel even
meevliegen zonder vleugels
en wonen in 't kasteel
van de verbeelding
maar als jij de muze bent
die de maker dient
en de maker bepaalt
ben je onderdeel
van zijn decor en decorum
dan loop je het gevaar
vlak voor de gordijnen sluiten
vleugellam te landen op de planken
van zijn uitgespeelde spel
met…
Ik moet weg
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
502 ik ben het
spelen verleerd
vingers en handen
doen alles verkeerd
waar vroeger
fantasie snel
gestalte kreeg blijft
de vloer nu akelig leeg
ik filosofeer
denk en probeer
maar de spirit
vonkt helaas niet meer
mijn geest
is bezet met tal
van structuren zonder
ruimte om bij te sturen
ik moet weg
de ballast overboord
naar zand…
Marionet
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
497 jij holt maar door
neemt niet eens de tijd
om even te rusten
in zuchtend jezelf zijn
getrapt in de val
van weten is macht
zonder ontzag voor
de balans in het leven
ja hoofdzaken vergeten
in dansen aan touwtjes
door anderen gegeven
ter volmaking van hun web
zij spinnen garen
uit jouw spel als marionet
halen je in als jij vertraagt…
Vervlochten
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
587 Er rijst een woord, maar dat geeft voorrang aan
een binnenfilm van vroeger taferelen:
hoe zij met vlotte slag twee vlechten vlecht
en hoe zij samen voor de spiegel staan
waarin hun ogen even olijk spelen,
wanneer zij op het hoofd een kusje legt.…
Omzien en verder
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
518 Een vreemd spel, dit leven
waarin ik mij toch tracht te bekwamen.
'k Zal ervoor gaan, van mij blijven geven.…