4960 resultaten.
Apogeum
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
417 Aan het begin van een lange reis
Langs zilveren oevers, over glooiende velden
Zijn bloemen uit honing gehouwen
Om te leven met zachte hand, nog niet tegen elke prijs
Aan het eind van moezijn, van opgeklommen jaren
Van verwilderd bederf en doorvlochten angsten
Blijven lege tafels en stoelen over
Die in ultiem samenzijn stof vergaren
In de…
Verhuizen
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
801 Verhuizen brengt een hoop werk
Met zich mee
Slepen met dozen van A naar B
Op iedere doos staat waar hij in het nieuwe huis wezen moet
Deur door , trap op 3e deur links
Ja daar is ie goed
Daar komt het bankstel aan
De relax plek voor iedereen
Shit hij gaat niet door de voordeur heen
Dat is bij iedere verhuizing weer het probleem
Dan…
Zoektocht
hartenkreet
4.3 met 3 stemmen
673 Zoektocht
Zwervend door het ruige land
met enkel wat bomen aan de kant
van een zandweg loopt hij wat en
hij zwijgt voor zich uit
hij is de beschaving ontvlucht
op zoek naar wat lucht
op zoek naar het hemelsblauw
in plaats van het stedelijk grauw
hij is nu onderweg naar een plaats
waar de zon achter de bomen verdwijnt
en niet achter…
De zee.
hartenkreet
4.5 met 6 stemmen
832 De zee is mijn vriend, want zij geeft en neemt.
De zee neemt mijn angsten, zorgen, onzekerheid en pijn
met haar stroming mee.
De zee geeft mij rust, vrijheid en leegte in mijn hoofd om te kunnen zijn wie ik ben en de koers te varen die ik wil.
Al kan de zee nog zo ruig zijn ik voel mij altijd goed bij haar.
Al staat er nog zo veel stroom…
Brug
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
512 Als de brug weer dicht is
Komt de stroom
van de andere kant
( die altijd eerder aan de beurt is)
op gang
3 scooters met
6 joelende meiden
voor en achterop
en
12 van de mooiste roze zomerbenen
in de julizon
aan deze kant
in een optrekkende auto
een jongen van toen
die zich een moment
onopgemerkt koestert
in hun oplaaiende weelde
voorrrrrbij…
Wederopstanding
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
504 Zo kabbelt het leven voort
zoals alleen het leven kabbelen kan
en zo heb je dat van je ouders gehoord.
Een mens gaat maar door
zonder zich af te vragen waarvoor
hij stoot zijn hoofd keer op keer
maar probeert het telkens weer.
Vallen, opstaan dan weer doorgaan
zo heb je het geleerd
een wijsheid waarop je een leven lang hebt geteerd
en…
ademen
hartenkreet
4.7 met 3 stemmen
699 We staan er eigenlijk
nooit bij stil
Ademen, we doen het gewoon,
onbewust
buiten onze wil
Alleen bij paniek of angst
wordt je de adem benomen
maar...
ook als je wordt gekust…
Beëlzebub
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
480 Het is al één uur en ongemerkt middag, na nachten doorwaken
en verdwalen in letters op het toetsenbord. Gedachten dwarrelen
nog steeds binnen vanuit sterrenstelsels en gangen van kinderlijk
verleden. Ga weg, gespuis. Maak frisse ruimte voor ijverig gebezem,
blaas stof uit de hoeken van het heelal. Wat is toch dat venijnig geraas
van draaikolken…
De koers
hartenkreet
5.0 met 4 stemmen
836 De koers die ik voer, de koers van wie ik was.
Mijn koers zat vast en in het kielzog van het verleden voer ik verder naar het heden.
Het heden in het verleden.
Met 180 gedraait zoekend naar hulp zonder radar in de nevel gehuld .
Ineens van uit het niets was daar de geel gekleurde loodsboot, met een door mij gehoopte beloodsing.
Met een loods…
zomer op het land
netgedicht
4.2 met 4 stemmen
524 schelp van zee ronde richels kalk spoelt
aan land geruisloos over het nat patroon
stroomdraden zand traag tij korrels voetschreden
rimpels gedachte is een vorm gebleven zweven
zeepwolken in de diepe hemel
zee is een natte jurk opgeschort schuim
verlangende schrijvers van eenregelige confetti
bewegen papieren naar de kustlijn
een onbesproken…
Hemels
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
804 Poezie is als het eten van
een uitgebalanceerd hemels gerecht
die je smaakpapillen strelen
maar dan in aangename woorden
voor de ziel…
Nulmeting
netgedicht
4.5 met 2 stemmen
455 ik twijfel aan de rede
het nut van verstand
bestaat wel het verleden
als sporen in los zand
ik twijfel aan de ziel
aan de passie van het hart
de weekheid van mijn achilleshiel
onbestemd als smart
ik heb me aan gedachten bezat
ooit kom ik weer bij zinnen
in de haven van een schervenloze stad
ik moet bij het begin beginnen…
Brandhout
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
489 Dat u mij persoonlijk zou willen spreken,
maar de ijskoude winter dat verhindert.
Natuurlijk, ik slaap niet alleen,
alleen die ene keer was ik erg onder de indruk.
Zeker, het mollige meisje
aan de rand van de vijver met wie
zoals altijd de dagen voorbij gaan
zou boos moeten zijn.
Maar wat wilt u van mij?
Dacht u dat ik meer dan ditjes…
Barre tijden
netgedicht
2.0 met 1 stemmen
453 pasgeboren droogte ontdoet
bladeren van bomen
en woorden van betekenis
ontleedt zich in ongerasterde atomen
ontdoet zich van geboorte
tot op onverbloemd geraamte
kanalen ontsluizen zich tot
verten zonder horizon
zodat ik doorzichtig kan zien
als kaalheid van doorwinterde wouden
die zonder aanzien of omhaal
al het onzichtbare verjaagt…
Dichtkunst
netgedicht
3.7 met 3 stemmen
606 dichtkunst
zij kent de kunst van het verleiden;
zij boeit, zij stoeit en goed van snit
liggen haar bekoorlijkheden
uitgespreid op maagdelijk wit.
lonkend prikkelt zij de zinnen
zodat de pakkans wordt vergroot,
voor hen die haar als muze minnen
legt zij haar kleed af, geeft zich bloot.
met haar schoonheden ontsluierd
waarop de klankmaat…
Ik kom boven
netgedicht
4.0 met 4 stemmen
528 Ik dicht tegen beter weten in
ik duik onder en elke keer
als een bliksemschicht kom ik boven
en dan zwijg ik weer
maar ik kan niet stil zijn
met die dichterspijn
luctor et emergo
dat is nu eenmaal zo.…
Beter (in)zicht
hartenkreet
3.0 met 3 stemmen
690 Vaak zien mijn ogen
Wat anderen niet zien
Dat geeft niet, maar het is er wel
Dus neem nu maar van mij aan dat ik de waarheid zeg
De vraag is alleen, wil je het dan als nog zien zo als ik het vertel
Of denk je het zal wel, maar ik zie het niet
Ik kan je vertellen dat dingen soms anders zijn dan dat jij met je eigen ogen ziet…
Water
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
484 droogte, van water ontheven
uit poriën verdrongen
in kelen geworteld
hongerig, ontbloed
dooraderd met steen
ontbost, verbrand tot as
kringelend in kale rook
tot op het witte bot
water, ontdaan van franje
ontdaan van moleculen
ontdaan van ontdoen
zodat slechts ruimte overblijft
intermoleculaire ruimte
als vloeibare leegte
als onaantastbaar…
Kermis in de hel 3
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
550 Sprak ik ooit over Kermis in de hel,
van koningen, zo vet en volgevreten.
We dachten even erover na, één tel,
om het daarna parmantig te vergeten.
Blind voor gevolgen die er kwamen,
doof voor beloften die we braken.
De luie wereld kwam nooit samen,
maar bleef zijn plicht verzaken.
Straks komt de Engel met 't scherpe mes,
voorzie de deuren…
zomeravond
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
378 de zomeravond is dwalen
achter een fietslamp
het land ligt gedempt
zonder weerstand
elkaar de hand reiken
in een samenhang luisteren
naar het suizen van de banden
zonder angst al wat kou
tussen de bomen hangt
en wij gerust in ons wezen
verder het pad afleggen
geleidelijk als twee lichtprikken
door het duister trekken…
Houd de kever uit de garage
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
635 Ik las laatst goedbedoeld gezever,
over lentes, De Bildt en de kever.
Ja, zelfs over Kerkse tribunalen.
Als we dan toch moeten verhalen,
dan heb ik ook iets op m'n lever:
ik wil de Kever 1300 terug halen.
Die VW Kever, al was 'ie klein,
snorde lekker, reed als 'n trein.
Van een degelijke Duitse makelij.
Voor deze Kever géén tribunalen…
Mijn wereld de zee
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
533 Met niets anders voor me dan de zee,
kijk ik naar wolken die overdrijven.
Waar ik heen wil of ga, géén idee,
ook niet of ik wel hier wil blijven.
Gedachten die door m'n hoofd spoken,
geef ik geruisloos mee met de wind.
Weg met beloften die zijn verbroken,
hier en nu ben ik weer even 'n kind.
Ik bouw mijn kastelen hier in 't zand,
droom…
Delven
netgedicht
3.0 met 2 stemmen
447 de tijd moet nog vloeien langs ontelbare korrels
nog wringen langs doorwrochte grond
zich ontknopen en weer verwarren
in doorploegde aarde, gewassen met traanvocht
van stervende ogen, duizend doden lang
de tijd moet nog kantelen in de vlietende beek
zich nog blussen in het gelede landschap
zich ontdoen van rauwe bochten en scherpe smart
vooraleer…
Jullie Onverschilligen
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
667 Waarom zijn jullie gestopt met wenen
is de nagedachte aan hem al vergeten
is zijn afwezigheid zijn naar de achtergrond
verdwenen, waarom gaan jullie gewoon
door met leven. Zijn jullie zo onverschillig,
zo blasé en kan het jullie niets meer schelen?
Schandalig lopen te lachen en te feesten,
Denken jullie dan niet meer elke dag, uur,
minuut,…
Wind, water en herinneringen
netgedicht
4.7 met 3 stemmen
562 Niet terugkerend op mijn schreden,
sporen trekkend in het zand,
wroet ik even in mijn verleden.
Zomaar ergens, op het strand.
Niet spannend, niet spectaculair,
zwart-wit beelden gaan voorbij.
Het leven, niet altijd even fair,
het liet zijn sporen na bij mij.
En toch, na bijna 57 lange jaren,
blijf ik het zien: de zonnige kant.
De wind…
Onbevlekt
hartenkreet
4.0 met 5 stemmen
534 Je doet maar wat
je leeft je leven
en loopt over een onbevlekt pad
het heeft een reden
een ieder volgt zijn eigen weg
en maakt zo zijn eigen verleden.…
mist
netgedicht
4.0 met 2 stemmen
506 één van vijf
met één van vier stemmen
spanning giert door je lijf
geheim koord laat zich niet temmen
het grote septiem akkoord
niet overmatig en de regen
tikken door ongestoord
het zangkoor bezingt het leven
de deuren tussen twee tonen
laat kaarsen branden zelfs nog
bij bevroren lonen
en hoe moet het dan nog
maar medereiziger
blijf…
alles blijft bij het oude
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
517 boven op de oude zolderkamer
vond je gisteren
uit negentienachtenzestig
een oude krant
voetbaluitslagen
en de wereld stond in brand
morgen sla je de ochtendkrant open
en wat blijkt
we worden nog steeds
keihard
voorgelogen…
Club uit Rotterdam Zuid
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
651 In de tijd van Willem, Wimpie en Coen
was er in De Kuip nog veel te doen.
Een voorzet hier, een voorzet daar,
En ja hoor, Ove stond altijd klaar.
Met IJzeren Rinus en Theo de Tank,
om de Kromme maar niet te vergeten,
ging, welke tactiek ik ook bedenk,
de bal in het netje, moet je weten.
Maar nu sluit ik verdrietig mijn ogen,
elke club lijkt…
ZuiderzeeMuseum
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
944 Bij de mooie stad Enkhuizen
ja daar pal achter de dijk
ligt een schitterend museum
en dat museum is zo rijk
Ja zo rijk van het verleden
de Zuiderzee die was nog zout
kerels waren toen van ijzer
en de boten nog van hout
In dat schitterend museum
waan je je in vroeger tijd
daar kun je kloeten door de grachten
en werkt een echte keukenmeid…