5922 resultaten.
een dak boven mijn hoofd
hartenkreet
2.4 met 13 stemmen
1.889 jouw handen
mijn beschutting als het regent
mijn vuist in de buurt van kwajongens
mijn paardenmiddel bij een slecht humeur
mijn houvast als ik wankel
mijn warme thuis
jouw handen
koud en gevoelloos liggend
onbereikbaar ver onder de grond
waar ga je heen als je dakloos bent?…
tijd
netgedicht
2.8 met 20 stemmen
2.035 Als ‘t leven is begonnen
dan eist direct de tijd haar deel
en brokkelt stuk na stuk van het totaal een beetje af
Het lijkt niet veel
Er is nog lang te gaan
We leven door
We blijven bij zo’n brokstukje niet even staan
Soms gaat het mis
en worden het plots brokken
die langs ons komen
en realiseert een mens zich pas
dat hij voor elk stuk…
Armageddon
netgedicht
3.8 met 24 stemmen
952 Als de wereld vergaat
in een inferno
ontstoken door blinde haat
zal ik niets merken
negeer ik de lijken
en brandende kerken
Het hellevuur
zal mij niet deren
of mijn ziel
ooit kunnen verteren
Mijn mooie wereld
is reeds vergaan
Geen vaste grond meer
om op te staan
Die verdoemde dag
sloot ik je dode ogen
en kuste je bleke lach…
herinner
netgedicht
3.7 met 23 stemmen
3.359 duizend woorden wil ik schrijven
maar mijn handen zijn zo zwaar
honderd dingen wil ik denken
maar mijn hoofd dat voelt zo raar
te veel beelden in gedachten
en mijn ogen zijn te nat
iets van troost wil ik verwoorden
maar ik weet niet hoe en wat
de leegte is mij veel te groot
om verdriet te verdringen
en vind ik enkel nog wat…
Waarheid
netgedicht
2.6 met 13 stemmen
2.685 Vaarwel, zo als zo vaak
en weer gaat ze verdwijnen
in woorden waar in waarde
maar waar in haar?
Vaarwel, zoals zo velen
het was me een genoegen…
Verwerking
hartenkreet
4.2 met 39 stemmen
2.643 Huilen zonder tranen,
stikkend in golven van verdriet.
Gevoelens losgeslagen,
vinden hun juiste weg nog niet.
Verloren in emotie,
enorme verwarring is ontstaan.
Totaal lamgeslagen,
in volledigheid ontdaan.
Woorden ze verstommen,
diepe onrust binnenin.
Verwerking van het verleden
en dit is nog maar het begin.…
Afscheidsbrief
hartenkreet
3.1 met 9 stemmen
2.519 Omdat ze er niet zijn kon
Staat er eten in de pan
Een briefje: "even opwarmen
Drie minuten in de magnetron
Je krant die ligt al op de bank
De witte was gedraaid
De bonte is al uit de mand
even luchten tegen de stank
Je tenniskleding en je ballen
Zitten in je tas
Ik heb de rits maar dicht gedaan
dan kan er niets uit vallen
Bekijk maar…
vaarwel
netgedicht
3.2 met 23 stemmen
4.703 Jij was toen Groot
En ik werd steeds kleiner toen ik groter werd
Boven was ik bang
En onveilig
Niet alleen in de deuren zaten gaten
Toen
Zo ook
In mijn hoofd
En mijn lichaam
Liever was
Ik er toen niet
Geweten heb ik
Verder ga ik
Anders door het leven
Afstand is verleden tijd in mijn leven
Rouwen mag jij doen
Wanneer je aan…
Een Majeboom*
poëzie
4.2 met 5 stemmen
3.830 Aan de Joffren* Anne en Tesselschae Roemer Visschers gesonden naer* haar vertreck vanden huijse te Muiden, in 't jaer 1621, spreekt
Orpheus* met sijn stem en vinger
Maeckte eertijdts den* boomen voeten,
Datse* bij gekroonde* stoeten
Liepen nae* den soeten singer.
Ist dan vreemdt, dat ick verslinger
Op uw speelen,
Op uw queelen,
En loop achter…
muren
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
884 dit is het afscheid, lief,
ik kan niet meer.
het altijd samen was een droom,
ik moet hier blijven staan.…
de dood verleidt...
hartenkreet
2.8 met 13 stemmen
2.465 de weg van tranen
doorkerft zijn gezicht
groeven vol pijn
zijn gebroken lach
hij huilt ze verscholen
waar de stilte hem wacht
verlangt naar het eind
die eeuwige nacht
waar alles hernieuwt
in gesloten ogen
zijn lach nog heel even
de dood verleidt…
Al fine
netgedicht
2.6 met 101 stemmen
60.360 Toen begrijpen poreus werd
geen coma meer nodig was
ging zomaar zijn hand
de lucht in.
Met trage slagen dirigeerde
hij zijn eigen einde nader
het fermate vóór de rust
van een tel eeuwigheid.
En zagen zijn ogen
de solist in de kamer
die al tamelijk lang
stond te kijken naar
het wit om zijn mond
en de kleur van zijn voeten,
die bij…
De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten
gedicht
3.5 met 31 stemmen
15.392 De zomerstoelen waarin wij nog kortgeleden zaten
staan zo geschikt alsof ze bij het opstaan
weggeschoven door ons zijn verlaten.
Het riet kraakte, niet meer van ons, maar van
de najaarsregens en de zittingen vergaarden
om zich toe te dekken blad dat
daar zelf in een vluchtpoging belandde.
Weerloze hoek is het, die geen beschutting
aan zichzelf…
het lied der helden
netgedicht
2.8 met 9 stemmen
893 waar witte anjers
zich langzaam sluiten
de merel zijn lied
als ode schenkt
aan het veld der doden
waar eens de helden
moegestreden
nu in rust
verzuchten in schaduw
van de ondergaande zon
als laatste groet
van weer één dag
waar het gekerm
van menige strijd
vergaat in het ruisen
der fluisterende wind…
Gevangen
hartenkreet
4.6 met 16 stemmen
2.341 Gevangen in je eigen
gedachten, wat kon je verder
van je leven verwachten? De
overheersende negativiteit
heeft alles grotendeels vergald,
bijna je hele leven verknald
Waarom wilde je met je leven
stoppen? Wilde je je hart niet
meer horen kloppen? Denk toch
aan de mensen die je zou
achterlaten, je kan niet zomaar
het leven verlaten?
Het…
een lege plek
hartenkreet
4.4 met 35 stemmen
3.919 Een lege plek
Een groot gemis
Een fijne herinnering is al
Wat er nog is
Waar ben je nu
Vraag ik me af
Ik voel nog de liefde
Die jij me gaf
Jou te kennen
Vond ik zo fijn
Je los te laten
Dat deed pijn
Ik zal je missen
In dit leven
En zal altijd
Om je blijven geven…
Troost bij verlies..
hartenkreet
3.7 met 15 stemmen
2.956 Hoe moet ik jou vertellen
hoe erg ik het voor je vind
hoe kan ik jouw pijn verlichten
wanneer jij huilt als een kind
Welke woorden bieden troost
op een moment dat jij jezelf niet meer kent
Wat kan ik jou vertellen,
dat het uiteindelijk wel went?
Woorden bieden nu geen troost
misschien dat een omhelzing fijn is?
in deze tijd zijn het de…
Irene
hartenkreet
3.9 met 9 stemmen
2.843 Door de beslagen ramen
Van je ziel
Gluur je naar de toekomst
Geen toekomst voor jou
Je nam mijn hand en bad
Jouw ogen in de mijne
Gluren door mijn ogen
Naar mijn toekomst
Ik leef door
En soms lijkt het
Alsof jij door mijn ogen kijkt
Naar iets wat jij nooit zult zien…
hun laatste graf....
netgedicht
3.6 met 16 stemmen
1.531 in de rust der doden
sterft het gekerm
ijzingwekkend zacht
hun zucht gehoord
waar vergoten bloed
als rode sneeuw
tot kleur herschapen
slagvelden eert
bedelven tranen
in engelenwit
als deken van liefde
hun laatste graf…
Nieuw licht
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
2.098 In de duisternis van het leven
Wil ik me niet langer begeven
Terug naar het licht
Opnieuw een lach op mijn gezicht
We zijn elkaar definitief kwijtgeraakt
Dat heeft mij tot een ander mens gemaakt
Na veel pijn, verdriet en eenzaamheid
Begint mijn leven opnieuw... een nieuwe tijd
Mij wacht een onbekende levensweg
Zonder jouw navigatie en uitleg…
de lelie kleurt paars...
netgedicht
2.9 met 15 stemmen
2.132 waar fluisterende wind
hun kreten draagt
het eeuwige lied
der gevallen tranen
siert de lelie
hun laatste blazoen
in haar kleuren wit
het strijdtoneel
aanvoelt de nacht
die ijskoude rilling
waar doden herleven
diep
in ons hart
verloren zij samen
hun laatste gevecht
de lelie gesloten
zij kleurt paars…
Een droomgedachte in een herfstnacht
netgedicht
3.4 met 286 stemmen
45.800 Droom maar lieve zieke
van liefde, spel en schemerlicht
stilzwijgend heb je overzicht
Jij ziet het al en wij nog niet
wij kijken, maar jij luistert
waardoor je de begrenzing ziet
die van leed en liefde fluistert
Jij neemt je eigen levensweg
aarzelend, en dan eenmaal rechtuit
wanneer je tot het einde
van de stille weg besluit
Steel nu…
Kamer
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
1.374 De kamer was aan kant gedaan
voor het opstellen van de kist
waarin men hem geborgen wist
hij zou nog even hier blijven staan.
Drie dagen lang voor rouwbetoon
zou de ruimte openstaan voor wie
zich wilde laten zien en de enkele die
medelijden had met de enige zoon.
Bij leven was vader nooit zo lang
achtereen in deze kamer geweest
maar nu…
Levenspuzzel
hartenkreet
2.3 met 7 stemmen
1.481 beseffen liefst elke dag
Dat je met zoveel mooie stukjes
jezelf gelukkig prijzen mag
Iedere ervaring is een stukje
en wordt in de puzzel bijgelegd
Alles wat je met iemand meemaakt
en wat je tegen diegeen zegt
Het leggen van het laatste stukje
zijn we onszelf helaas niet bewust
Dat stukje wordt pas bijgelegd
als je geliefde je ter afscheid…
Loslaten
hartenkreet
3.2 met 23 stemmen
1.799 Vandaag moest ik je loslaten,
je laten gaan.
Hart en ziel zijn in 2 verscheurd
maar ik had geen keus.
Tranen biggelen over mijn wangen.
Waar ben je nu,
ik zie je voor me in huis
ik mis je op je vertrouwde
plaats.
Ik loop doelloos rond, verdwaasd.
Je lijden en pijn zijn nu voorbij,
zachtjes ben je ingeslapen,
je van niks meer bewust.
Je…
onuitwisbaar
hartenkreet
2.6 met 25 stemmen
2.944 Als een nacht zonder duisternis
in stilte klinkt verlatenheid.
Langzaam snijdt pijn
door mijn lichaam,
niemand kan het zien
de tranen die maar komen
het gemis, de herinnering.
Hopen op weerzien,
niet zomaar verdwijnen.
Onuitwisbaar....
intens gedeeld leven.…
Voornemens
hartenkreet
3.3 met 3 stemmen
1.981 Verlangend naar jou
tel ik de sterren terwijl ik op je wacht
En in mijn achterhoofd
een voornemen voor het komende jaar
jou te vergeten
Niet één traan vergieten
Om wat ooit was……
Het kleine geluk
netgedicht
3.2 met 31 stemmen
1.538 Terwijl het afscheid
nog te drogen hing aan de waslijn
begaf ik mij te zolder
waar onze geuren nog lagen te verstoffen
een web waarin verstrooide levens groeiden
wapperde in een hoekje
waar het licht half door het klapraam
met de lakens speelde
groeischaduwen en klimop
het harde hout waarop geklopt
zo vaak de oude veren kreunden
en…
De blik in je ogen
hartenkreet
4.2 met 13 stemmen
1.387 De blik in je ogen
is soms zo koud
ik voel me bedrogen,
vraag me af of je nog wel echt van me houdt.
Je trapt op mijn hart
met je hele gewicht,
doet alles apart
met een stalen gezicht.
Je geeft geen echte reden
voor dit verwoestende gedrag,
ik ben moe gestreden
en verlies langzaam mijn kracht.
De jongen die ik ooit ontmoette
was…
schaduwbestaan
netgedicht
2.2 met 12 stemmen
1.910 Stond ze daar omdat ze verlangend naar
een god van liefde zocht?
Niet de gekruisigde, maar de verrezene,
niet voor een klein moment maar voorgoed.
Keek ze daarom op dat drukke perron met
doffe ogen naar die zwijgzame, vluchtige
stoet van onbewogen blikken?
Was haar horizon verblind, haar levenswil
gedoofd, haar ziel vol melancholie…