43953 resultaten.
Rimpel
gedicht
2.5 met 19 stemmen
9.713 Hij pakt zijn oude handen vast. Een rimpel naar de dood.
Nooit meer wordt hij groot. Nooit meer wacht zij om de hoek.
Ieder woord raakt zoek. Alles was, is waar gebleven? Wend
De steven nu voorgoed en paai de gondelier. Drink wijnen.
Slurp het gistend bier. Stil de honger in de maag. Want
Op de kaaien liggen rood, de taaie haken van de dood.…
Goedheid, góedheid...
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.408 Goedheid, goedheid gelijk een zuster aan mijn zijde,
hoe heb ik u verbeid, - die ik niet vrágen dierf,
sinds, kommrend om mijn vreemd bestaan, mijn vader stierf,
en uw gezoen, o lief, mijn dode liefde zeide...
- Maar God zal mij misschien genadig zijn, genoeg
voor 't pover horizontje heil dat ik Hem vroeg,
en góed, o Goedheid, voor wie, moeizaam…
De moeder en de zoon
poëzie
3.7 met 6 stemmen
4.044 DE MOEDER
Ik draag u aan mijn hart, al ben ik járen-zwaar.
Voelt ge mijn adem als een vlamke op uw haar?...
DE ZOON
Ach, zwijg: ge zijt een vróuw langs lege levens-straten...
DE MOEDER
Hoe, heb ik niet mijn zoen op uw gelaat gelaten?
DE ZOON
Uw zoen is op mijn mond gelijk mijn tranen: zóut...
DE MOEDER
Mijn…
Op Leidse held.
poëzie
3.7 met 7 stemmen
2.213 Wij waren drie broers; doch daar ik gesneuveld ben in 't beleg van Leien,
Zo zijn we nu nog maar met ons beien.…
Gij zijt de goede vrouw
poëzie
4.0 met 8 stemmen
2.699 Gij zijt de goede vrouw ten drempel mijner dood, -
Gij die me uw ogen als een zomer-nacht ontsloot
Vol wondre lichten en vol rust'ge duisterheden;
Gij die me uw leden als de rijkste herfsten bracht,
En, schoner dan een schemering, de zéekre kracht
Van vredig leven en zich goed bemind te weten.
Want gij, die weet hoe iedre vreugde tanen moet…
Op het ontvangen van nieuwe haring
poëzie
2.9 met 19 stemmen
3.145 O Haring, met uw pekelsmaakje,
O hartverkneutrend zeeziek snaakje,
Hoe dorstig, hoe gelukkig maak je
De maag, die van uw lekkers houdt.
Gij zijt een fraai en snoeprig visje,
In 't keurlijk peterselie-disje,
Een mals beet voor jong en oud.
Geef andren spekstruif of pasteitjes,
Of Franse lever-lekkernijtjes,
Geef andren haas- of hertenbout…
Ik weet van wonen
netgedicht
2.1 met 7 stemmen
2.840 Dat is waar ik
vandaan kom:
kanaalervaring,
besef dat er poorten
bestaan en
daarna
Ook later
oude straten opnieuw
met verbazing gezien:
is hier iets gebeurd,
een geboorte?
Wonen van vroeger
weten ervan
achter de warmte van
roze vulva’s
rechtlijnig baksteen
en muizenvallen.…
zachte sprong
netgedicht
3.7 met 7 stemmen
832 Spring bij nacht en ontij
in zee, pleeg zelfmoord.
Koester zout als talkpoeder.
Verzachten kan nooit
pijn zijn ook als de ziel
een huid is ook als de ziel
van huis is en in zee springt
Koester bij nacht en ontij
de zachte sprong.…
De terugkomst van de zomer
poëzie
4.0 met 6 stemmen
2.193 Zo is het warme weer in ’t eind teruggekeerd
En ziet men lieden, wier gezondheid was bezeerd
Door kou, zich in de gloed der zonnestralen koestren,
Niet langer in hun huis geklemd als Texelse oestren.
De zomer nadert en de Winter schuurt zijn piek;
’t Was tijd waarachtig; want hij maakt het mensdom ziek.
Nu kan men in zijn hemd of zomerbroek weer…
Eigendom
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
690 Bewerk de aarde
hoewel de mollen graven:
wat toch is bezit?…
generatie
netgedicht
2.7 met 11 stemmen
2.761 Ik zag je op
die en die foto
in mijn eigen gezicht
er zijn spiegels
die altijd liegen
in elk tijdsgewricht…
De bloem of het ei
netgedicht
2.5 met 6 stemmen
1.209 Ik draag
jou in mij
als de dooier
in het ei:
jouw liefde zal
mij omgekeerd
ontplooien
in een mei
en laten
kuiken.
Op de verpakking
staat:
voor altijd
houdbaar
maar
moet nog
ontluiken
als bloem.…
Staaltjes van ijdelheid
poëzie
2.4 met 7 stemmen
2.680 Nos poma natamus.
Zo hopen dwaze paardevijgen,
Die, daar ze in 't stinkend stalvocht staan,
In hun vermeet'le drekhoop-waan
Hun afkomst onbeschaamd verzwijgen
En zweren, dat ze uit zwemmen gaan,
Door al dat gaad'loos bluffen slaan
Tot ooger glorie nog te stijgen,
Een eretitel…
O Vrouwen-leed
poëzie
2.4 met 17 stemmen
2.533 o Vrouwen-leed in liefde-ontvangen en leven-telen,
dat, dankend om een lange blik, uw wee vergéet:
hoe brandt geen schaamte, hoe stokt geen traan in mijne kele
om de eigen-baat'ge schamelheid van eígen leed?...
- Want gij en kent geen minne-duur, dan stil verduren
dat kere steeds in smárt wat wierd in heíl bemind,
- gij die, wen ge om 't gekreun…
Voorheen en Thans
poëzie
3.5 met 15 stemmen
3.987 Look here, upon this picture and on this.
Hoe minzaam speelt in 't herfstseizoen
Door 't ruisend woud het licht der maan.
Hier zag ik Olga sidd'rend staan.
Zacht lei ze 't korfje neer in 't groen
En snikte en vlood... Haar argloos wicht
Is thans apteker te Maastricht.
De torenspits, met mos omkleed,
Die 't nesteke van 't…
1 Mei
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
635 Vandaag is het 1 Mei, de dag waarop we vieren
dat we het hopen zijn vergeten;
de veren zijn geschud,
de kale kip kakelt helaas slechts loze kreten.
Dit hebben we te danken aan Heer Kok;
van mij mag hij met kip in de wok.…
DE DICHTER
poëzie
3.5 met 8 stemmen
2.412 Mijn hand, der spâ verzwaard, heeft 't winter-zwijn gekeeld;
de toeë stal geurt zoel en zerp van zwoele vachten;
geschuurd de lome last der laatste zomer-vrachten,
rust thans mijn naarstig hoofd ter moede vinger-eelt.
Geen nijvre zorge meer die zweeg, of zwoegde, of lachte;
geen kommer die mijn dage' in hope of deemoed deelt:
het duister-wijs…
Christiaan Huygens
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
849 Alles weten
de grenzen de lenzen
zien de ruimte van
de ouderdom
de afstand tot
de dood
het leven slagadert
zich voorbij
hier zijn wij en
daar waren:
oneven waardetijd
Ik hang mijn klok op in
de kerk en slinger uur
na uur en werk totaan
mijn zerk
mijn doodsbewijs
en alles weten.…
Groei
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
856 Ze was
een kleinschalig meisje
ze is
zichzelf een dijk
alsof in de grote
wereld geen zee te hoog
gaat:
heb je nu al
ben je nu al
Ik heb haar afgestaan aan
de grote wereld omdat haar
geen zee te hoog gaat
et
cetera…
Hij schrijft
netgedicht
3.9 met 8 stemmen
1.128 Hij schrijft
Op weblog weetikveel:
Een grote komeet
En paf dag mensen
Dat lost alles op.
Ik heb gelezen
Over rondtollend plastic
In de Stille Oceaan
Een hoeveelheid
Groter dan Amerika &
De rest van dat continent
Lets sing along:
(I like to be in America
Ok by me in America
Everything’s free in America
Plastics as large as America…
Waar ik sta
hartenkreet
2.9 met 8 stemmen
1.270 Waarom houd ik zoveel van jou
Terwijl ik nooit met je praat;
Hoezo ben ik aan je trouw,
Als ik niet eens weet hoe het met je gaat.
Waarom blijf ik aan je denken,
Al ben ik bijna vergeten hoe je eruit ziet.
Ik blijf maar aandacht aan je schenken
En ik weet je reageert niet...
Waarom wil ik alles van je weten
Als jij je niet eens voor mij…
Memories
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
1.202 Gebeurtenissen zo prachtig,
Herinneringen die ontstaan,
Zo ontzettend machtig,
Maar je moet altijd doorgaan,
Je moet altijd genieten,
Want elk moment van even,
Moet je nooit laten schieten,
Want het blijft bij voor het leven.…
Wie kan het beter?
netgedicht
1.8 met 4 stemmen
845 Onsterfelijke gedichten
Zijn soms niet meer
Dan vier regels lang.…
Durf te leven
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
1.175 Je moet nooit laten
Wat je wilt doen,
Het kan je alleen maar baten.
Je zal denken aan toen
Als je het niet hebt gedaan,
Het gaat aan je vreten,
Er valt een traan.
Maar dit moet je weten,
Het is nooit te laat,
Altijd proberen,
Falen kan ook geen kwaad,
Je zal ervan leren.
Durf te leven,
Het duurt maar even!…
Gij draagt het gladde mom der dood
poëzie
3.4 met 5 stemmen
1.942 Gij draagt het gladde mom der dood;
uw oog is groot van lijden;
het naaste naken van de nood
heeft uwe mond gescheiden.
Reeds is het, of het laatste woord
uw lippe gaat verpaarsen.
Gij spert uw vingeren, doorgloord
van eeuwig licht, als kaarsen.
Uw glimlach voert het bijster beeld
der eeuw'ge ontvangenisse.
Het lam des offers…
CURRICULUM VITAE
netgedicht
4.3 met 10 stemmen
812 Toen ik werd geboren
was het hoog seizoen voorbij
maar op de zolder lag het graan
in korrels bij elkaar
zo weet ik dat het ooit bestond
het koren.
Wat van papavers overbleef
werd gloed bij avond,
vroeg ging ik houden van rood
nog eer ik wist
dat deze kleur zou kleven
aan mij zoals ze kleeft
aan vuur en dood.
Want allen zijn gegaan…
Troost
hartenkreet
2.2 met 35 stemmen
6.924 ik wil er zo graag voor je zijn
maar ik weet niet wat ik doen moet,
want jouw pijn is ook mijn pijn,
misschien zeg ik niet de juiste woorden
maar ik bedoel het goed,
waarom heb ik niet alle antwoorden,
ik wou dat ik een troost voor je was
maar dat is nu te laat,
als ik je zo zie, vergaan al mijn woorden tot as,
waarom weet ik voor jou geen…
O BLIK VOL DOOD EN STERREN
poëzie
3.5 met 10 stemmen
2.332 o Blik vol dood en sterren,
o hart vol licht en leed.
De dag is spijtig verre;
de nacht is hel en wreed.
Mijn mond vol wondre smaken
die géne vrucht verzaadt.
Niemand, o hunkrend waken,
die langs mijn venster gaat...
Wij zullen nimmer wezen
dan Godes angst'ge wezen.
- God, laat ons waan en schijn
dat we Uwe wezen zijn.…
Thans is het uur dat schaduwen neigen
poëzie
4.0 met 7 stemmen
2.397 Thans is het uur dat schaduwen neigen,
En de avond, als een teder lied,
Om huize’ en zielen zacht komt zijgen,
En moede durend, stil vervliet
In de open schoot van ’t schemer-zwijgen…
Thans is in al de zielen vreê,
En dank-gebed in al de huizen;
En zelfs wie wránge dagen leê
Voelt in zijn wezen kalmte suizen
Als een slaap-zware zomer-zee……
Nachtklam
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
546 Als aangeschoten wild valt de nacht aan.
De maan spoedt zich bebloed naar het oosten.
Langzaam verkoolt de huid waarop de littekens
van zinloosheid blijven bestaan.
Een piramide van zorgen keert zich om
en wrijft zand in ogen en haar.
Naalden boren zich in de zachte vrucht,
waarvan de warme vloed van vlees
zich geurend verspreidt.
Met zakken…