43953 resultaten.
Ergens in onze straat zijn de katten
hartenkreet
2.3 met 3 stemmen
956 Ergens in onze straat zijn de katten, zei je.
En ik zag wat je zei.
Niet de straat zoals ik die normaal zie:
De geplaveide weg met aan weerskanten een trottoir
vervolgens tuinhekjes en de voortuintjes
en dan de gevels van de rijtjeshuizen, opgaand tot de dakgoten
dan de achterover hellende daken tot aan de nok
- alsof je vanuit een bootje over…
Op weg...
hartenkreet
4.0 met 2 stemmen
1.225 De tijd kruipt aan mij voorbij,
de stilte is hier te horen.
Een verzachtende lentebries in mei..,
dat gevoel lijkt hier te zijn verloren.
Hier is het stil, eenzaam en kil.
Alleen de regendruppels op mijn gezicht
doen mijn ogen tranen zonder dat ik het wil.
Maar ik wil terug, weer naar het licht.
Naar het nu en de toekomst,
verdergaan zonder…
Wekkers
poëzie
4.0 met 5 stemmen
2.187 In 't onbekende Zuiën,
Waar men onder andere van klokken en pendules niet weet, mitsgaders van 't beieren, kleppen en luien,
Weten de horologiemakers natuurlijk met hun lege tijd geen raad,
En nemen daarom dienst als wekkers ten nutte van de Staat:
En als je dan 's morgens eens heel vroeg klaar wilt zijn, gewassen en geschoren,
Dan wekken ze…
Geven, geven!
poëzie
2.6 met 9 stemmen
1.153 Geven, geven! Alle vrachten
rijzen in het hoogste want,
en de leegte legt een zachte
weemoed in de moede hand.
Geven, géven! Laat de huizen,
sluit de ramen, dek de haard:
de open heemlen zijn de sluizen
voor uw ongeduld'ge vaart.
'k Ben geleegd; ik ben verleden;
'k wórde dood: ik heb gevoed.
Al wat komt is mijn verleden,
waar 't gewerd…
Dit is de dag, die God ons schenkt
poëzie
3.2 met 4 stemmen
1.982 Dit is de dag, die God ons schenkt,
waaraan thans ieder christen denkt;
hem viere, wat in 't groot heelal
door Jezus is en wezen zal.
Men had Hem eeuwen lang verwacht;
en toen Gods tijdperk was volbracht,
toen zond Hij van zijn hoge troon
het heil der wereld ons, zijn Zoon.
O Gij ons heil, ons hoogste goed…
En hoort uw hart
poëzie
4.0 met 4 stemmen
2.045 En hoort uw hart: hoort gij uw hart niet slaan ?
Daar is de maat waarop uw dagen dansten.
Niet wen gij waart met weelden overlaên
of dronken van een overmoed'ge waan,
stond ge in de rei die blijde tijd omkranste.
Brandde in uw brein al 't lijden dat het droeg
leg op uw hart uw hand, en gij zult horen
al de geheimen die, nog ongeboren,
zich…
De geliefden van stervenden
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
686 Soms lijkt het of ze lachen.
Maar eigenlijk, diep vanbinnen, wenen ze.
Hun hart is gebroken.
Ze weten nu dat hun geliefde niet lang meer op deze wereld zal zijn.
Ze doen er alles aan om die geliefde te redden.
Ze zouden door het vuur springen voor die geliefde.
Maar hoe hard ze hun best ook doen,
de korte tijd
dat de geliefden gelukkig en verliefd…
Een wolk van een baby
hartenkreet
5.0 met 1 stemmen
1.821 Italië, daar ben ik als jij ter wereld wordt gebracht.
Het enige waar ik nog kon aan denken
was om jou te gaan bezoeken.
Als het moment eindelijk aanbreekt,
begin ik automatisch te glimlachen.
Daar lig je in de armen van je trotse mama.
Zo schattig als je bent met je ronde hoofdje en kleine lichaampje.
Je ronde, zachte wangetjes die roze kleuren…
jaloezie
hartenkreet
3.0 met 1 stemmen
858 ik kijk naar je
je kijkt afwezig
je denkt vast weer aan hem
een steek flitst door mijn hart
je praat niet meer met me
zegt niet meer wat je dwars zit
“ik wil er niet over praten” of “laat maar”
dat is alles wat ik hoor
ik zie het verdriet in je ogen
je denkt dat hij je zal helpen
maar ik weet het zeker
hij breekt je weer
toekijken…
Drinken
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
890 Drinken doe je met een reden
drinkend onderdrukken
verdrinken en verdrinken
drinken doe jij met een eeuwige glimlach
drinkend onbereikbaar
drinkend zonder gevoel
drinken deed je altijd al
drinkend van verdriet
drinkend om wat men van buiten niet ziet
verdrinking van herinnering
drinkend zie ik jou in mijn spiegelbeeld
ik zeg vaarwel verwekker…
VLAANDREN, O WELIG HUIS
poëzie
4.0 met 1 stemmen
2.193 Vlaandren, o welig huis waar we zijn als genoden
aan rijke taaflen! - daar nu gloeiend zijn de weien
van zomer-granen die hunne aêmende ebbe breien
naar malvend ooste' en statig dagerade-roden,
de wijl de morge' ontwaakt ten hemel en ter Leie -:
wie kan u weten, en in 't harte niet verblijen,
niet danke' om dagen, schoon als jonge zege-goden…
de pracht van onwetendheid
hartenkreet
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
1.030 Dieuwertje Blok op het journaal
wegwijspiet die de goede weg verliet
paniek en onrust vult het land
want de goedheiligman is op grote afstand
op 5 december gebons op de deur
gezellig samen, cadeaus en goed humeur
na verlanglijstjes en smart
gelukkig niet voor niets gewacht
soms mis ik die onwetendheid
want die leuke tijden zijn allang…
Schaduwgrens
gedicht
4.0 met 1 stemmen
26.178 Heuvels die glooiden zie ik en soms zwemmen er
Vissen doorheen. Mooie vissen die naar me zwaaien.
Sluiers van gordijnen als het raam openstaat en de
Wind naar binnen waait. En hemels de geur van verre
Egyptische tabak, verpakt in platte sigaretten. Mijn lief,
Ik wil niets meer dan dit uitzicht vol mooie, naar mij
Zwaaiende vissen. De sluier…
Op iemand ontevreden
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.776 Zeg, wandelaar, zeg,
Je moet niet denken, dat ik voor mijn plezier hier leg.…
Mijn dag en was niet oud genoeg
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.430 Mijn dag en was niet oud genoeg,
mijn hart en was niet koud genoeg,
dat zwaar de vlijme twijfel-ploeg
mijn vree niet breke ...
Zo schijn 'k (misschien der vreugd bestemd)
een vrouw, die, vreemder angst beklemd,
oneindig naait haar doden-hemd
steke bij steke.
En 'k naai mijn eigen weifel-kleed,
zorgvuldig zo't mijn vrezen sneed…
Gij was aan mij gelijk de winde…
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.050 Gij was aan mij gelijk de winde
die wentelt om een koren-aar;
dra zal ik aan mijn wang bevinden
de zoete streling van uw haar.
Dra zult gij ‘t glanzend voorhoofd beuren
tot waar mijn slapen komm’rend staan:
zo ziet men, wild, een winde geuren
naast ‘t wegen rijpen van het graan.
o, ‘k Ben geen sterke; moe-gedragen,
verzwaart vaak de angst…
De vrouwen die ik heb gekend
poëzie
5.0 met 1 stemmen
1.516 De vrouwen die ik heb gekend
zijn mij voorbij-getreden
als zwaarden, in vaste vuist geklemd,
die bevriezende sneeuw door-sneden.
Hun hoop, hun schoonheid en hun schroom
bleef in mijn oog geschreven;...
- maar groeide er ooit tot in de boom
wat werd in bast gedreven?
Zo draag 'k, - mijn eigen vreugde wáard -
in naderend minnens-duister…
deïficatie
netgedicht
4.3 met 3 stemmen
679 voor Evelyn
wanneer de zon hoog aan de hemel staat
en de natuur in niets te wensen overlaat
wanneer vogel na vogel in verrukking fluit
en ik keer op keer daarbij de ogen sluit
dan interesseert de hele wereld me geen zier ..
dan heerst een andere werkelijkheid hier
een werkelijkheid waarin ik een wonder ervaar :
dan strelen frêle vingers…
droom
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
594 zo gracieus naderde zij ...
een vrouw die lijkt te zijn geboren
louter en alleen om te bekoren :
de wind de rok de dij .. -
zo soeverein zo waarlijk vrij
dat niemand haar zou storen ..
wie schoonheid eeuwig werd beschoren
kwam steeds meer dichterbij .. -
en na jarenlang te zijn gescheiden
jaren die het geluk niet konden geven…
autobiografie
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
810 Machteld Nancy Marian
Evelyn Elske en Annet
Christa Carla en Babette
Ans Roos Rianne
Natascha Josje Jeanne
Sandra Maddy en Yvette
Femke Diane Margareth
Cora Connie en Suzanne
Caroline Mascha en Marlies
Agnes Hannah en Hatice
Sonia Brigitte Sabine
Nouschka Debby en Deniz
Janine Jo Julia ..…
onder voorbehoud
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
488 na een leven van zoeken en vragen
na vallen ten einde raad en tranen
dacht je dat het niet meer kon
maar
komt ten slotte toch nog alles goed:
een
verlaten
strand
de
horizon
en
het
is…
spijt
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
606 is ’t het onzegbare van die haren
na een lange wandeling over straat
toen je door de regen had gewaad
en de wind maar woei zonder bedaren? -
is ’t het sierlijke van je gebaren?
de grote schoonheid van je gelaat?
terloops met zachte stem gegeven raad?
het uit het raam weemoedig staren? -
zeker nog een twee vrouwen heb ik liefgehad
die mijn…
bekentenis
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
829 wat betekende volop genieten voor mij?
wat maakte me bijna elke zaterdag blij?
er was niets beter om het weekend te beginnen
dan haar hartstochtelijk en innig te beminnen
zo startte bijna elk weekend extatisch
maar tegenwoordig nogal problematisch
geen passie is er die nog ontwaakt in mij
wild verlangen breekt zich niet meer vrij…
prelude
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
723 met bakken al dagenlang regen –
dat het dak het niet zal begeven
is nu de voornaamste wens
van dit welopgevoed weldenkend mens
en dat men z’n voeten maar mag vegen -
met bakken dagenlang regen
en het weer zit ook al tegen ..…
klare wijn
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
865 nu de dagen onmiskenbaar zijn gaan lengen
in wat mag heten de ellendigste tijd van het jaar
is er bijna geen ontkomen .. word je soms zo raar
zou eigenlijk het beste zijn niet aan haar te denken
die resoluut en rigoureus klare wijn kon schenken -
ze raakte evident een gevoelige snaar
toen ze zei: “natuurlijk is het waar
dat ik niet…
Nacht. - Aan het open raam
poëzie
4.3 met 3 stemmen
1.803 Nacht. - Aan het open raam waar mijn begeerte huivert
van pijnigende weelde en blij-doorpriemend wee,
hoor 'k, in het wind-gewuif, van dag-gebroei gezuiverd,
gescheurd en moe de kreet der ongeziene zee.
Ik luister. En 't geschuif der zuiverende vegen
van flodder-wind, die hijgend-blij 't geluchte wast,
voelt zeulen in zijn joel en door…
engelen
netgedicht
4.0 met 1 stemmen
650 vanavond hoorde ik op de tv
mensen die een engel hebben gezien
dat waren idioten zegt U misschien
maar onder hen dus een dominee –
“engelen hebben geen vleugels nee”
sprak hij olijk onvervaard en clean
“maar warmte stralen ze uit voor tien
en ze geven je hun zegen mee” –
“de mooiste ervaring” uit zijn leven
klonk welgemeend integer en…
'k Heb mijne nachten meer doorbeden dan doorweend
poëzie
5.0 met 2 stemmen
1.049 'k Heb mijne nachten meer doorbeden dan doorweend
al wemelt twijfel in de opalen van mijne ogen;
'k heb in mijn leven meer geloochend dan gelogen,
en zie: de bitterheid ligt om mijn mond versteend.
o Gij, die morgen om mijn laatste bed gebogen,
u voor het raadsel van dees ziele hebt vereênd:
uw zucht trilt door een ijlt die gij vol wisheid…
't Leed van de winter
poëzie
4.5 met 2 stemmen
926 't Leed van de winter
Maakt ons de lente
Lieflijk en zoet.
't Leed van het strijden
Maakt de overwinning
Heerlijk en groot.
Dor was het aardrijk;
God is gekomen:
Alles herleeft.
't Graf is Gods akker:
Jesus zal komen;
Alles herleeft.…
De nacht, de zwoele nacht
poëzie
4.0 met 2 stemmen
1.271 De nacht, de zwoele nacht heeft me als een wijn bevangen.
Terwijl een schijnen-rijke wâ mijn brein omwindt,
komt uit de diept geen dageraad mij tegen-langen,
omvangt me een woel'ge duisternisse die mij bindt.
Ik ben geen bake; geen verwijlen, geen verbeiden;
geen duizeling van hoop, geen duizeling van dood.
Ik ben alleen, bij holle ontstentenis…