voeg je netgedicht toe

Netgedichten

1943

netgedicht (nr. 64.770):

Ode aan de emotie

Onverhoeds komt het omhoog
als een vulkaanuitbarsting
tussendoor een lavastroom
Het is verwerken dat gepaard gaat
met hevige regenval

totdat de zon zijn kracht bepaalt
warmte in het lichaam krult
de wind langs wimpers fluistert
een ander zicht, een nieuw geluid
waarvoor ik zwicht

geen noot kan ik lezen en toch
leeft er muziek in mij: vooral vandaag
zweeft het door mijn aderen
regelrecht naar mijn gevoelige snaren
waar het zich voor eeuwig nestelt

Schrijver: Laurens Windig, 20 januari 2018






Geplaatst in de categorie: muziek

3.8 met 4 stemmen aantal keer bekeken 805

Er is 1 reactie op deze inzending:

geeraardt, 9 jaar geleden
Mooie beelden die hier klinken.

reageer Geef je reactie op deze inzending: