925 resultaten.
DOWN TO EARTH
snelsonnet
4.2 met 24 stemmen
2.501 Waaj emme ginne schrik vur terrorieste
want ongs kanon, da’dis gecamoufleird
dus as zo’n tiep ok al ’s iet probeirt,
dan kan’t nie aanders zunne, ov’aaj mieste.
Zelfs ás ’t raôk was, tiens, dan nóg gin zorrege:
dan emme nog de koogel, goe verborrege.…
Vaarwel mijn hart
hartenkreet
4.1 met 16 stemmen
2.054 Al maandenlang een leugenaar
Ons leven als een blikje weg gesmeten
Van de schrik net bijgekomen
Is er meer weg dan ik had gevreesd
Maar van alles wat je hebt meegenomen
Mis ik mijn hart het meest…
Een lek gedicht
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
677 De schrik van de dichter: een lek gedicht!
Je o zo mooie woorden zijn gezonken,
je vormvast sonnet is gewoon verdronken.
Maar iets anders zei het krantenbericht:
'Men hoeft de reactor niet stil te zetten.'
Toch kun je je beter hoeden voor Petten.
(Volgens een krantenbericht is er een lek gedicht in de kernreactor van Petten.…
Hun meewarig kijken
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
511 nog vaak
voel ik de pijn
die nu vergeten heet
schrik als ik
de naam of het gezicht
niet passend weet
de juiste woorden
niet kan vinden in de
zinnen die ik zeggen wil
ze doen alsof zij
mij begrijpen maar ik
zie wel hun meewarig kijken
de onrust is
gebleven en weeft
onzekerheden in mijn leven
in de kamer waar ik woon
komt de…
Wees Geen Kaars
hartenkreet
3.5 met 13 stemmen
1.072 wees geen kaars in je eigen licht
straal niet zacht, ga in een flits
als een witte bliksemschicht
vanaf een hoog gelegen torenspits
laat ze zien dat je altijd wint
en als het dan toch even tegenzit
je altijd weer opnieuw begint
weer voorop gaat in de levensrit
vastberaden, met een sterke wil
stoer, sterk, en zonder schrik
maak van alles een…
een woord
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
1.170 Haar handen laten een laatste teken
in schaduwen die zich speels
vlechten in klinkers muren,
het enige licht streelt
als tussen voegen
werpt een zin
zich binnen
loop door de dromen deur
nader tot je muzen
in het woordloos paradijs
maar schrik niet,
voel blijf
hoezeer je ook verlangt
te zijn
spreek slechts een woord
een woord van…
Treuraap
netgedicht
3.9 met 14 stemmen
698 Is het vrees, schrik, pijn of verdriet?
Haar stemming raden kan ik niet
Iets somber als ik haar passeer
hoop ik dat de volgende keer
de gibbon weer blij met ’t grootste gemak
luid roepend slingert van tak tot tak.…
Boze fuut
netgedicht
4.4 met 8 stemmen
637 Nee schrik maar niet, word maar niet boos
ik stond hier al een hele poos
en kwam alleen iets dichterbij
om jou in deze waterpartij
in al je gratie te fotograferen
en beslist niet om je te irriteren
Maar naar mijn “sorry” heb jij geen oren,
en terecht, want ik had je nooit mogen storen
Na een haastige klik met mijn camera
toeter je mij dan ook…
Akoestiek
netgedicht
2.1 met 8 stemmen
672 Het vermogen tot
Klank in de ruimte
Die zich aanpast
Naarmate de inhoud
Meer of minder gevuld
Reageert op resonans
Die warm klinkt
Of hol de leegte absorbeert
De schrik of streling van gehoor
Onzichtbare verbinding
Die terstond dood slaat of
Levende trillingen schept
Die het luiden schenkt
Aan wie zich laat horen
Geschreven compositie…
Grafbloem voor Leopold
poëzie
2.8 met 4 stemmen
1.258 De orchidee, de enkeling,
de schrikse fantasie der lijnen
een opensperren - en dit kwijnen
o nauw geredde drenkeling;
een tengerheid, zacht neergelegd
door vriendenhand die wou bewaren
herinnering aan zielsgevaren -
en al het schuwe, ongezegd.
-----------------------------------------------
noot van de redactie:
Frederik Schmidt-Degener…
Op de vlucht..
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
513 meer stralen
maar wanhoop in betraande ogen
Hij heeft de deur gesloten
waar het veilig was
zo vaart men nu op boten
en hoop is hun kompas
Toen 't gezin voor hem verdween
greep hij angstig om zich heen
naar de hoge golven
die hoop hebben verzwolgen
Mijn geweten klaagt mij aan
als ik denk aan hun bestaan
en ik niets moet, en daarom schrik…
Dans in jouw operette
netgedicht
3.2 met 6 stemmen
871 weet de blik
hoe jij je ogen schikt
het wenken laat brauwen
in opgetrokken schrik
je handen laat spreken
met miniatuurtjes
vingers die dansen en
nooit gaan vervelen
op muziek van
je armen die wel
dirigeren maar altijd
gevoel doen vibreren
nee ben niet bang
dans in jouw operette
je vingers zijn vaardig
maar miniatuur nooit te lang…
verbaasde kop met grote ogen
hartenkreet
3.6 met 10 stemmen
630 na mijn wandeling in het park
smeet ik mij even op een bank
wat geritsel in de struiken
liet me plots toch even schrikken
een verbaasde kop met grote ogen
keek mij zo onwennig aan
alsof hij me iets wilde vragen:
"neem me mee en… zorg voor mij"
sinds die dag heb ik nu een vriend
een viervoeter met kwispelende staart
de bruine labrador…
Mijn leven
hartenkreet
3.5 met 2 stemmen
555 Daar waar rust
een herinnering is
Daar waar mijn geest
zich niet meer ontlaadt
Daar waar ik niet meer zal dromen
maar ook niet rustig slaap
Daar waar de klok
mijn leven weg tikt
Daar waar zijn getik
mij schrik aanjaagt
Daar waar onzekerheid overheerst
en zich tegen mij keert
Daar waar ik val in een put
zal er dan iemand…
Ode aan de liefde
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
386 de liefde is een
hemelvuur ontsproten
uit een
heldere rivier
jouw lied
veranderd de wereld
en verslaat
de onderdrukkers
jouw stem
doet de doden
schrikken in het
ochtendgloren
om het onschuldig
veroordeelde bloed
jouw liefde
heft het glas
omarmt zijn wederhelft
zingt een
kristalhelder lied
en strooit het
brood…
Ze stapelt wolken
netgedicht
4.4 met 5 stemmen
633 ik ken de
plotse zomerwind
volle takken brekend
nog niet mijn herfstkind
ze stapelt wolken
in het blauw tot
grote hoogte hun grijze
onderkant verregent gauw
ik bliksem schrik
met weerlicht in jouw ogen
je lacht zo lief en
met een tikkeltje gedogen
we donderen heel zacht
want niemand hoeft
te weten van ons onweer
dat zal komen…
Klinkklare lyriek
netgedicht
1.8 met 5 stemmen
394 Van verbaasd toekijken via
lachen naar niet snappen waar
het over gaat door naar diepe bewondering en respect
naar meedeinen op het ritme
langs plaatsvervangende
schaamte naar melancholie
via HARTSTOCHTELIJKE
waanzin jezelf terugvinden
in absurdisme met een
ONCONTROLEERBARE
binnenpret via bijna
in slaap vallen naar
WAKKER SCHRIKKEN…
GEWETENS-DROOM
hartenkreet
4.0 met 9 stemmen
1.890 Schrik dan wakker, nat van zweet
wil de droom heel snel vergeten
bèn geen slons zoals dat heet
maar in dromen kwelt het geweten.…
Geen sinecure
netgedicht
5.0 met 174 stemmen
435 ik zag je
hand schrikken
in het snel
verschikken van
je vingers in
hun bezigzijn
de snelheid
van reageren
was niet meer
aan te leren
alleen routine
gaf nog structuur
naast concentratie
die meestal licht
chaotisch de
overhand kreeg
was een boodschap
sturen geen sinecure
toch was de lach
op je gezicht
weer goddelijk
toen…
angst in het ontwaken
hartenkreet
4.5 met 8 stemmen
985 waar maanlicht mij laat dromen
sterren zacht bekoren
het duister niet laat schrikken
de nacht verlossing brengt
ligt er angst in het ontwaken
schenkt de morgen weinig hoop
kan de zon dit hart niet raken
bloeien wensen langzaam dood
van een wereld zonder pijn
dageraad in dromen
waar ontwaken uit de nacht
verlossing naar mij bracht…
Straks weer koud
hartenkreet
2.8 met 4 stemmen
900 Je zat met je ogen dicht
en genoot de warmte
in het licht van de zon
LENTE zei ik luid
liet je schrikken
even een zonnetje pikken
zei je zacht
terwijl je straalde
zoals niemand dat kon
met mijn ogen open
genoot ik jouw glimlach
zelfs toen jij je ogen weer sloot
lente fluisterde jij
als een knipoog naar de winter…
Liefdes onderpand
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
436 ik heb
je hand gepakt
een impuls
waarbij ik mezelf
totaal vergat
kleurde rood
van schrik
maar zag aan
je lach dat
jij mij wel mocht
in dat eerste
oogcontact ben ik
verloren wie ik was
en opnieuw geboren
in het stuntelig
praten en naar
woorden zoeken
leek ons ontmoeten
diepgravend zoeken
waarbij ik in
de vingers van je…
Kringloop
gedicht
4.4 met 108 stemmen
7.528 Zilveren glasplaat dat ben ik,
Die langzaamaan beslaat van schrik
Naarmate ik het beeld herken
En zie dat ik mijn moeder ben.
Binnen het telraam van de tijd
Waarin begin en einde ligt
Blijf ik op zoek naar mijn gezicht.…
astma en het houdt niet op
netgedicht
3.9 met 19 stemmen
1.592 ’s
die nu zo eng hard
piepen in hun slaap
wordt dat broodje aap
of delen we het met onze kinderen
nee geen droommasjien
maar veel benauwenis
omdat ademen tergend moeilijk gaat
onregelmatig met al dat bijgeluid
komen ze er met halen toch nog uit
gelukkig maar daar de atmosfeer
nu zo drukkend voor ze is
terwijl je eigen hart
van schrik…
avondwandeling
hartenkreet
2.5 met 2 stemmen
867 Avondwandeling
met de maan als metgezel
hoor ik enkel het geluid van mijn gedachten…
Ik schrik van een schaduw
het geluid wordt luider
ik denk te veel…
Ik versnel mijn stap
de maan volgt me op de voet
het lawaai in mijn hoofd ook…
Ondertussen ren ik verder
gedachten worden oorverdovend…
Nog even, nog een klein stukje
ik ben er, ik sta stil…
af
netgedicht
2.4 met 5 stemmen
550 schrik ik op,
u verwacht mij
verwacht nooit wat mevrouw
het toeval maakt alles stuk
en goed.…
Onverbloemd
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
588 Het is rust en ik pak
voor het eerst sinds
drie jaar de telefoon
om de één in te toetsen
en wacht vol spanning
ik wil vertellen van bert, dirk
wesley, gio en vragen wat jij
van het eerste doelpunt vind
en van die verdomde vuvuzela's
ik schrik van mijn gebaar
spring op de fiets richting
kerkhof en zie dat de oranje
tulpen volop in bloei…
Een vrouw van bijna vijfenvijftig
netgedicht
3.3 met 10 stemmen
1.279 natuurlijk is het soms wat schrikken
wanneer je in de spiegel kijkt
dan moet je even twee keer slikken
omdat er bijna niets op vroeger lijkt
je mondhoeken hangen naar beneden
ook je borsten staan niet meer zo strak
over je voorhoofd is iets heen gereden
en je billen zijn inmiddels vlak
je hebt de onderkin van een kalkoen
je buik toont onregelmatigheden…
verdwenen
hartenkreet
4.2 met 4 stemmen
511 ergens weet iemand
alles maar hij of zij
zegt t niet
omdat we het niet
mogen weten
om het raadsel in
stand te houden het
geheim te bewaren en
ons te laten zweten
omdat we het niet
mogen weten
om ons met onze kop
in t zand de gevolgen
van ons onbenul te
laten ervaren
alsof er nix verdwijnt
wat wij niet zien en we
jaren later schrikken…
Het vrije circuit
netgedicht
3.4 met 5 stemmen
411 ik heb eindelijk
de kleuren weer
in hun subtielste
weerkaatsing gehoord
na jaren vervlakking
lang heb ik gespeeld
met contrasten in
donkere tonen en
ijle uitschieters in
de hoogste regionen
maar het samenspel
in elkaar versterken heb
ik al tijden gemist omdat
die tonen in het gewone
niet hoorbaar zijn
er was even schrik
over…