786 resultaten.
Niet-omgekeerde narcis
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
477 Ik ben een ruimdenkend anarchist
die accepteert de geile maagd
en schenk aandacht aan iedereen
met mijn ingetogen populisme
Nog niet opgejaagd
door overspel
van focusverlegging naar mijzelf
Ik ben de nog te ontpoppen bloem
in de grote weide langs de Styx
met equivalente buren als lotgenoten
Ik niet hou van gekleurde vloeistoffen, echo…
Bij jou
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
266 Terwijl ik water en boot hoor praten,
De zon op mijn huid brand
En de wind de warmte koelt
Ben ik bij jou
Terwijl de buren het duidelijk niet eens worden.…
Altijdbloeiend (Solmaz)
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
263 Voortgebracht... zijn
door genen, hun verzameling
hun leven, hun kopieën... zijn
De buitenwereld, vuren
trommels, geuren, buren
en wie we zelf zijn... ervaren
Weelde in mijn haren
zaad in mijn hemelse bloem
genot en pijn... ontvangen
Het spel van gongen
in de wind, onze gedachten
wie we zijn willen... geven
En wanneer ik jarig ben…
WRANG?
hartenkreet
3.4 met 17 stemmen
7.655 De buren gaan verhuizen
als dieven in de nacht
ze doen 't stukje bij beetje
nu al drie weken lang.
Ze slopen de plavuizen
boekenkast, ooit aangebracht
soppen keuken en het plee'tje
ragen stof van het behang.
Ze gaan als eenzame muizen
nu, met hun allerlaatste vracht
en niemand denkt, ach jeetje
dát is toch wel 'n beetje wrang.…
handen los
netgedicht
4.2 met 13 stemmen
1.839 gedachten
en een droom
beleef ik in wit-zwart
en worden
door verbeelding
naar believen ingekleurd
zilver
blijkt soms chroom
een einde soms een start
en blijdschap wordt
-maar al te vaak-
door anderen betreurd
het
veel te groene gras
bestaat
meestal uit mos
in welke tuin dan ook
vooral die van mijn buren
niets
lijkt wat…
de gehandicapte vent
hartenkreet
3.1 met 8 stemmen
1.168 wie wil er nog wat van weten
van die gehandicapte vent
geen vrienden
geen sociale buur
z’n vader en moeder
kwamen nooit meer
liever doen alsof je hem niet hoort
en dan hopen
dat hij jouw perfecte leventje niet verstoort
alleen was hij
niemand bevestigde
dat hij nog leefde
het enige wat ze zeiden
was dat het er stonk
omdat hij al drie…
"het einde"
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
1.058 een enkele letter vandaag
het betreft de letter z
heeft de ij als vaste buur
maar is en voelt zich het einde
op die laatste plaats
vertoeft hij graag
bij hem start
een reeks van
ongeschreven woorden
worden dromen waar
maar ook droefenis
in ware stilte
of een gemaskeerd gebaar
och was ik maar die letter z
de opening naar het…
Trappen die nu zwijgen
netgedicht
3.3 met 7 stemmen
878 in lege huizen
waait de wind
in fluisterende tonen
soms hoor je nog
de gil een kind dat
daar ooit lag te dromen
zie de vlekken
op de muren een
schande voor de buren
voel het stil
gekraak dat generaties
weer volwassen heeft gemaakt
op kale trappen
die nu zwijgen en hun
geheimen nooit verklappen
samen met de
stilte in portaal…
Goed bedoeld
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
613 Ze hebben nu al ruzie met de buren.
...naar aanleiding van het tv-programma 'effe geen cent te makken' waarin Natasja en Rene Froger een maand lang met €1200,- moeten zien rond te komen.…
Bij hem
gedicht
3.9 met 46 stemmen
20.721 Terwijl hij zijn schoenveter
strikte keek ik
uit het raam en
zag hoe de zon al verdween
achter het dak van de buren
nu wij zo lang
vruchteloos hadden
zitten praten over
een later dat ontbreekt
in ons verschiet
Kijk,
het betrekt, zei ik
Hij lachte, niet
vrolijk, niet triest
en we gingen tóch naar
buiten omdat het binnen
donker was…
De aarde uit mijn ogen
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
654 - ik droomde dat ik
ondergronds leefde
dat regenwormen
en emelten mijn
buren waren met
wie ik dagelijks
het gesprek aanging
het waren conversaties
die 'k plezierig vond
want ik hoefde me niet
constant te verdedigen,
we lieten elkaar in
de eigen waarde,
de regenwormen,
de emelten
en ik,
Nu is mijn gelukzalige
droom voorbij,…
Wat er ook gebeurt
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
112 In Efeze zeiden de mensen
ooit dat ze als gelovigen
elkaar moeten liefhebben
en dat is de kern
van het christendom
geworden, losgezongen
van de joodse geschiedenis, en
zonder besef, dat een mens
eerst van zichzelf moet houden
voor hij in staat is
om dienstbaar zijn, buren
te helpen en hen meer te geven
dan goede raad en meer
dan…
Hoe het hoort
netgedicht
3.0 met 7 stemmen
571 wilden heus niet gluren
Ze zagen 't was verkeerd bezorgd
Maar kenden wel de kneepjes
Dus zeiden met een knipoog: "Buur,
Voorzichtig met die zweepjes!…
Rumex
netgedicht
4.1 met 8 stemmen
1.223 vandaag ben ik zuur:
ik heb de tuin verwaarloosd
en menig buur verwijt mij
die rommel - in mijn kop althans
er moet geschoffeld en geschopt
een beetje plukken helpt niet
tegen diepe penwortels
in de tuin van mijn jeugd
werden madeliefjes onthoofd
ten bate van de grasmat
in een omkering der zaak
trek ik veertig jaar later
het gras…
Ochtend kind
hartenkreet
2.5 met 4 stemmen
1.534 Abrupt uit mijn slaap gerukt
De ochtend nog zo donker als de nacht
Een koude rilling die mijn rug afrolt
Het bed laat zijn veren kraken
Chaos overheerst de ochtendstond
Jij bent mijn wakkere wekker
Met een hels lawaai
Benen en armen die blijven zwaaien
Mijn buren zullen zich nog eens omdraaien
Maar met die liefde die jij blijft stralen…
Stadshaas
netgedicht
2.0 met 5 stemmen
659 de Meir overstroomd
er loopt teveel volk
met de tanden op de grond
onder zaken beladen die
niemand ooit wil dragen
ergens en nergens flitst
een stadshaas tussendoor
met een gepeperde haast
op weg naar een stadshuis
de luis van het stedelijk schoon
om de deur toe te knallen
de kilte om hem heen
was hem te veel, waar
zijn al zijn buren…
slaapprotest
netgedicht
2.6 met 5 stemmen
878 een gedicht, jawel
een gedicht, wie weet
schrijf ik wel over de buren
die joelen en schreeuwen
over hoe lief wel
en de dood en scheiden
ik dicht misschien beter
over de stervende cynthia
pas ontloken in de pot
vergeten bij de waterronde
herdacht bij de ophaling
iedere week verzand
in het jaarbiljet
ik zit en ik schrijf
boven het gekijf…
Zoete Pijn van Weemoed
hartenkreet
4.0 met 4 stemmen
1.090 Hinkelen en touwtje springen
piano spelen, vele uren
knikkeren en kaatseballen
ruitje tikken bij de buren.
Dat gewroet geeft
zoete pijn van weemoed.…
Het podium der stilte
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
501 ik ben een der spelers
op het grote wereldtoneel
kijk naar mijn buren
ook zij spelen mee
ieder draagt bloemen
gerangschikt naar smaak
we delen lachen en groeien
in woordloze samenspraak
het voelt als eigen
in een decor zonder end
we raken en begrijpen
omdat ieder elkaar kent
in een massa zonder geluid
spreekt op het podium der stilte…
eb & vloed
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
717 doet
juist: springvloed
die zee springen doet
Het land
dat
zich niet kan verweren
verzwolgen, open gescheurd
door wind
als handlanger
kennen niet
het mijn en dijn
Het is menigmaal
zo pijnlijk gebeurd:
'Watersnoodramp'
in ons collectief geheugen
Vloed springt
beukt op vensters, deuren en muren
tergt familie, vrienden en buren…
Voertuig van vrijheid.
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
504 En morgen
zien we
het voertuig van vrijheid
herinneren we:
de 5 jaar lange strijd
de vijand -nu
'n goede buur
met verbintenis
weer rond te lopen
op eigen grond
bevelen
aan de laars gelapt
Gesnapt......…
Stammenstrijd [2]
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
403 Grenzen in ons hoofd
waar het onveilig wordt
en we op onze hoede zijn
voor wie er binnenkomen
met een mond vol
vragen en kritiek
die zich gedeisd houden
als goede buren
met democratische rechten
om de overheid te ondermijnen
waarbij ze verkleuren
tot ze zich sterk genoeg wanen
om verschillen uit te vergroten
en andermans verlies…
Beproeving van de werkelijkheid
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
350 Binnen de heg loop ik
rondjes om mijn tuin
te verdedigen
Kwajongens en vandalen
denken dat ik gek ben
en hier niet thuishoor
Vanaf de nok speur ik
de omgeving af, de buren
komen kijken, ik blijf zitten
niet banger dan ik wil zijn
Als ik val, ligt het aan mijzelf
ook al wil ik niet wegglijden
over de gladde pannen
Beneden me bespreken…
Zeeuwse adel
hartenkreet
4.0 met 3 stemmen
377 Groeten vanuit West -Vlaanderen.,
buur van Zeeuws Zeeland,
waar de Damse kanalen niet bevist worden,
de buizerds met tientallen wonen,
ten zuiden van de Zeeuwse schonen,
met haar rijen bomen,
roofvogels tortels en houtduiven de tijd doden,
de wintertijd is aan het komen
we allen de hemel beloven
waar geen bladeren vallen
zijn verloren…
Ik mis iets.....
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
917 De voortuintjes met stoelen
Waar je dan met alle buren
Je droge mond ging spoelen
Tot in de kleine uren
Ik mis iets onbestemds...
De kronkelige boerenwegen
Tussen weilanden met koeien
Je kwam de rust daar tegen
Genietend van wat kon bloeien
Ik mis iets onbestemds...…
Wie ben ik??
hartenkreet
3.2 met 5 stemmen
1.155 Voor de buren een buurjongen.
Op straat een simpele voorbijganger.
In een winkel ben ik een klant.
Op de planeet ben ik niemand.
Maar wie ben ik dan.
Ben ik iemand of ben ik niemand.
Ik ben een droom.
Ik besta niet voor andere mensen.
Net zo min als zij voor mij bestaan.
Waarom is deze wereld een illusie.
Waarom ben ik een illusie.…
De deurwaarder
hartenkreet
3.2 met 6 stemmen
1.205 Giechel niet, als hij stopt bij de buren,
het kan jou net zo goed gebeuren.
Zo'n man met een map, ook wel deurwaarder
genoemd, die man doet zijn vak, wordt ook
vast niet beroemd, maar lach niet,
als je die man voorbij komen ziet,
voor jou mag het humor zijn, voor het
gezin waar ie blijft staan, zeker niet!…
ZE ZUIPT !
hartenkreet
3.5 met 6 stemmen
1.826 Ze zuipt
zegt hij heel verliefd
waarbij zijn ogen stralen
haar blik is blauw
een lust voor het oog
als ze de weg over kruipt
haar hoge leeftijd
is een absolute pré
hij behandelt haar met respect
en streelt verliefd
over haar mooie kont
zonder één moment van spijt
onze buren
spraken hem aan
joh, dat kan je niet maken
het lijkt…
Lente 2006
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
647 kinderen spelen
met jong verworven
idealen nog niet klaar
delen groeien tot meer wezen
blozen zonlicht in elkaar
een accordeon weerklinkt
laat de buren
muren breken
tot een tuin die voelen zingt
stemmig
zonder dat er
echt iets spreekt
of het moet de lente wezen
die de zomer in zich leegt
rustig zit ik in mezelf
te wachten…
Bolero
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Een bekend deun klinkt uit de radio
Uit straatlicht valt regen als gele gensters
Vervormd neonlicht door betraande vensters
Ik neurie mee, ach ja, Ravel's Bolero
Je bent daar, God zij geloofd
Lichtbundels zwaaien langs kamermuren
Ik wacht, ach nee...de auto van de buren
Twijfel heeft mij van blijdschap beroofd
Ik wacht...…