7913 resultaten.
Ephemera
hartenkreet
2.0 met 2 stemmen
488 Als ook de langste dag ten dode loopt,
zal zelfs dan de schemer kleuren laten verstillen.
Geen dag ontkomt aan de verstikking van het licht,
geen dag, ook al zou je nog zo graag willen.
De dagen zijn zo sterfelijk als zij talrijk zijn,
de gedachte aan eeuwigheid is vergeefs gehoopt.…
Bevroren tranen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
539 Het hart, de kern van
waarde
Ogen als spiegels
betreurd door de clown
Het hoofd, hoogste e-
tage
Grimas in kleuren
met lichtjes voorbij
Haar lijf, op van ver-
moeidheid
Laat haar lachen, op-
recht uitbundig, blij
Haar ziel huilt, nachtvorst
tranen
Gesmolten in een
vuur dat eeuwig brandt...!…
Bloem van stilte
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
518 open je maar
mijn bloem van stilte
sprakeloos in kleur
bloei je woorden
in geluidloos bekoren
uit het diepst van je hart
heb het fluweel
van je bladeren
met warmte gestreeld
zacht wiegt je schoonheid
nog ongerept als een kind
op de zoele zomerwind
hemels voelt het lied
als ik jouw bloeiende stilte
in deze aardse solo geniet…
Mijn tuin
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
530 Ach laat me in mijn paradijs
De wereld buiten laat mij koud
Het gaat niet om wat goed wat fout
Hier te zijn in het weelderig groen
- de zoete geuren, zachte kleuren -
Maakt kalm en wellicht wat wijs
Ach laat me kijken naar de vogels
en luisteren naar hun gezang
Zo was het in het paradijs
Slechts schoonheid - niemand bang.…
Met passend bloot
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
467 er is geen verwelken
aan de kleuren van je bloem
in jouw hart bloeit leven
in de finale van een symfonie
klinkt ook nooit het einde
het is de weerklank van begin
jij zit er tussenin
je lach is jeugdig maar
in je ogen glanst herinnering
zo kom je over
tikje frivool met passend bloot
zo ontspring jij steeds de middenmoot…
Voel mij
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
672 hoeveel penselen roep ik aan
om de hemel zo te kleuren
dat jij mij feilloos aanvoelt
regendruppels ervaart als welgemeende kussen
de wind gelijk 'n duw in de goede richting
zonnestralen als 'n streling over je wang
en komen zult wanneer de lucht dik
wordt aangezet, om op te gaan
in een tedere omarming…
In delen zielt de schoonheid
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
572 ik zie het wit
gevuld door
vragende gezichten
ogen die met kleur
steriele vlakken
willen breken
handen werpen
vormen om bewegen
weer een kans te geven
armen brengen warmte
raken meer
dan alleen elkaar
in delen zielt
de schoonheid van het doek
dat ik vandaag weer heb ontmoet…
Snoepje van de week
netgedicht
2.0 met 3 stemmen
472 Wanneer men tegenwoordig over het snoepje van de week spreekt, heeft het doorgaans een bepaalde kleur haar, een bepaald figuur een bepaald voorkomen kortom het snoepje van de week, lijkt in niets op het snoepje van de grutter!…
De valkuil
netgedicht
5.0 met 2 stemmen
463 vol verbazing
hoor ik dingen hun
verleidelijke liedjes zingen
in kleur en boodschap
raken zij bewust
mijn geest en hart
heb ze verwacht
maar in ontwaken
zou ik ze moeten haten
zij spelen met
mijn aandacht en begeren
het onbewuste is niet te negeren
verleid worden voelt fijn
maar belanden in de valkuil
van een ander doet echt…
Bloeit rood
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
456 de zomer heeft
jouw lente
eindelijk geopend
wat zo lang
verborgen was
krijgt vorm en kleur
je haar
bloeit rood
als nooit tevoren
herboren
zijn je ogen
in hun vlammend vuur
handen dragen
woorden aan die
nooit gesproken zijn
je lijf zingt weer
in warme lichaamstaal
het lied van jouw bestaan…
De kleine scenes
netgedicht
4.0 met 5 stemmen
492 heb de laatste stukjes gelegd
de puzzel van mijn leven
zijn uiteindelijke vorm gegeven
maar alles voelt emotieloos
heb nooit de goede kleur
kunnen bekennen in wennen aan
de kleine scenes gaan
daar smeult en vonkt de liefde nog
plaats en tijdloos zonder gêne
maar het vlakke
overheerst zwart wit
in een bestaan met grijs gezicht…
belofte
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
487 als ik in liefde voor dit kind
mezelf mag verliezen
dan laat ik me weer vinden, in zijn ogen
en zijn huid vol zoete geur
de haartjes, goudgetint van kleur
verdrijven
mijn mineur
om oude diepe wonden
ik verberg me in zijn lach
en waar ik weerstand heb gevonden
blaas ik
zachte wolkjes
door een hemelsblauwe dag…
Zijn lichtend gezicht
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
541 heb de wolken zien kleuren
tot een buiig geheel
de frontale wind zette hen
het mes op de keel
de zomer school
achter sluiers met regen
frivool doken nog vogels
de omslag hield ze niet tegen
het zwart is verwaaid
tot het rafelige wit
zij geven oplossend de zon
weer zijn lichtend gezicht…
Aminozuraal
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
420 zielsbekwaam,
in velden en toch wegen
ontegenzeggelijk,
ontboom ik wouden
kleur ik mijn grisaille
met getemperd licht
op zoek naar landen
om van te houden
gesloten stiltegebieden
klinken asynchroon,
in weke lagen, in twee
maten monotoon
ik zoet mijn parallelle
avonden met aspartaam
ontken aanwezigheid aldus,
concentrisch van…
Intimiteit voor beiden
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
490 ja ik was van glas
zo doorzichtig
dat transparantie
niets wist van
mijn leven en gezicht
ik ben gaan slijpen
kleine stukjes
stralen weer kleur
kaatsen terug
wie ik wil zijn
de hoekige lijn
is gepolijst
scherpe kanten
zijn weg met
compromis en overleg
jij kunt mij strelen
zonder de pijn
van het snijden
eindelijk intimiteit…
De eerste ijsbloemen
netgedicht
4.5 met 4 stemmen
509 ik wist dat jij
de eerste ijsbloemen
zou vriezen op het vroege uur
als de zon net opkomt
om jouw bloem te kleuren
als juweel van de natuur
ik smelt terwijl
zij verder groeit en
haar kristallen liefde bloeit
in warmte zijn wij opgegaan
maar jouw transparante afdruk
staat nog te schitteren op het raam…
Mijn tuin vol fantasie
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
543 mag ik jou
de bloemen geven
uit mijn tuin vol fantasie
er is een klein probleempje
ze blijven eeuwig leven
het bloeien sterft niet
hun voeding
is jouw liefde
kleur en geur een dialoog
als jij ze
met je handen koestert
steken ze hun knopjes omhoog
ik heb ze niet geplukt
ze zijn ontsproten uit mijn geest
ons samenzijn is daar al…
SATYR
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
496 Ik maak u tot voyeur
Volg mij, ik neem u mee
Daar ligt mijn jachttrofee
Ja, ik had de primeur
Verschiet u nu van kleur?…
Wat je kan zien, maar niet kan horen
gedicht
2.0 met 4 stemmen
5.685 [fragment]
Een stilstaande auto
een lamp
een doosje lucifers dat op tafel ligt
een klok die stilstaat
een standbeeld
een schilderij
een kleur
een vliegtuig dat buiten gehoorsafstand is
een speld
een rebus
een postzegel
een oog
een chocolaatje
een weiland
een drempel
een getekend poppetje
een vingerafdruk
een plafond
----------…
raamwerk
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
467 Raamwerk van het leven
Vensters
Met glas
Open ramen
Met gordijnen
Scherven
Op de grond
Kleuren in de scherven
Met lachende gezichten
De zee ver weg
Die speelt en ruist
tegen het avondlicht
Komt er donder
De straten blank van de regen
Een auto stopt onderweg
Een blikje bier
Raamwerk van het leven…
Bergen
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
662 Hier hangen geur en kleur nog altijd onder bomen
die als een ereboog staan aan de Eeuwigelaan.
Kunstzinnig volk was hierlangs bij elkaar gekomen.
Een nieuwe stroming was ontstaan.
Men zag het prachtig licht, een sprekend vergezicht
en liet zijn werken na, beelden, literatuur.…
De prijs van eenvoud
netgedicht
4.2 met 6 stemmen
707 Mijn God heeft zijn werk gedaan
Bittere klanken
Kleuren nu alleen nog mijn bestaan
Buiten lichamelijk bereik
En met lauwwarme gloed
Stort nu een waterval vol van weemoed
Mijn God kan tevreden zijn
Een appel heeft mij nooit begiftigd
Een zonde heb ik nooit begaan
Daarom leid ik nu een voorbeeldig leven
maar een roemloos bestaan.…
Edelsteent al naturel
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
493 ik hoef je
niet te slijpen
of facetten te polijsten
jij edelsteent al naturel
een gekozen setting
brengt een lach
jij houdt wel je
eigen schoonheid vast
nooit is jouw
schittering verblindend
in de kleuren
die jij straalt
het is een warme gloed
die in verbondenheid
het allerbeste in de
mens naar boven haalt…
Uit eigen beweging
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
433 'waar denk je aan'
ergens op de vloedlijn
tussen waken en vergeten
een moederstem die
gebiedt, 'kom niet te
laat voor 't eten'
een geur, een kleur
flarden
uit losse herinnering
een vloeibaar moment
binnen omrankte muren
van een doodstil ding
stil,
de klok is verjaard
een doof beeld
dat mij aanstaart…
Gelijk een vis
netgedicht
2.8 met 5 stemmen
536 zwem je stroomopwaarts
zorgvuldig in het ontwijken van
obstakels
als 't even kan
neem je de kleur aan van
die kwaliteit is je op
't lijf geschreven
leun je
lenig als je bent
met alle winden mee
maar jij, geen vis
noch een kameleon
noch een blad aan de boom
die jou dreigt te verliezen
in het gouden ochtendlicht…
Ook ik ben publiek
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
491 ik heb
de rode loper
al uitgelegd
waarop je
danst sjanst
en kleur bekent
lichtvoetig het
nieuwe patroon
van je leven verkent
met geheven hoofd
en stralende ogen
eindelijk jezelf bent
ik zie in gebaren
en lach de tekens die
wij elkaar hebben gegeven
ook ik ben publiek
maar ik heb je al
zo lang hartstochtelijk lief…
Ondanks de rijp
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
515 jij bloeit
ondanks de rijp
op je bladeren
neigt langzaam
naar de zon met
zijn al warme stralen
wiegt op een
lome wind om je
eerste kleur te halen
preludeert met
lichte tonen op de
zomer die gaat komen
met een nieuw penseel
juicht jouw ziel bruisend
lente in dit fraai tafereel…
Kwestie
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
479 zomaar een ziel uit duizenden
waarvan de bladeren één voor één
worden ontvouwd om zo
tot de kern te komen
is de vraag of je het wel toelaat
daar dagen niet meer lengen
de wind langzaam aanwakkert
de kou je wellicht de das omdoet
kleuren gedachten dieper
nu de tijd is aangebroken
om te leren schitteren
in alle eenvoud…
ontmoeting
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
638 ontmoeting
ik wil
ik gil
ik tril
ik beef
ik geef
ik streef
ik schreef
om met je te vertoeven
ik leef
om ’t opperste geluk
te proeven
je smaak
je geur
je stem
en de kleur
van je ogen
gun me het moment
van vrouw en vent
van stralen
en verdwalen
en van bloemen
en van planten
en van bloedverwanten
breng…
dan het nu
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
500 wolken drijven
vechtend, om hun kleur
vanuit de grijsheid
op te tillen
hier op deze aarde
bloeit nog wel een bloem
de bomen schatten
waarde in
en rusten in de grond
de volksmond noemt
de herfst
het hart
voelt koude winters
in de splinters
van wat oude tijd
en spijt verwoordt
wat ooit tot nooit
gezegend is…