32564 resultaten.
Ik moet het doen
netgedicht
4.0 met 3 stemmen
525 Ik had moeten openbloeien
de zon voelen,
genieten van de warmte.
De liefde grijpen.
Mijn angsten verdrijven.
De grond onder mijn voeten voelen,
maar dit alles was er niet meer.
Weggevoerd langs onbekende wegen,
waar ik met een kompas niet kon komen.
Gesluierd in een zwart gat,
begraven onder onbegrip.…
Wij prieelen
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
514 je trippelt
lichtvoetig blij
over gras dat
groen naar je lacht
rondt borders
streelt bloemen die
bloeiend op je wachten
geurt hen dichterbij
wij prieelen tussen
slingers herinneringen waar
ooit ballonnen hingen
met opschriften van toen
nog is je jeugd
onvergankelijk vitaal
straal jij warmte en
liefde naar ons allemaal
laten…
Ode aan de emotie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
805 Onverhoeds komt het omhoog
als een vulkaanuitbarsting
tussendoor een lavastroom
Het is verwerken dat gepaard gaat
met hevige regenval
totdat de zon zijn kracht bepaalt
warmte in het lichaam krult
de wind langs wimpers fluistert
een ander zicht, een nieuw geluid
waarvoor ik zwicht
geen noot kan ik lezen en toch
leeft er muziek in mij:…
Schaduwzijde
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
449 Mijn warmte zoals ik
de jouwe? De zon
in mij?
Mijn tuin is jouw tuin
je staat niet in mijn schaduw
ik alleen in de jouwe
als ik je zon gun
vuur, water, aarde en lucht
je bent nu eenmaal
op goed geluk hierheen
gewaaid, een vreemde
waar ik toevallig woon…
Mystieke dromen
netgedicht
2.3 met 3 stemmen
537 zij opende
geen deuren
bij het binnengaan
haar lach
was drempelloos
ze ging ook
niet voorbij
maar bleef
warmte delend
steeds aan je zij
het nader komen
overschreed
de lijn van
sprookjes en
mystieke dromen
ik was deel
gaf in delen
zonder zelf
op te lossen als
een der velen
juist deze
identiteit
leek glans
te geven aan…
Blote voeten
netgedicht
2.2 met 4 stemmen
447 je hebt even
lente gedanst
onhoorbare tonen
raakten jouw
voorjaarshormonen
waar pril
teer groende
tussen zon en kou
bloeiden juweeltjes
kleuren in grauw
danste jij
op je eerste
blote voeten
om de warmte
van zon te zoeken
je gelukzalige
lach tekende jou
stralend lief tegen
het opkomend
wolkjesoffensief
in het warme
zonnereflecteren…
Een andere partituur
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
486 ik zag
geel dansen
uit de rode vlam
die van de zon af kwam
voelde warmte
in koesterend pulseren
van onzichtbare wolken
die huid masseerden
wist de stijgende
hype van een worden
met de eeuwige bron
ons leven en de zon
heb alles losgelaten
ben gegaan maar pas
in volledige overgave
besefte ik wie dit had gedaan
in alles wat…
Handen op mijn lichaam
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
434 liefde zonder lichamelijke
intimiteit, geen huwelijksband
of vertrouwde vriendschap
geen wondverzorging, geen hulp
in nood, maar het stromen
van het stromende in mij
het ongrijpbare leven
Er is wat er is, ik besta
en voel dat het de liefde is
die ik bedoel wanneer ik denk
aan liefde, de liefde van top
tot teen open te staan
de zachte warmte…
Voorlezen aan zee
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
473 met romantische gevoelens
naar ons op de rotsen
waar we elkaar voorlezen
Zij zien de mieren niet
alleen onze jonge lichamen
en ze denken de hagedissen erbij
Op zee klinkt een misthoorn
maar er is niets te zien
tot ineens om ons heen
de badgasten op de blokken beton
worden wie ze leken te zijn:
schimmen die zich koesteren
in de warmte…
Intieme suite
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Hij begint
voorzichtig
met kleine passen
warmt heen en terug
mij op, verlengt zijn been
gaat van menuet naar pavane
schrijdt ouderwets dieper
voegt snelle stootjes toe
laat zich dan gaan
van allemande naar courante
en voert mij de zesde hemel in
zweeft daar langzaam sarabande
met mij rond, in verwachting…
Jouw ogen
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
512 Ik kijk in je ogen
en voel een warmte,
een luisterrijke kalmte,
kijk ik blij opgetogen
in de wereld van jouw ogen.
Ik kijk in je ogen
en word een astronaut,
die veel van je houdt,
zweeft als ongewogen
in de wereld van jouw ogen.…
Onbetaalbaar
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
496 In de vroege morgen
warmt de natuur zich
weer op.
Het is prachtig als de
zon schittert over de zee
of het land.
Heel soms denk je dat
de wereld dan even van
jou alleen is.
De zonsopgang kan je
blijde momenten geven
in een roerige tijd als
deze.…
De opmaat
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
457 jij lachte glas
met verstilde ogen
je warmte was
heel transparant
zonder blikken
of blozen
straalde jij een
oppervlakte lang
maakte juist
van contact
een heerlijk warm
weldaadspel
waarbij voelen
het bedoelen
van stilte in
samen was
geen va et vient
waarbij altijd
de snelste de
game gaat winnen
maar juist
de opmaat…
Litha
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
573 Midzomerzon,
voor U dit gedicht:
Schenk de levende Aarde
uw warmte en uw licht.
Zegen de machtige Eik
die als een vriendelijke vorst
heerst over z’n groene rijk.
Zegen het bos en alle bomen,
zegen de struiken, de kruiden
en de bloemrijke akkerzomen.
Zegen plant, mens en dier
met levenskracht en lust,
met liefde en plezier.…
Het stukje ik
netgedicht
5.0 met 26 stemmen
459 jij hebt naar
je handen gekeken
vingers die veel
hebben glad gestreken
het werken
gewend maar
in het minnekozen
niet op waarde gekend
het is de
warmte die
afschrikt in het
totale overgeven
ieder wil nog
even een
eigen stukje
privé leven
kom je
te dichtbij
dan voelt dat niet…
Het stilte carnaval
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
635 jij hebt mij
meegenomen naar
het stilte carnaval
dat ooit zal komen
met zijn duizend en
nog meer dromen
vol warmte en plezier
ingepakt staat het nu hier
de thema’s zijn
nog actueel de
kleur en glans
schitteren als nieuw
en in een zacht
resoneren voel je
dat ze ieder hun eigen
energie genereren
in de optocht
zullen ook gaten…
Bij het krieken van de dag
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
567 Geven de wereld warmte.
Elke dag maar weer.
De mooiste kleuren in de lucht.
Als ik nou eens vliegen kon.
Dan sloeg ik mijn vleugels uit.
En vloog ik naar de gouden ochtendzon.…
Willen blijven
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
484 Vandaag ben jij aanraakbaar
dicht bij mij, jouw geur
een wang tegen mijn wang
onze handen vrij
op elkaars warmte
zo voelt vriendschap
zonder woorden
zonder meer
Er is altijd zoveel
om te delen, zoveel
dat we weten en niet durven
weten, niet durven wanhopen
Het gaat nog goed
genoeg, we willen het
niet missen, blijven
herhalen…
Jaag leven in mij
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
396 Ontkleed, mijn naaktheid
met wellustig strakke touwen
in mijn huid gebonden
En een zoevende wind van pijlen
om het bloed weg te likken
uit de beneden schoonheid
waaraan ze zich vergapen
de vrouwen met tranen
de mannen spottend, jongens
en meisjes nieuwsgierig
opgewonden
Niemand raakt me aan
niemand voelt de warmte
van mijn lichaam…
ALS DE ZON IS VERDWENEN
hartenkreet
4.5 met 2 stemmen
501 Als de zon verdwenen is uit je leven
je weg alleen langs duisternis loopt
als geen warmte nog wordt gegeven
geen licht het wolkendek doorboort.
dan slenter je langs kale wintervelden
met mist en eenzaamheid verweven
geen vogelzang die je komt melden
waar zijn die zonnestralen gebleven.…
In ontheemde staat
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
424 in ontheemde staat
ik zag je
witter worden
stiller in grote
druppels die
mat glinsterden
geluiden zijn
verdwenen als
in watten verpakt
zo voelt buiten
aangesloten op nat
niets ontziend
snerpt kou de
miezervlagen zo lang
huid en haar dat
nog kunnen verdragen
koude leegte
trekt warmte uit
het lijf dat langzaam
in ontheemde…
Een hert dwaalt door de mist.
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
650 Ik schakel naar tweede en prevel zacht;
wees niet bang voor warmte en poëzie.
Mijn schrander, lieflijk hert, voel je vrij
en kom je laven aan de bron.…
Lente en zomerbruin
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
486 ik heb
de wolken
langs zien razen
het witte boven
om de hemel
te behagen
het donkere
onder door het
frequent gedonder
van ontlading
pas in het
universum
ontdekte ik zon
in leeftijd
en liefde ging
jij voor de
eerste opgang
ik zag jouw
licht voelde
eindelijk warmte
teder heb jij
mijn huid belicht
met lente en
zomerbruin…
Voor de wind
netgedicht
4.8 met 24 stemmen
474 we liepen
voor de wind
warmte floot
in vlagen en een
wolkje oogde
wit van boven
een wereld om
ons heen wij
helemaal alleen
wij hebben ons
niet afgesloten
gingen juist
helemaal open
voor alles
dat er was en
wilden delen in
samen elkaar
voelen en strelen
juist uit het niet
verbale wilden
wij het leven
in zijn volledige…
Blijdschap
netgedicht
5.0 met 24 stemmen
488 ik heb
van jou de
lach geleerd
waarmee ik
expressie geef
aan blijdschap
van binnen uit
ik zie je
vingers gaan
op zoektocht
naar warmte
en liefde in onze
gezamenlijke
lichaamstaal
zij bespelen
kleurend
de ruimte
delen beweging
in elkaar raken
tot wij onverwacht
blijven haken in
een lach waar de
wereld van zal houden…
Jezus als vrouw
netgedicht
4.9 met 24 stemmen
432 het is een
laaiend vuur
met loeiend geknetter
van talloze
volzinnen die na
de gezette punten
een beangstigende
en bevreemdende
leegte presenteren
de warmte is
verdwenen het
zonlicht is verbrand
ook in de resten
van dit illuster vuur
slaat stil zijn laatste uur
komt grijnzend
dichterbij in
dodelijke kou
om ook jullie
te…
Het openhaardvuur
netgedicht
5.0 met 23 stemmen
434 onder een
warme zon
kabbelen
herinneringen
als golven tegen
het wit gele zand
dat vele jaren
verblijf is geweest
voor vakanties
zonder eind
in het zeldzaam
winterse van
vandaag de dag
is de warmte
nog voelbaar
als wij de dromen
van het verre
strand lezen die
opvlammen in
het openhaardvuur
guur tocht nog
de koude wind
en we…
Paradijs van wapens en geweld
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
411 gedood is
en niets meer kon voelen
dan pijn en walging
en omdat ook zij niet
meer kunnen geloven wie ze was
thuis, in het paradijs
voor de komst van de mannen
die je wreed gebruiken
tot ze je afdanken
en de bezemsteel, oma's
wandelstok, hun bajonet
of een kogel in je spietsen
De vrouw met het geweer
wil weer slapen, weer
de warmte…
Ik droomde dat ik nog een kind was
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
462 Zwijgend zaten we dicht bij elkaar,
bewegingsloos en kaarsrecht op onze stoelen,
het vertrouwde vertrek was dun verlicht,
ik kon hun warmte voelen.
Toen schrok ik wakker van iemand die riep,
zat weer in de jagende onrust van het heden,
verlangde sterk om terug te keren,
verder te dwalen in dat gekoesterde verleden…
Thuis
netgedicht
5.0 met 44 stemmen
441 glijden
door een
zachte traagheid
scherpten kanten
geen pijn
het moet
of hoort zo
te zijn zonder
irritaties
maar het
discontinue
van de waarheid
geeft onzekerheid
in navraag en
herhaling met
handenvol
twijfels steeds
het ontbreken
van verbindingen
vergroot het gevoel
van alleen zijn
nog voelen
handen de
warmte…