3044 resultaten.
Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek
gedicht
3.6 met 5 stemmen
7.069 Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek
Die achternacht kwam ik mij tegen op een plek
waar ik mij gewoonlijk niet vertoon.
Ik stelde mij teleur. Sprak te luid
tegen mensen die mij zichtbaar niet vertrouwden.
Ik wilde dat ik vond dat ik naar huis toe wilde
en sprak mij aan om hiervandaan te gaan
maar dat was zo gemakkelijk nog niet. Ik verloor…
Helpen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
714 Als ik het even niet meer weet of vergeet
denk jij dan met mij mee
als mijn lichaam niet meer doet wat ik wil
help jij me dan ermee
Als ik kijk met een lege blik
kijk jij dan mee met mij
als alles mij teveel wordt
zorg jij dan voor rust bij mij
Als ik traag en stijf ben
help je me dan
om vooruit te komen
zodat ik weer op pad kan…
Samen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
797 Als je herinneringen
en het leven dat je kent
vervagen
Je luisterende oor
en troostende woorden
zijn verslagen
Houd ik je hand vast
en zingen we samen
Zie ik weer even je stralende ogen
en kunnen we de dementie
samen dragen…
SAS, selectieve dementie
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
635 Niet meer goed weten,
wat fictie is en wat feiten zijn.
Dat is een vreselijk ziektebeeld!
Veel politici die daaraan lijden.
Niet serieus te worden genomen.
Fouten maken,
die door de media worden uitvergroot.
Het zal je maar overkomen,
om buiten je eigen schuld ziek te zijn,
en door onwetenden te worden weggehoond.
Het Selectief Alzheimer…
Nooit meer
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
567 Niet gehaald, de slijtage slag was voor niets
weg
niet gered, alle hulp ten spijt
heen
niet gewonnen de te zware strijd
stil
geloof is weg, net als jij,
waarom? Waarom? WAAROM?…
Depressie
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
718 als een bloem
die net geplukt is
in het veld
prachtig en
perfect van
buiten
onbeschrijfelijk
maar van
binnen
al lang
dood…
Artrose
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
617 Toen ik vanmorgen in de spiegel keek
en een kop zag die niet meer op mij leek
in mijn rug de pijn van mijn graat gleed
mij onderin verlamde, naar voren trok
zodat zelfs mijn onderbuik meedeed
mijn knieen in luid protest kraakten
bij het hurken op de plee
ik mijn vuist balde waardoor mijn knokkels ontploften
mijn armen niet omhoog wilden mijn…
kanker
netgedicht
1.5 met 2 stemmen
643 stil zwijgend
nestelt zich
in het gezonde
de mutant van leven
ongezien nog
zonder controle
zwelt onderhuids
woekerend de dood
telkens weer
wakkert zij besef
dat tijdelijk toch
uiteindelijk wij zijn
steeds opnieuw
drijft zij mensen
in de achtbaan
van vrees en hoop
voortdurend nog
strijden en lijden wij
tegen en aan verlies…
4 februari dag van....
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
1.469 Slechts 1 dag,
mag het gezegd
slechts 1 dag
is het geen vloek.
maar 364 dagen
moet je niemand vragen:
is je kanker weg?…
Fantoompijn
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
601 O ja, NU weet ik wat het is,
heb al dagen pijn,
in een lichaamsdeel wat ik
noodgedwongen mis!
Door kanker een borst
in 't ziekenhuis moeten laten,
op zich nog niet zo'n ramp
wat minder grappig is, de pijn,
want: dankzij het gemis,
weet ik nu: wat fantoompijn is!…
Eberhard van der Laan, glimlachen met..
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
725 Neen van der Laan
ik hoef niet te huilen
ik ben wel geschrokken
leef heel erg met u mee
ook met uw vrouw en kinderen
maar ik hoef niet te huilen
want waar hoop is is leven
en die hoop verenigt ons allen
ons allen als Amsterdammers
en allen die Amsterdam lief hebben
u lief hebben, u ontzettend liefhebben
u blijft in ons midden
als…
Antidepressiva en het Woord
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
701 Misschien wist ik
in mijn leven steeds weer
met name van bedreigingen
projecten te maken
waarin kansen lagen
het dragelijk te houden
en mensen op afstand
met name familie,medici,psychologen
Misschien, ik weet
het wel (h)echt zeker
daardoor heb ik nooit
antidepressiva gebruikt
ik zorgde voor eigen antigif
door met name de Bijbelse woorden…
Oma
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
748 Een kluwen wol, twee breipennen
een glimlach die maar niet verdween
koffie zwart, twee zoetjes
bij haar had wederom de zon geschenen
maar een dag legde zij haar pennen neer
keek dwars door je heen
de glimlach nog vaag
geen koffie meer, geen zoetjes
waar een lach eens heerste,
kwam heel traag
een traan.…
In de wandelgang
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
634 In de wandelgang
van ‘t oude hoofd
dwaalt de drang van schrijven
dat blijft bovendrijven
in de kabbelende stroom van leven
een gedachte die bewoog
maar niet keren wilde
het grote kind met zorgen
dat in ontroering
mijn moederhart verstilde
en wagenwijd ontsloot
ik neem het altijd mee
toch eens los zal moeten laten
tot voor de drempel…
Liefde
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.408 Die bleke wangen, levens laatste schans,
'n vege strijd nog en 't is al gevloden.
Vlucht dan dat ene ook, zo grif geboden,
Schuchter aanvaard - slinkt dan voorgoed haar glans,
als zonk van 't laatste rood de laatste vaan?
Moet ook dat éne - eerst in schroom gemeden
en toen gedeeld en fluisterend beleden -
Met het verwonnen leven ondergaan…
AGO-DIEMEN/zwembad 'niet nat' maar blijft open!
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
687 Als ik met mijn dochtertje Giulia van 10 met bed en al het zwembad in glij zing ik:
HET AGO GING NIET NAT!
Samen in het water
samen in het bad
samen lekker zwemmen
samen lekker nat
vaak met m'n vader
soms met moe
dat doet er niet toe
ik wordt niet moe
het AGO ging niet nat
open bleef dit bad!…
Het zieke meisje
poëzie
5.0 met 1 stemmen
2.380 Zij sloot haar ogen voor de wrede zon en
Ontvoer volkomen de aanwezigheid
Der anderen. Zij heeft zich diep bezonnen,
Zij was alleen geweest ten allen tijd.
Achter haar warme oogleden begonnen
De fluisteringen van de eeuwigheid.
Waarom was zij niet eerder overwonnen
En van haar liefde en haar smart bevrijd?
- Toen zij haar ogen eind'lijk…
Geheugen
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
660 Wanneer geheugen langzaam verdwijnt,
wanneer je niets meer onthouden kunt,
wanneer "gisteren" verdween, zomaar
is het " denken" verdwenen,
wanneer herinneringen weg waaien,
zonder dat de wind aanwezig is
je niet meer weet welke dag er komt
of zelfs welke maand het is,
wanneer geheugen oplost in het niets
je ons ook niet meer herkent,
is…
Aan een ziekbed
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
823 Zwaar bedroefd zat ik die laatste dagen aan je bed
en zag de uren als een eeuwigheid verschuiven
het hoofdkussen had ik verschikt, het deken verlegd
en een schraal licht viel door half-gesloten luiken.
Ik was de troostengel aan je moede zijde
de engel van de goede hoop.
Maar wie was het, die je geloof ontwijdde
en je gevangen hield in de greep…
epilepsie
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
567 Het was weer van dat!
Gisteren had de grond me weer nodig.
Zonder stroom gevallen.
Batterij leeggezogen.
Wat er gebeurde wist ik achteraf,
mijn handen had ik stuk geslagen.
De elektriciteit die mijn grijze massa nodig had
was in kortsluiting.
Overbelast en zekering uitgesprongen.
Bedwelmt door het epilepsiegas
besefte ik niet waar ik was.…
Als je ziek bent
hartenkreet
3.7 met 3 stemmen
785 Als je ziek bent,
dan krijg je veel aandacht even...
Als je wat langer ziek bent,
dan zeggen ze 'oh, gaat het nog niet'
Als het maanden duurt zeggen ze 'oh heb je dat nou nog steeds?'
Als je ziek bent, ben je niet meer leuk.
Ben je ongezellig en saai.
Omdat je bijna nergens heen kan,
bang om het niet aan te kunnen.
Als je ziek…
Voorbij
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
569 Je vergeet het moment
dat ik je hand hou
datzelfde ogenblik
ik ben je zoon
ik heb geen zoon
ik had er wel een
deze woorden snijden dwars door de donkere hemel
die boven mij drijft
je hebt er geen weet van
wat kan ik nog doen
en doe dat wat ik nooit deed
ik pak je hand en ik geef je een zoen
jij vraagt me in je stilte
of het zo voorbij…
Kleine gebaren
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
657 sereen was de stilte
die het blauw witte gaf
waar ik nog afgedekt
in drie zonnen mijn toekomst
aan enkele draadjes zag
alleen ogen bewogen
in kijkend lezen
handen spraken met
kleine gebaren woorden
die adequaat werden begrepen
dit protocol
was niet hol maar
hechtte het team in
ervaren om samen ook
deze klus goed te klaren
subtiel…
Cipro
netgedicht
1.0 met 1 stemmen
558 De naam alleen al
doet het leven
verschrompelen.
Ongemak en pijn
en een huisarts
met een fragiel
image.
Gij zult niet doden
biedt de jonge hand
rijkelijk
ciprootjes aan.
Opgelucht het pand verlaten
om beter te worden.…
Dementie
hartenkreet
5.0 met 2 stemmen
670 Vandaag ben ik gelukkig.
Ik stapte in de wondere wereld van mijn moeder.
Ze nam me mee naar ongekende oorden,
die juist aan haar toebehoorden.
Ze strekte haar arm uit en wees naar een punt.
Ik keek er naar, maar zag alleen het raam.
Zij fluisterde stilletjes mijn naam
en vroeg of ik die boot ook zag staan.
Er stond veel volk te wachten,
ze…
Rode waas
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
603 ze scherpt haar tong
in hoge modulatie
snerpt woede
en frustratie rond
een laag gesis
slist giftige tonen
als afwisseling
met het gewone
het zijn blikken
die doden in de
rode waas die over
haar is gekomen
tot buitensporige
hoogte zijn de
emoties opgelopen
naar acute psychose
in extremo
scheuren spieren
pezen van het bot…
Dementiedagen.
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
662 Hoe een lieflijk woord
in een benevelde geest
troost tracht te brengen,
aan het verduisterd verstand
een vonkje verlichting geeft.…
Gehandicapten en "lief te hebben"
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
671 Gehandicapte kinderen, volwassenen
ze komen, ze zijn hier, ze gaan weer
maar dan komen ze ook weer
ze zijn hier voor de norm in hun vorm
gezonde mensen te leren vooral lief te hebben
ze zijn doorgaans veel verder ontwikkelde zielen
als ze ogenschijnlijk tonen, uiten in dit leven
ze offeren hun leven, dit leven op
om ons vooral te leren…
Geen herstel
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
786 Wanneer de geest uitvalt
Je het leven niet meer bevatten kan
Je herinneringen vage contouren van de werkelijkheid zijn worden
Je een lepel ziet
En een vork
Daas
Over de tafel staart
Iemand je gemoedstoestand bedaart
Terwijl je schreeuwt
Om hemel en hel
Er is geen herstel
Dof wordt het licht in je ogen
Het is het totale onvermogen
Van je…
Op je schouder
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
680 het voelde van binnen
plots wat kouder aan
had mijn hand
op je schouder willen leggen
soms is het niet te zeggen
noch op te schrijven in zinnen
eens zal ik het laten weten
immers ik ben met je begaan
en er niet aan gewend
zó dicht bij je te staan…