13130 resultaten.
Zij vult mijn blik
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
673 Als m'n beneden buurvrouw bezig
in haar tuin, plantjes wiedt en toespreekt
met haar vinger vermaant
kijk ik graag naar haar
Hoe zij de de haren uit haar gezicht zwaait
haar borsten vrijwillig meebewegen
Hier past alleen verlekkerd kijken
dankbaarheid voor haar heerlijkheid…
Verborgene Liefde
poëzie
4.0 met 3 stemmen
1.701 Kein Feuer, keine Kohle kann brennen so heiss,
Als heimliche Liebe, von der niemand nichts weiss.
Des Knaben Wunderhorn.
O mocht gij in 't diepste
Mijns harten daar zien,
Mijn vurig verlangen
Mijn tranen bespiên!
Dan bleef gij niet langer
Zo koud als een steen;
Dan liet gij mij zeker
Zo lang niet alleen.
Want komt gij,…
DE WERELD
poëzie
4.2 met 4 stemmen
1.202 Hij hield de handen voor 't gezicht,
Hij dacht door tranen te verstaan,
En in dit duister, diep en dicht,
Zag hij de bonte wereld aan;
Hoe blonk het goud, hoe rees de stad
Gehorend opwaarts voor het blauw;
Wie ooit gezocht had en bezat,
Hoe maakte rook zijn vensters grauw.…
Mijn kind, mijn leven
poëzie
4.0 met 3 stemmen
2.066 Ik weet het wel, ik weet het wel;
De liefde lokt en dwingt zo fel.
De blik der liefste is zonneschijn,
Haar adem geurt als ambrozijn,
Haar kus vervoert tot waanzin toe,
En nimmer is men 't kussen moe.
Maar wat is, liefde, uw gloeiend vuur,
En uw genot, zo kort van duur,
Bij de kus van mijn kind, mijn leven?
Wat schokt, beweegt zo diep de…
De taak
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.513 O, zeg mij wat ik doen moet, zie
De volheid van mijn kracht ontbloeid,
Betast mijn spieren, buig mijn knie,
Voel hoe mijn wang van aandrift gloeit,
Zegen mijn morgen met een taak,
Gun mij een denkbeeld, geef mij stof,
Dat ik mijn kamer klinkend maak
Van zang en arbeid tot Gods lof.
Misschien dat later in een oord,
Dat soms een schone droom…
Overgaan
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
1.814 Doodgaan doet ieder mens
wel een paar keer
op een dag,
sterven is doodgaan bij het gevoel
en stilstaan
bij het liefdesverdriet wat je hebt,
overgaan doet elk mens
maar één keer
bij het verlaten van het lichaam en de aarde.…
Lokvlokken
snelsonnet
5.0 met 1 stemmen
736 De kou, het ongemak, ben ik vergeten
De trein vertraagd, de weg op veel te eng
Een fietspad, dunner dan een navelstreng
Ik zeg het je: ik zou het niet meer weten
Niets prikkelt de romantisering meer
Dan de eerste sneeuwval in het winterweer…
Voor u
snelsonnet
4.5 met 4 stemmen
847 Gegroet, o lezer van het snelsonnet
We trachten u een glimlach te ontlokken
door één geheel te maken van de brokken
We wensen u een vleugje binnenpret
en élke dag een lach in ’t nieuwe jaar
en álle goeds; uw zondagsdichter Aar…
De Schuchtere
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.586 Zij lonkte naar mij, zo verscholen.
Haar blik scheen te zeggen: ‘Welaan!’
Ik stond daar op brandende kolen,
En kon toch geen stapje vergaan.
't Hart poppelde mij van verlangen!
Och God! wat de liefde toch is!
'k Vond woorden, zo schoon als gezangen,
En toch bleef ik stom als een vis.
Dan naderde ik zo maar gedurig.
Zij spoorde…
Ontstemd
snelsonnet
4.4 met 5 stemmen
786 Mijn vrouw stemt Marianne met haar dieren
Voor haar is dat een uitgemaakte zaak
Ik aarzel, zweef en twijfel al te vaak
Kies dieren, zegt ze,...zit niet zo te mieren
Door haar ‘gepoes' voel ik me zeer geremd
En door haar stemadvies raak ik ontstemd…
een tijdstip
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
617 Zelfs de de letter n
en tweehonderd, vier
meter lang zegt niets
vanaf de zijkant
geen hard
bewijs
toch breekt een hemel
aan wie wij wat schuldig zijn
open
Liggen cassettes
leesbaar
zichtbaar
openbaar
Geen tijdstip
ligt de sfinx
meer onzichtbaar
dan nu
en de piramide
voor het museum
is een u.f.o
maar blijf een kind
van…
Boven ons Hoofd
poëzie
3.0 met 2 stemmen
1.473 Als de lente wederkomt,
Als het bieke op de bloemkens bromt,
Als het zonneke lacht en streelt,
Als het vogelke springt en kweelt,
Boven ons hoofd, in de blaren;
Op het lieve plekske dan,
Zitten wij weer als vrouw en man,
Waar we als verloofden gezeten waren.
Dan, o liefste vrouwke mijn,
Onder des hemels blauwe schijn,
Wisselen…
Mediteren (limerick)
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
1.129 Er was eens een vrouw uit Almere
die prat ging op zen-mediteren.
Eerst kwam er een gaap,
toen viel ze in slaap.
Nu moet ze 't ontwaken nog leren.…
Groene Ogen
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.249 Wie kent er het lied of de sage,
Wie kent ze niet allebeî;
Van ene waternimfe,
Die heette Lorelei?
Zij zat op een rots langs het water,
En lokte met ogen en mond
De arme eenvoudige schipper,
Tot dat hem de maalstroom verslond.
Ik ken ene vrouw of een maged,
Zo snood als de nimf van het lied;
Haar schoonheid is even verleidend,…
Waarheid
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.671 Bij een hemelreine bronne,
Eer zij 't groene dal bespoelt,
Heb ik dromende eens gezeten,
En mijn hete dorst gekoeld.
'k Heb het dal doorlopen later,
En gezocht de blanke vliet;
'k Vond er menig klare water,
Maar mijn bronne vond ik niet.
In de drang der eerste liefde,
Blozend, aarz'lend en verrukt,
Heb ik, jongeling, de eerste…
mijn gedicht
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
833 Mijn gedicht
Gezwicht
Schrijven over spreuken en duizenden uitdrukkingen op lijven.
Afschrijven, beschrijven, omschrijven, opschrijven, overschrijven, toeschrijven, snelschrijven, aanschrijven, neerschrijven, uitschrijven, schoonschrijven, bijschrijven, doorschrijven, verschrijven en weer herschrijven.
Woorden verloren op papier…
DE VOGELAAR
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.431 Van de appels 't bloesemsnoer,
En langs de groene vloer
Der velden knoop en klit,
Goudgeel, zacht paars, en wit,
De mazen van de zon,
De draad, die 't lommer spon,
Dit is het blinkend net,
Dit is het blinkend net,
Hier heimlijk uitgezet.
Gij, die vervolgt en jaagt,
Loerend wat vlucht belaagt,
0 heilig-groot…
Laatste Wens
poëzie
3.7 met 3 stemmen
1.200 Wanneer ge mij begraven zult,
Als laatst vaarwel en laatste huld,
Zal rouw noch traan mij troosten;
Wel eenzaam mag mijn grafsteê zijn,
Maar 'k wou in licht en zonneschijn
Geplaatst zijn, 't oog naar 't Oosten.
En bij de dicht begraasde zoom
Men plante een schaduwrijke boom,
En bloemen, bont van kleuren;
Ik heb de bloemen steeds…
Zij was zo jong
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.541 Zij was zo jong en schoon, en blozend als de roze,
Zij telde nauwlijk vijftien jaar.
De doodesengel kwam en nam de vlekkeloze,
Als of 't een echte bloeme waar'.
Zij was zo jong! De liefde sloeg haar wonden,
Met haren geur'ge toverstaf;
Zij wilde 't leven in, en vroeg naar zaal'ge stonden,
En aarzelde op de boord van 't graf.…
DE SEIZOENEN
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.473 Najaar, vluchtend langs de wegen,
Bijna hebt gij afgelegd
't Rode kleed, dat losgeregen
Enkel aan één gesp nog hecht.
Langs de zoom der bruine heide
Zweef zo ijlings niet voorbij,
Zet Uw ben met fruit terzijde,
En tot afscheid zegen mij.
Ook Uw beide zusters duldden
Bij het afgaan van dit pad,
Dat mijn gul gebrachte hulde
Om een gunst…
Afscheid
poëzie
4.8 met 4 stemmen
1.629 Dus is eindlijk 't uur geslagen,
't Lang gevreesde, droevig uur!
'k Voel mijn hart onstuimig jagen;
Ach! wat kost me uw afscheid duur.
Tranen wellen in mijn ogen
Bij het zingen van mijn lied;
Denk aan mij in uw gebeden,
Liefste, neen, vergeet mij niet.
Als de koele lente weder
De aarde siert met bloem en vrucht;
Als het lieve zuidenwindje…
Waar woont 't Geluk?
poëzie
4.1 met 8 stemmen
2.047 Als ik laatst de Luxemburgse bergen,
Wand'lend, zingend hier en daar doorkruiste,
Trof mijn blik een huisje aan.
't Stond daar zo verwijderd, zo allene,
Tussen bomen, met de voet in 't water,
En ik bleef een wijle staan.
En ik dacht: ‘Men loopt geheel zijn leven
Om 't geluk te zoeken en te vinden,
Maar men vindt, men vindt het…
Ons oude huis ligt plat
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
490 Mijn voorgevoel zei me: ga door je " oude" straat,
en zo toog ik richting mijn geboorteplaats.
Moest even zoeken, er stonden flats,
het parkje van voorheen was weg.
De kerk in het midden houdend met mijn rug
er naar toe,
dacht ik nu moet ik vooruit, maar weet niet hoe?
Om de toren heen die was gebouwd dan maar,
liep vooruit op goed…
HET MISDRIJF
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.433 Gij zijt mijn Heer, mijn Vader en mijn Vriend.
Als ik misdreef dan deed ik het door u.
Ik die misdreef, die van mijzelve gruw,
Ik heb misdrijvend u alleen gediend.
Ik die misdreef en die, uw straffen ziend,
Staan zal gelijk uw zoon, niet blind, niet schuw,
Straf mij en duld dat ik als eenmaal, nu
Vóór u zal staan, wel bevend, niet ontvliênd…
Van slag
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
762 Mijn eega is wel zo van slag,
komt echt niet alleen van zondag,
welnee hij heeft het voor elkaar
in tegenstelling tot ieder ander jaar:
een probleem te hebben met
" het uur"
Een zucht stijgt op vanaf de bank:
de dag duurt zo vreselijk lang,
'k heb het gevoel da'k een maand op ben
en een ieder die mij erg goed kent
weet:
dat zoiets…
Tikkie knetter
hartenkreet
1.0 met 1 stemmen
745 Een tikje knetter ben ik wel,
al bedenk ik me supersnel,
vooraleer men me opsluiten wil,
ik even laat weten vanwege welke gril,
ik dit schrijf.
Een tikje knetter op mijn bed,
want weet je zonet,
vertrekt mijn hulp die
als een tornado door ons huis trekt.
Het bed verschonen hoort daar bij,
daar komt mijn knetter meteen voorbij,…
HEIMWEE
poëzie
4.0 met 1 stemmen
1.083 O paradijs, o bomen,
Begeerlijk voor 't gezicht,
Kringloop van heilge stromen,
Dag van ondoofbaar licht,
Niet slechts in 't Boek der Smarte
Van 't oude testament,
Maar in dit innigst harte
Waart ge eens door mij gekend.
Ook ík moest eenmaal eten
Van de verboden vrucht,
Ook ik heb neergezeten In
doodsheid en gezucht;
Maar nu niet meer…
Genieten
hartenkreet
1.8 met 5 stemmen
681 De een heeft de mond vol, van " chocola"
een ander zegt: geef mij maar vla.
Zo heeft een ieder zijn smaak of wens,
dat is gewoon normaal met elk mens.
De een draagt zijn ellende met gemak,
de ander toont zich elke keer weer zwak.
Geen mens is eender, gelukkig niet
dat is de reden dat je zoveel verschillen ziet.
Ik kan genieten van…
Het innerlijke oog
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
623 Door de boog van de schepping
te spannen suizen de beelden van
gisteren door het innerlijke oog.
Raakt z’n pijl de roos van het licht
waar de schaduw van de tijd zijn
rug recht in zijn afgesloten kooi.
We zijn een theater van overdadig geluid,
souffleurs van een glorierijk verleden
meningen en stemmingen uit het heden.
Wij zijn slechts…
Eenheid
hartenkreet
2.7 met 3 stemmen
1.166 Soms heb ik het gevoel.
Dat ik twee mensen ben.
Het lichaam en de geest.
De geest woont in het lichaam.
En stuurt het aan daarom.
Maar soms … is het net andersom.
Want als de pijnen toeslaan,
ben ik alleen maar lichaam.
De geest komt in het nauw.
Hij wil wel op de vlucht slaan.
Maar heeft geen plaats om heen te gaan.
Dan zoek ik naar…