3400 resultaten.
Wat gebeurt
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
427 Wat gebeurt er wanneer,
we eerlijk zeggen wat we denken?
Wanneer niemand onze mening deelt.
Wanneer we ophouden met knokken,
voor ons gelijk.
Wat verliezen we wanneer,
we ons gezicht verliezen?
Wat winnen we wanneer,
we tonen hoe gewiekst we zijn?
Wordt het leven saaier wanneer,
we geen spelletjes meer spelen?
Wanneer we geen verliezers…
Het feest van de voorbije tijden
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
447 Bij het vallen van de
bladeren ontwaar ik het
najaar's kleurenspel.
De aarde geurt heel anders
tussen de paddenstoelen
die ik tel.
Bij mijn zuchten van
verlangen ontsnapt mij
een gevoel dat ik besta.
Toch is de herfst een
beetje sterven en doet
mij denken aan het leven
hierna.
Bij het verdriet om een
afscheid hoort ook de
herkenning…
Dan vlindert soms de vlinder door een korte nacht
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
459 Als het licht het leven dooft
van het eens zo artistieke hart,
dat van woorden vlinders vormden;
vervlochten bloemen rond het eens
zo groene blad.
Als het licht het leven dooft
van het ooit zo waarachtig hopen
op dat sprankje eeuwig licht, dat de
duisternis voor geluk moest kopen.
Dan doet soms het onrecht verdrietig
pijn; en huilt het…
Het straalt als het zonlicht
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
424 Het mysterie van het leven
laat zich nimmer eenvoudig
lezen in hetgeen de enkeling
soms beleven mag op die momenten
die pas betekenis krijgen als er
iets door werkt van een wonderlijk
hoger gezag.
Het mysterie van het leven
laat tekenen aan de enkeling
onuitwisbaar voortleven,
op die momenten die van geest
en werkelijkheid vreemd, nimmer…
Een nieuwe dag
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
522 Gekomen uit dalen
genietend van vrijheden
zag ze door de sporen
van de schaduwen
de getekende lijnen
helder zichtbaar
voor haar gezicht.
Even keek ze naar
de geworden patronen
en zag ze,
dat de structuren
van toen
de fundamenten
van later werden.
Energiek blij en trouw
als een manier van kijken,
een bewegen naar iets
gaat ze op…
slechts de openheid van een vrijmoedig hart
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
455 Jouw empathisch invoelen.
Jouw inkijk in mijn hart.
In hetgeen tot nu toe
verborgen bleef; geen
plaats in de werkelijkheid
had. Mijn ziel overschreed
de tijd van een verborgen
leed, verwarde vriendschap
met liefdestrouw, een desillusie
zoals dat heet. Mijn beter weten
kleurde immer blauw. Totdat jouw
empathie mij nieuwe vreugde gaf;
mij…
dagdroom
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
450 iemand zien lopen aan de fluisterdichte overkant
zwijgend antwoorden
zien vertrekken met onbekende bestemming
verzinken in gedachte, in aanhef een weg vervolgen
fantasie bedrijven, water inademen
denken aan een briesje langs de wangen
geloven in goede afloop, virtueel ontmoeten
het gesteente van een steen aanvaarden
oprapen, bewaren,…
Het geluk bracht mij naar de zee
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Het geluk bracht mij naar
de zee. Het bracht met het
zout van de golven ook het
zoet met zich mee. Ik hoorde
reeds van verre het minnelijke
gezang van die vrouw vis uit
de zee. Zij dreef op onstuimige
golven en nam mij op haar staart
mee.
Het geluk bracht mij naar de zee.
Het bracht met de wassende golven
ook de rusteloze diepten met…
Onbaatzuchtigheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 Ja ze zijn er nog de giganten.
Je leest het dagelijks in de kranten.
Mannen met baarden in een baai
redden jonge vrouwen uit de kaken van een haai.
Onzelfzuchtig, niet voor de eer
gaan zij er voor keer op keer.
Ja ze zijn er nog de pretendenten;
zonder tronen, niet voor de centen.
Mannen die vrijwillig hun leven geven.
Voor het behoud van…
Voor elkaar
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
442 Alleen maar aanwezig zijn.
Wisselen van gedachten.
Wisselen van stoffen.
Doen wat nodig is.
Voor onszelf.
Voor elkaar.
Alleen maar beschikbaar zijn.
Oplossen van problemen,
die ons verschil zijn.
Doen wat nodig is.
Voor onszelf.
Voor elkaar.
Alleen maar bewust aanwezig zijn.
Verwonderd kijken om ons heen.
Doen wat werkelijk nodig is…
Pias August
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
406 Wat is er mooier op deze wereld
dan een clown te zijn? De lach te
mogen geven waar het geluk
verscholen gaat achter pijn.
Wat is er mooier op deze wereld
dan je te vermommen met een rode neus?
De mens te laten lachen om je ongemakken;
te laten schateren om je ongewone keus.
Wat is er mooier op deze wereld
dan te doen denken dat je Pias…
alles komt aan
netgedicht
3.5 met 4 stemmen
458 ik heb je
het liefst
zoals je bent
je komt en gaat
met wisselende
gezichten
je bent nooit
op dezelfde plek
ik heb je
het liefst
zoals je bent
dat is waarop
alles aankomt
liefste…
Voor jou en een ander
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
458 Niet geboren om alleen te zijn.
Eenzaam in de massa
zo breekbaar en klein.
Niet geboren om alleen te zijn.
Eenzaam is het sterven,
maar zo anders kan het leven zijn.
Iedere dag met die ander
is een plaats in de massa.
Minder breekbaar en klein
voor jou en een ander.
Niet geboren zonder reden,
maar als een mens voor de ander…
Meer dan je denkt
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
622 Wat hoor je als het stil is,
hoor je dan het kloppen van je hart
je ademhaling in en uit, in en uit
je krabt aan je hoofd en denkt, dat geeft ook geluid,
een beweging van je voet, je hoort het
ritselingen van een kledingstuk, ja ook dat.
Plots rinkelt een fietsbel op verwijtende toon
een deur slaat dicht
voetstappen bij de buren
op straat…
Verzegel jouw naam op mijn lippen
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
445 Leg jouw wil op aan de mijne.
Kruip heel dicht onder mijn huid.
Verzegel jouw naam op mijn lippen.
Haal de schroom mijn lichaam uit.
Laat mij jouw lippen lezen.
Fluister de woorden met jouw liefdeskracht.
Prikkel met jouw ogen mijn gedachten.
Houd mij zo oneindig in jouw macht.
Maak mij dienstbaar aan jouw wezen.
Laat ons één zijn in de…
Vriendschap
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
431 Een enkele keer denk je dat je vrienden hebt.
Vrienden waaraan je jouw ziel en zaligheid
kunt toevertrouwen.
Vrienden waarop je een vriendschap kunt bouwen.
ook op momenten dat die lijkt te zijn weggeëbd.
Een enkele keer denk je dat je vrienden hebt.
Vrienden op wiens schouders je kunt leunen.
Vrienden die je door dik en dun steunen.
Ook…
Een heerschap die ook gevoelig kan zijn
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
368 Hij zit vol met tatoeages
op zijn armen en op zijn borst.
Wanneer de zomer weer is aangebroken
kun je getuige zijn van hoe hij ze torst.
Hij is er ook nog kaal bij; niets is hem
te dol. Tussen zijn tatoeages
zie je nog wat wit schijnen, tot zijn
nek zit hij ermee vol.
In het weekend zie je hem op de tribune
van de plaatselijke FC. Zijn…
fotografisch geheugen
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
512 we weten niets meer zeker;
of een komeet in een kooi past
het portret nog onder de wolken hangt
ik ken hen ergens van
ook zonder dna
toen waren er dezelfde kleuren
was water net zo vloeibaar
schoof dezelfde wind voorbij
zou Adam Eva nog herkennen
en dat na al die jaren
ook toen niemand foto’s had…
Had ik toen beter geweten.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
417 Zo even liep ik aan jou voorbij.
Had ik toen beter geweten,
ik zou jou zeker niet zijn vergeten,
maar mijn fantasie liet mij niet vrij.
Zo even liep ik aan jou voorbij.
Had ik toen mijn dromen gemeden,
ik zou je zeker hebben aanbeden,
maar de tijd gaf niet de rust aan mij.
Zo even liep ik aan jou voorbij.
Had ik toen mijn kans gegrepen,…
Vuur in mijn buik
netgedicht
3.0 met 3 stemmen
433 Haar gedichten gaan ook over mij
ook al kloppen ze niet helemaal
er is wél een vuur in mijn buik
misschien kan het gedoofd worden
maar zolang het brandt, verlangt het
naar het beste van jou
dat mijn schoonheid niet begeert
om mijn lippen binnen te dringen
maar hunkert
naar het beste van mij
het zware geheel, heilig
en veilig, mijn thuis…
Eenzaamheid huilt als een zegen
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
415 Loop ik midden in de regen.
Draai ik zomaar wat rond.
Stampvoet ik in de plassen.
Vang ik druppels op met mijn mond.
Verbonden met het water
lijk ik te verdrinken met het land.
Nachten in de regen.
Zo donker heb ik slechts de eenzaamheid
aan de hand.
Ik kan begrijpen, noch grijpen.
lijk te dolen in de nacht.
Voor de morgen valt de regen…
Een mager plagiaat?
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
502 Ben gekweld onder het juk
van tegengestelde goden, een held
die zijn krijgsverhalen telt, die
zwelgt in eigen heroïek en zielen
knevelt met geweld, zijn tanden zet
in eigen kwetsbare delen van de ziel,
of die onvolprezen supervrouw, trooster
om getroost te worden, mijn meesteres
tussen de tafel en bed, die liegt over geluk,
ziet dit…
Al was ik.
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
456 Al was ik nog zo'n goede theoloog.
Had ik de retorische gave van een
goede demagoog. Als het mijn hart
niet had; het woord was krachteloos.
Al was ik gerespecteerd als een
grijze eminentie. Had ik de macht
met evidentie. Als het mijn hart niet
had was mijn bestemming onbestemd.
Al was ik beroemd en een gevierde
held en gaf ik aan de armen…
hoe dan
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
463 hoe kan ik je kloven uit steen
als de beitel slechts de
jaarringen kent die hij
deelt met de jaren
die in hem verloren zijn gegaan
ik zie nog steeds geen markant
gelaat of een geschaduwd silhouet
die in ruste het bloed stelpt
van de wonde die
in hem gespleten woont
zelfs de sokkel laat dezelfde
kloven zien die in mijn handen
de rivieren…
Je moet er de goede neus voor hebben
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
470 Je moet er de goede neus
voor hebben; of misschien
heb je het wel in de vingers,
maar mogelijk zet je de
juiste stap.
Met een timmermansoog
meet je heel knap een weg
die niet over eksterogen gaat,
maar de beslissing neemt waar
een goed hart voor staat.
Bij een juiste relatie word
je nimmer bedrogen; zolang je
het hart op de tong hebt…
Geboren in het ochtendlicht
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
421 De stad ontwaakt uit de strenge nacht.
Sluiers van nevel omhullen haar gebouwen.
Uit haar centrum kruipen onverwacht
de ingezeten mannen en vrouwen.
De ochtend zet haar wereld in een roze gloed,
het gebroken ochtendlicht, dat aan
een parelketting denken doet.
De stad is ook vandaag weer een bron
van eeuwig leven. Jaren, maanden
rijgen zich…
ik en de rest
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
480 De kleine aarde,
ik en de rest.
Het mannetje leeft,
doet voor zijn leven zijn best.
Het vrouwtje zorgt dat het hem naar den vleze gaat.
Zodat hij dagelijks goed zijn mannetje staat.
Het bestaan draagt over een eenrichting spoor.
De kleine aarde,
ik en te vol.
Het mannetje spint,
draait om zijn as als een tol.
Het vrouwtje zoekt met hem…
Bloemrijke overpeinzing
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
491 Ik ben een bloempje,
dat niet wilde groeien
Ik bleef liever klein
om niet tegen muren op
te hoeven bloeien.
Ik ben een bloempje,
dat kijkt naar de wereld
om zich heen.
Ik leef van haar afzijdig
om mij niet te stoten aan
al het steen.
Ik ben een bloempje,
dat hoewel klein, niet schroomt
in spijt. Ik ben minder,
maar ook meer om eigen…
Met liefde gedronken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
430 Een inbreker breekt soms
in het vertrouwen het meest.
Dat niet gedeelde geheim
van een persoonlijke feest.
Die gesloten fles champagne
tot het einde toe bewaard.
Die zich pas opent voor wie
het geheim zich openbaart.
In bubbels geschonken
Met liefde gedronken breekt
er iets bij de inbreker en de
overrompelde geest.
Drinkt de drank tot…
De bouwstenen van mijn leven
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
426 Eén voor één
leg ik om mij heen
de bouwstenen van mijn leven.
Zo bouw ik aan en huis.
Vindt mijn ziel zijn eigen thuis.
En wordt aan mijn wezen een fundament gegeven.
Eén voor één
plaats ik voor en achter een
venster met uitzicht op het leven.
Zo kijk ik door het spiegelend glas.
Zie ik een paar ogen tussen het struikgewas.
En schrik van…