4809 resultaten.
Onrust
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.208 Zodat jij grijnzend elke keer
Mijn hoofd weer splijt, mijn geest verkracht
Totdat ik jou niet had gedacht.…
gebed!
hartenkreet
3.0 met 6 stemmen
1.063 Geef mijn bestaan de inhoud die ik eraan zou geven,
Geef het lichaam terug aan de geest
die verward is en vol van pijn.
Laat de tranen het levenswater zijn
van een nieuwe dag.
Het razend bonken van mijn hart,
De motor van een andere tijd,
Mijn verhitte voorhoofd,
De warmte van de mens om me heen.…
Gebed,
hartenkreet
3.6 met 8 stemmen
1.343 Geef het lichaam terug aan de geest,
Die verward is en vol van pijn.
Laat de tranen het levenswater zijn
van een nieuwe dag.
Het razend bonken van mijn hart,
De motor van een andere tijd.
Het verhitte voorhoofd,
De warmte van de mensen om me heen.
Leer me helpen,
Om langzaam in harmonie op te gaan.…
De horizon verlicht !
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
1.200 gemaskeerd door fictie
ervaar ik de realiteit
chaotisch en vertwijfeld
zoekend naar houvast
dolend in de kelders van
mijn onbegrensde geest
speur ik naar ankers
voor inzicht en begrip
om het drijfzand
te kunnen trotseren
wat mijn leven beheerst
voorzichtig tastend en afwegend
bepaal ik de nieuwe koers
mijn vertroebelde vergezicht…
Verloren Paradijs
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
1.713 En Satan zag vol afgunst neer
op zoveel geest en gratie;
riep al zijn machten in 't geweer
tot tegen top prestatie.
Hij zocht en vond een tegen stuk
in 't kwade zonder weerga,
en schiep, vervuld van hels geluk,
zijn oeuvre: De Collega.…
Een clown
netgedicht
2.2 met 20 stemmen
1.362 Een echte clown is meestal een wat trieste man
Die in de droefheid van zijn geest
De mensen beelden tonen kan
Die leedvermaak opwekken bij het publiek
En dingen oplicht uit het ongerijmde
Ze lachen dan
Een clown is niet zo’n lachebek
Hij is een serieuze ziel
Die uit zijn innerlijk de draak steekt
Met zichzelf en met het leven
Die voelt…
Verlaten
hartenkreet
3.5 met 8 stemmen
1.289 Grote kille leegtes om me heen
Vandaag mijd ik de straat
In verloren toestand liggend hier
Een lijf tot niets in staat
Mijn tijd vertikt in eenzaamheid
Het bed kleeft aan de rug
Gestolen, weg, voorgoed voorbij
Mijn hart wil niet meer terug
Besef van pijn wordt deel van mij
Niet voor de laatste keer
Haalt voor de geest wat is gebeurd…
Echt
hartenkreet
4.0 met 16 stemmen
1.355 binnen blijf
van de wereld weggesloten
gedachten stollend in mijn lijf
Niets lijkt nog belangrijk
geen vreugde of verdriet
en zelfs de diepste liefde
och nee, het raakt me niet
Waar is het vuur gebleven
het licht dat leven is
heb ik het ongemerkt verloren
of misschien zelf weggegeven
Ben ik zo jong dan al gestorven
een lichaam zonder geest…
SLAGVELD
hartenkreet
2.8 met 5 stemmen
1.348 Waarden zullen vervagen
Wegen zijn onbegaanbaar
Een strijd van vele geslachten
Op de paden van verderf
Woede kruipt door aders
Beneveld menig geest
En het oog van de oorlog
Kom hier goed uit de verf
Niets kan waanzin stoppen
Het vechten om de macht
Verwoestend zijn hun handen
Verscheurend zijn hun blikken
Niemand zal de winnaar zijn…
Foto met achterachterkleinkind
gedicht
3.7 met 85 stemmen
16.838 Tien minuten,
vader,
voordat de blokkade
in je halsslagader
de hersenravage aanricht:
je spraak
meedogenloos
ontwricht
je rechterkant
van mond tot voet
verlamd,
voordat het ziekenhuis
je thuis brutaal verdringt
en jou herleidt
tot te voederen
te verschonen kind,
voordat de angst
dan weer verdriet
bezit nemen
van je geest…
de stilte in je hoofd
netgedicht
3.0 met 18 stemmen
2.281 je voeten schuifelen
naar goede steun
handen zijn onrustig
je kijkt angstig om je heen
toch klinkt je stem strijdlustig
vertelt me hoe je leven is
te midden van die mensen
de hemel die je was beloofd
de stilte in je hoofd
voldoet niet aan je wensen
je grijpt me hand
om weer jezelf te voelen
je doet je pijn omdat
je geest niet weet…
Emotie
hartenkreet
3.2 met 51 stemmen
18.800 Op het buro daar staat een foto
van mijn kinderen
die ik voor me zie:
juist die
Beiden kijken blij
Al die jaren tot die foto
van mijn zoon en dochter
spiegelen aan mijn geest voorbij
Dierbare en minder vrolijke momenten
weerspiegelen zich in hun gezichten;
zijn gevangen in de tijd
Woorden smeed ik tot gedichten
Herinneringen raak ik…
Duinen
gedicht
3.6 met 19 stemmen
10.281 Zie toch hoe de dag werkelijk wentelt
en er van alles uit de tijd valt, ritselend,
hoe schelpen gaan, knerpend, hoe niemand
meer opraapt, hoe niemand meer ergens
naar vraagt, hoe de wind heengaat:
zonder geest te zijn wat hij afrukt
verwerpend.
-------------------------------------------------------
uit: 'De hazen en andere gedichten' (1979…
klein retoriekje
netgedicht
1.8 met 6 stemmen
839 of zouden we de volmaaktheid kennen
onder al wat is gewoon verborgen
achter de grenzen onzer ogen
oren, neus en geest ook
de grenzen aan de wereld?
zullen we?
zouden we?
of moeten we dan maar?…
SP(R)OOKJE
netgedicht
3.2 met 8 stemmen
686 Vertel dan van vervlogen jaren
toen de zolder nog van mij was
waar verloren geesten ooit woonden
van hoek tot hoek, vluchteloos
spreek nogmaals die laatste woorden
en geef het levensboek een gouden rand
zonder stukgelezen kaft noch ezelsoren
maar blader vooral door het laatste deel
zodat fragiele schoonheid blijft behouden
en verwondering…
het koningsdrama
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
955 een zoon
een zoon
is mijn zoon
hij is in mij
nog niet gestorven
vecht nog immer
laat niet los
wat hij heeft verworven
krampachtig
bewaar ik zijn beeld
maar zie niet
dat mijn zoon
is verworden
tot illusie;
mijn eigenbeeld
in de arena
van mijn geest
strijd ik nog steeds
als heerser
terwijl mijn koningschap
al lang is…
alleen handen voer voor ogen
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
766 vreemde ogen kijken
laten ongenoegen blijken
vervloeken me tot in de hel
is dit mijn wereld wel
ik kijk slechts door
de ruiten van mijn geest
kan nog niet naar buiten
chaos is weer langs geweest
handen doen niet
wat ik wil mijn lijf
verkrampt zodat ik gil
ik eis mijn eigen vel
loop met benen die
me niet meer mogen
voeten zijn…
buik
hartenkreet
1.7 met 7 stemmen
3.044 in een paarse wereld
vol van kleurenflits
danst mijn geest
een eenzaam buikgedicht
door een raampje van mijn arm
zie ik de kamelen
dans ik op de tippen
rug afrollend
en weer hoog
op en neer
draaiend vol van liefde
voor de vrouw
in een cirkel
vol van handenklap
felle tong
schel geluid
pijnlijk voor de oren
ogen vol belofte…
gesprokkeld uit vergeten
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
744 vreemde ogen kijken
laten ongenoegen blijken
vervloeken me tot in de hel
is dit mijn wereld wel
ik kijk slechts door
de ruiten van mijn geest
ik kan nog niet naar buiten
chaos is weer langs geweest
mijn handen doen niet
wat ik wil, mijn lijf
verkrampt zodat ik gil
ik eis mijn eigen vel
ik loop met benen die
me niet meer mogen…
de stlte in je hoofd
netgedicht
3.1 met 7 stemmen
1.081 je voeten schuifelen
een goede steun
handen zijn onrustig
wat angstig kijk je om je heen
je stem klinkt nu strijdlustig
je vertelt me hoe je leven is
te midden van die mensen
de hemel die je was beloofd
de stilte in je hoofd
voldoet niet aan je wensen
je grijpt mijn hand
om weer jezelf te voelen
het doet je pijn omdat
je geest…
samen maakten we weer bloot
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
817 had je aangekleed
met ogen uit mijn voorraad
hemeltergend blauw
warmte vragend voor de kou
je was anders in beweging
verbaasde me compleet
vroeg me of ik meeging
ik was nog niet gekleed
pelde laag na laag mijn
eigen oordeel en gewoonten
helder werd mijn blik
schoonde zo mijn eigen ik
ik zocht je deur na deur
verruimde zo mijn geest…
zijn geloof
netgedicht
1.7 met 7 stemmen
848 elke dag weer in het nieuws
berichten over verlichte geesten
en hun exploten in de naam van
wiens naam het eerst vergeten
niet anders dan ijdel misbruikt
gewoon een anagram moet zijn
staan ze gedrumd te wachten
op hun beurt, onafwendbaar
hun lot te verbinden met
de wereld van het geloof eerst
mijn god, mijn nirwana
de geestelijke koffer…
slikken en weer samen
netgedicht
3.9 met 7 stemmen
714 ach wat sprak de opposant
als immer fel en gedreven
zwaar geschut van mijn kant
het wordt zo overdreven
neem mij als brokken
Haknougat uit Gouden Blik
van Rens Joosen Suikerwerken
eerst staat de vorm dusdanig tegen
dat je denkt
geef mijn portie maar aan fikkie
je neemt toch een likkie
open geest die je bent
om zwaar onder indruk te merken…
De balkende man
netgedicht
3.1 met 9 stemmen
646 Verbolgen verbuigt
hij alle zinnen
die zijn kromme
geest ontwaart
niet meer in staat
zich te bezinnen
verloochent hij
zijn huis en haard
en buigt zich voor
de man met baard.
Gebogen wroet hij
in zijn wetboek
de pedante chagerijn
zijn ziel verzuurd
het hart verhard
verlustigt zich
aan het vilein?…
Apéritif
netgedicht
2.9 met 7 stemmen
1.308 Mijn graven liggen in
de grond der geesten tussen zand en klei
'Allez, on va', en samen lopen we
wat hoger nog, dan omgekeerd naar
huis en haard, mijn Spot is moe…
Onvermijdelijkheid van pijn
hartenkreet
3.8 met 4 stemmen
1.190 Ik zal het pijnlijke lot moeten
Leren te willen, om te kunnen
Leven met het lot, en datgene
Gewillig te nemen, welke mij schaadt
Dan pas laat de roest los welke mij
Weerhoudt mijn geest te bewegen naar alle
Standvastigheid, niet verzwakt door verdriet en
Alles wat een bloedend mens met zich meedraagt
Liever geen pijn dan wel, maar pijn…
Laatste blik
hartenkreet
4.0 met 7 stemmen
2.562 Waar de wind streelt door mijn haren
Waar de golven beuken op de rotsen
Daar vind ik mijn rust
Zie de meeuwen in hun vlucht
Als witte geesten
Die mij steels verleiden
Langzaam verdwijn ik in
De omringende mist
Van vergetelheid
Een laatste blik
Op de wereld achter mij
Vol verloren dromen
Daar zie ik je, in een witte jurk gekleed…
ouder worden
hartenkreet
3.8 met 13 stemmen
2.395 Ik voel me nog jong van geest,
maar het karkas is er geweest.
Er zit sleet op,
maar niemand die het ziet.
Meer dan een halve eeuw
meedraaien in het leven
en van alles kunnen beleven.
Hopend op nog enkele jaren
zodat ik voor de hemel kan sparen.…
orakel
netgedicht
1.0 met 3 stemmen
696 Hij orakelt, viert ‘n overwinningsfeest
Maakt zijn beelden, monumenten van goud
Als een tastbaar deel van zijn eigen geest…
Echt
hartenkreet
3.7 met 6 stemmen
1.168 blijf
van de wereld weggesloten
gedachten stollend in mijn lijf
Waar is het vuur gebleven
het licht dat leven is
heb ik het ongemerkt verloren
of misschien zelf weggegeven
Niets lijkt nog belangrijk
geen vreugde of verdriet
en zelfs de diepste liefde
och nee, het raakt me niet
Ben ik zo jong dan al gestorven
een lichaam zonder geest…