Alle inzendingen over morgenstond

251 resultaten.

Sorteren op:

Herfstmorgenlicht

netgedicht
2.2 met 4 stemmen aantal keer bekeken 495
Wanneer prille geluiden vrij te horen zijn, het zachte geritsel van bladeren op golven van frisse wind, een vogel nabij Menig noot en toon als draadjes samengevlochten tot een melodie terwijl hun warme klanken mijn lichaam blijven strelen, een vroege morgenstond breekt aan.…
CB24 oktober 2021Lees meer >

Lenteverwachting

hartenkreet
2.5 met 10 stemmen aantal keer bekeken 649
Wanneer prille geluiden vrij te horen zijn, zachte geritsel van de wind in bladloze boomtoppen, een vogel nabij Noten en tonen als draadjes samengevlochten tot een melodie terwijl hun warme klanken mijn lichaam strelen, een vroege morgenstond breekt aan.…
CB26 februari 2021Lees meer >

Het vrouwtje van Halberstadt

poëzie
4.0 met 11 stemmen aantal keer bekeken 3.152
Maar eer nog de volgende morgenstond Over Halberstadts bergen zijn goudglans zond, Werd hier, verlost van haar plagen, Het oudje ter snijzaal gedragen ----------------------------------- uit: Jeugd-verzen (1926)…

Vroege vogels

netgedicht
3.8 met 5 stemmen aantal keer bekeken 258
Over de weidse Oostvaardersplassen hangt in de kilte der morgenstond de wazige damp van een manshoge nevel, schuilplaats voor duizenden gasten Onder de brede vleugels van Jara wacht ik, onzichtbaar voor andere vogels, in slinkend duister aan drempels van licht, op de rossige gloed van Aurora Door galerijen verspreidt zich…

Het wordt weer licht

hartenkreet
4.2 met 9 stemmen aantal keer bekeken 1.092
zijn rem ‘Als ik geen haast had, eikel, zou ik jou de tyfus slaan’ Ik weet nog hoe bedreven Jij me liet verdwalen in de tijd Ik weet nog hoe ik zweefde Deinend op de waan, Hijgend op de waan van eeuwigheid ‘Een goede morgjes zonder zorgjes’ Komt uit de bakkers’ mond, oh, ik hoop dat ik hem niet goed verstond De vogels fluiten in de morgenstond…

Drie Wijzen (6 januari)

netgedicht
4.8 met 12 stemmen aantal keer bekeken 851
Aangevaren Aangenomen Cultuurschokken in dromen Drieledig, Volledig, Zonnewijzers ,Wijzen De Oerkreet van het Kleine Ver-wijzend belijdend Drie dagen slaap De klok die drie uren slaat Bruiloftsklokken in het ontwaken De zwarte wijzer in de stal Blinkt als en Poolster Oplichtende zwaartekracht Duisternis door het licht verteert De morgenstond…
arensoog6 januari 2024Lees meer >

Schrille crescendo'S

netgedicht
2.3 met 3 stemmen aantal keer bekeken 475
In slinkend duister aan drempels van licht, de rossige gloed van Aurora In een roerloze spiegel van water door ijle dampen onttrokken aan 't zicht wijken ragfijne nevelkristallen over verblekende ganzen Het dons van de mist houdt hen eendrachtig gevangen instinct is wat hen samenbindt: hun nog te voltooien gezangen Gesmoord…
Max28 september 2022Lees meer >

Het gebladerte valt

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 633
Herfst is rood als morgenstond Gods Heilige Geest is als een storm Waar Gods lieveling in verdwaalt Het licht van de herfstzon is zwak Het openbaart de laatste kleuren aan vrucht, en bloesem Het korset van het najaar komt los De strikken gaan ervan af Wat overblijft zijn de sappen In eeuwig groene stengels Proefbaar Stroperig en vol ijzer…
cornil9 oktober 2012Lees meer >

Ik ben te moe

hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.aantal keer bekeken 682
lekken En mijn deken drijfnat wordt Ik het koud krijg Te moe word van slapen Te moe van mijn ongeziene billen Te moe wordt van regendruppels op een lichaam vol builen en zweren en korsten natgewassen ,voor het eerst weer verschoond Lieve mama,ik ben moe van mijzelf geworden Op blote voeten koud en nat van de regen ga ik bidden Van morgenstond…
cornil15 november 2015Lees meer >

De slaap

poëzie
4.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 6.079
'k Wil, noest en braaf, Uw diere gaaf, Wie in 't gareel der ondeugd draav', In al haar volheid smaken; Van schoner morgenstond bewust, Zij kalm eenmaal mijn jongste rust En zalig 't laatste ontwaken!…

Orion.

poëzie
5.0 met 2 stemmen aantal keer bekeken 1.275
Zo hebt ge, in 's werelds morgenstond, Met al uw luister vroeg verschenen, Auroras teder hart gewond. Dit zag de wreevle Jachtgodin; Haar wrok ontvlamde om deze min, Zij deed u door haar schichten sneven. Jupijn verijdelde die nijd, Door hem aan hoger trans verheven, Blinkt gij daar eeuwig, haar ten spijt.…