38707 resultaten.
no title (and still)
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
1.006 Was jij een bloem ik had je
in een oud boek verzameld
tussen bladen, gedroogd
tot een kantwerk van
transparant voortduren.
Maar boeken zijn gedoemd
tot stof en pulver,
en wat dan nog van jou?
Was jij een liefdeswoord ik had je
op mijn schrijftafel
lettergreep voor lettergreep ont-
rafeld om de wezenseigen
kern te vinden.…
ff fukken
hartenkreet
3.8 met 8 stemmen
1.866 Vroeger neukten we op de Bolero van M. Ravel,
in lekker langzaam ritme onszelf een climax,
hoogtepunt, je kent dat wel.
Mijn buurmeisje intussen draait house
van zoveel bpm door bonken begeleid
van heimachines in de nieuwbouwwijk.
Je kunt maar beter ff iets gaan doen
met bollen en breipennen: moeiteloos
sokken op maak van wol of…
even onderduik
hartenkreet
1.0 met 3 stemmen
702 De verf die aarzelt in de kwast,
het doek dat droog blijft,
omdat iemand dreigt te kijken.
De hand die boven de toetsen
hangen blijft omdat de speler
weet dat muren horen.
De pen die letters absorbeert
om het verhaal onleesbaar te doen zijn
voor een geheime dienst.
We moeten onze woorden doven
en onze handen zwijgzaam maken…
Buiten beeld
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
2.481 Alles even buiten beeld geraakt
toen jij daar vóór kwam staan:
de tuin, het dagelijkse huis,
de avondkamer nakijkwerk.
Niets zal ook ooit nog eender zijn,
of liggen in hetzelfde licht,
zelfs bij een stap opzij:
het verre dorp, de wagen met de os.
Ik zit er niet zo mee, zolang jij
blijft mijn uitzicht
op het verre sprookjesbos…
Van alle reis terug nog voor de reis begonnen
poëzie
3.6 met 13 stemmen
4.103 Van alle reis terug nog voor de reis begonnen...
Wat, dat gij niet en wist, heeft de onrust u geleerd?
- Alle einders zijn ontgonnen
en elke tocht gemeerd.
Welke begeerte die, verzaad, niet heeft bedrogen,
en welke oprechte liefde ooit zonder waan beleên?
- o Dorre brand der ogen
na nodeloos geween!...
Geen bronnen meer, en geen stromen,…
Gij spreekt geen woord, o vrouw...
poëzie
4.5 met 8 stemmen
4.919 Gij spreekt geen woord, o vrouw, maar weent aan mijne zijde
onder 't ontgoochlen dat uw tengere schouders boog.
En 'k wéét uw leed, ik woog de keten van uw lijden,
-maar sluit afkerig 't werend oog.
Ik sluit mijn oog. Gevallig voel 'k het bar verstarren,
en harde plooien, van een spot-lach om mijn mond,
-ik die me eens voelde een zelfde…
Zegen deze avond, God...
poëzie
3.5 met 13 stemmen
2.553 Zegen deze' avond, God: ons handen rusten;
en, kenden onze leden 't kleed der vreemdste lusten
en ons verlangen 't pad van de' ongewoonste waan:
tháns zijn onze ogen moede als van wie sterven gaan...
- Stil-wegend staat Uw leve' op de onbewogen blaên;
om iedre boom-gaard gaat de vrede van Uwe ogen;
en wij, die elke vrucht in onze…
Engelse hoeren
poëzie
3.7 met 26 stemmen
4.259 Als somtijds de boze lusten van het vlees je mogen kwellen
Zou ik je maar raden om je weet wel wat ik meen tot in Holland uit te stellen
Want de Engelse hoeren zal niemand je recommanderen
Ze liggen net als bevroren monumenten in de veren
En om te maken dat een Engelse hoervrouw onder het naaien een beetje leeft
Zou je er een ander onder moeten…
Zinloos
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
1.051 Voorspellen is zinloos, indien
ik gisteren al kon vertellen
wat ik vandaag zou voorzien:
dat ik morgen niet zal voorspellen,
omdat dat dus zinloos zou zijn.
Dan kon ik dat evenzogoed
eergisteren al laten horen,
maar daarvoor ontbrak toen de moed.
Weet alles maar eens van tevoren,
dan wanhoop je wel op termijn.…
Rozen
hartenkreet
3.6 met 9 stemmen
996 Engelse tuinen
tonen rozen zo groot als
gootsteenontstoppers.…
Weduwe Joustra
hartenkreet
4.3 met 11 stemmen
1.694 Red ons van de ondergang, de Beerenburg is op.
Die ijselijke doodskreet vliegt ons naar de krop.
Al wie er kozen voor de zee, voor het ruime sop,
Die redt ons van de ondergang, de Beerenburg is op.
Gestrand zijn op de bodem van dat Friese bocht
Bij windstil weer nog gaat tekeer de laatste ademtocht.
Al zullen wij nooit zinken met onze houten…
De Dankbare Zoon
poëzie
3.7 met 19 stemmen
3.480 Ik ben een zeer gelukkig kind,
Wanneer men dit bedenkt:
Mijn vader is mijn beste vrind,
Die mij schier alles schenkt:
Zijn afgedragen zomervest,
Zijn oude broeken, en de rest;
Maar dat weet Moeders naaister best.
Hoe lekker smaakt die boterham,
Met dat Sint Nikolaas,
Dat mijn mama mij brengen kwam
In plaats van Leidse kaas.
En och! hoe…
In ons bos
hartenkreet
4.1 met 8 stemmen
1.653 Neem nog een slokje, niet langer meer gerouwd.
De winter die komen gaat is lang en koud.
Hoor je de slijpsteen?
Hij scherpt de zaag die verlangt naar het hout.
Komt je sapstroom tot halt,
dan bijt de zaag tot jij valt.
Drink, mijn vriend, op de houtvester die ons allen kwelt.
In ons bos worden bomen geveld.…
ont en de liefde
hartenkreet
2.3 met 6 stemmen
1.504 Ontkennen wat je weet,
is leugens koesteren.
Ontnoemen is wat
moeilijker omdat wat
werd benoemd, vastligt.
Ontspreken gaat niet meer,
want wat je spreekt ontstaat
en kan nooit meer tenietgedaan.
Ontvoelen is een gore lijdensweg
als het gevoel de ader is van
ieders bestaan.
En zo is mijn ontminnen
volstrekt onmogelijk ook
al zou…
Eerste les in de geografie
poëzie
3.2 met 19 stemmen
3.458 van De Schoolmeester (Gerrit van de Linde)
Geografie is eigenlijk kennis der aarde,
En voor de jeugd van ontzaggelijke waarde;
Want Amerika
Is b.v. zeer verschillend van Afrika;
Ofschoon vele Afrikanen
Zich als slaven begeven naar de Amerikanen.
Zo b.v. is Azia een heel oude heer,
En Europa is ook zo jeugdig niet meer,
En de twee eerstgenoemde…
ik zie haar nog wel eens
gedicht
2.8 met 76 stemmen
26.753 ik zie haar nog wel eens
blond en aangepaste lippenstift
verkreukeld perkament van dichtbij
een vrouw met bontjas in een bus
tas dichtbij haar
lippen dicht op elkaar want je weet
nooit wat er kan gebeuren
de ogen vosachtig wantrouwend
achter de kooi van een modieuze bril
dan zit ze op de bank en praat
ratelend uit een oud plakboek
en…
De Haan
poëzie
3.9 met 18 stemmen
3.463 Wij zijn het eens met Linnaeus, dat er geen beesten bestaan,
Die meer van kippen houden dan een haan,
En het blijkt uit de Natuurlijke Geschiedenis,
Dat dit eigenlijk de oorsprong van onze hoendereieren is.
Een haan is vervolgens één van die dieren,
Die de natuur met hun vederen versieren,
En hij draagt zijn staart
Net als een geängliseerd paard…
l'Olympia 1996
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
1.335 O nacht, word wakker, speel
een lage tuba droefenis of erfenis
voor het vergeten.
O nacht, sta haastig op, gedenk
allen die hier stonden:
Jacques, Edith en Aretha o.a.
O nacht, blaas een klacht
langs de straten van Parijs
een requiem in een donker, laag register:
hoe het paleis puin wordt
wanneer teneinde loopt
dynastie Brel,
vorstin…
Voor jou mijn lieve kleine
hartenkreet
4.2 met 10 stemmen
1.575 Waarom jij mijn lieve kleine,
waarom mocht jij hier niet zijn ?
Nooit geknuffeld in mijn armen,
't doet nog altijd zoveel pijn.
Al die jaren zijn verstreken
zonder jou mijn lieve schat.
Ik zou je o zo graag vertellen
dat je broers en zusjes had.
Ook jij zou heel veel van ze houden,
je zou de oudste zijn van 't stel.
Je zou ze moeten…
Al fine
netgedicht
2.6 met 101 stemmen
60.360 Toen begrijpen poreus werd
geen coma meer nodig was
ging zomaar zijn hand
de lucht in.
Met trage slagen dirigeerde
hij zijn eigen einde nader
het fermate vóór de rust
van een tel eeuwigheid.
En zagen zijn ogen
de solist in de kamer
die al tamelijk lang
stond te kijken naar
het wit om zijn mond
en de kleur van zijn voeten,
die bij…
Shells
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
1.771 We searched the beach for shells
especially these dark
twins bearing random
pale eyes of white chalk
on their backs.
And when we found I asked
Dad, will they ever match
again, thus wide apart
yet so closely connected?
They will not fit, he said
Just let them be for
they have been silenced
in death.
They are as soon will we,
he said…
Wie weet
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.823 Na twee jaar dood vroeg hij
is opa botjes nu ik zei
wel ja na twee jaar
zal dat wel maar wist
het niet of bijna niet aar-
zelde alsof
alsof ik beter kijk dan jij
alsof ik beter weten zou
dan jou geopenbaard.…
Manueel
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
917 Misschien zijn handen
een vanzelf penetreren
van liefde.
Misschien ook vouwen
handen zich gebaren:
schelpen, artisjokken,
en zeggen zij: liefste,
lig in mijn holte.
Wuiven of buigen de vingers
zich naar elkaar over?
Wordt lichtval een diefstal
van schaduw?
O handen,
o hardheid,
o liefde,
spreek toch
van verlossing
tot…
Zonder titel
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
1.158 Ik, die ben
in bomen uitgebroken
tot groei, tot takken
om te strelen,
Ik die stukgelopen ben
op hars en schors
en het kussen van rasp
Ik die van je houd
tot aan de faliekant
van jouw huid
Ik wil staan als een
gevlochten rondom
aan de tuin die je bent…
Gelijk het gonzend bliksemen
poëzie
3.6 met 9 stemmen
2.569 Gelijk het gonzend bliksemen van motoren,
waaraan een mensen-wil zich-zelve riemt,
het ondoorgrondlijk- ijle wil doorboren
tot waar de blik van Gods oog doorpriemt;
neen, gelijk licht in licht : gelijk een kaarse
zo karig, dat de zonne haar doorvreet
van 't vroege groenen tot het late paarsen
maar die haar kleinheid onverdoofbaar weet;…
Maan boven Transsylvanië
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
1.101 Twijfel langs de hemel,
een zweem van vreugdevuur,
gestookt op de weidegronden
in de verte.
Moeizaam hangt de nevel
en ademt traag een kleur.
De nacht ligt in de welving
van een lichtblauw rookgordijn,
Er klimt of hangt een maan
in stilte, er smeult.
O schoonheid van het land
rondom het dorp dat heet
Bikafalva.…
euthumia
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
829 Het juiste midden is:
in één kaarsrechte lijn van hier
naar daar en terug
geloofloos over stromend
water lopen.
zo mogelijk als brug,
zo denkbaar als rivier.…
Reformatus Templom af en toe
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
1.279 De binnenplaats weer leeg
vrienden en helpers uit
de straat waar het zo-even
nog hangt, het zo-even van
toen een rokend monster
zijn tanden zette in
een uitgekomen droom
toen tekenen van bloed en zweet
het plaveisel kleurden
toen de zigeunerkinderen
met het blauwe wierook
gewijden werden
(snoep gekregen)
toen de jassen voor het…
Op Matroos (Grafschrift)
poëzie
3.5 met 19 stemmen
3.153 Ik lig hier als een varken in mijn kist, potverblommen!
Ik heb al veel beleefd; maar zo iets is mij nog nooit overkommen.
----------------------------------------------------------------------------------
Grafschriften uit: De gedichten van den Schoolmeester (1859)…
'k Ben eenzaam droef
poëzie
3.6 met 23 stemmen
3.869 'k Ben eenzaam-droef, in 't geel-teer avond-dalen...
Door 't open venster hoor 'k de donzen val
van klamme bloemen in kristallen schale...
- En 'k weet niet of ik haar beminnen zal,
in 't stil en licht bewegen harer leden,
en hare goedheid in mijn vreemd bestaan...
'k Ben droef, en 'k hoor haar stille voeten gaan,
en haar zacht…