12116 resultaten.
(kanker 7) hangjongere
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
468 op de bank ligt snoep, een doek
een oude sok
en warm een deken
in de hoek latent een vent met kracht
in kromgebogen benen
verborgen onder schier wat
ingehouden angst
(die bult is raar ik weet niet waar
dat nu vandaan komt)
“ik ben bang”
gelukkig duurt een rit niet lang
het ziekenhuis vlakbij
wekt weer vertrouwen in de brij
van deze…
FAMILIE-GENEN
hartenkreet
3.0 met 2 stemmen
896 Niemand is slechts
de optelsom van
uitsluitend de genen
van een vader en een moeder
want dan zou de mens
snel een slap aftreksel worden van zichzelf
Ook de genen van grootouders, nichten, neven, tantes en ooms zijn verwerkt in die nieuwe vrucht
die unieke nieuwe mens
Diegenen tellen dus volop mee!…
(kanker 10) wetensnood
netgedicht
2.5 met 4 stemmen
480 vandaag draag ik rood
een warme blues en negen
oude kruizen
geconcentreerd herricht zich
alles wat nut heeft, tot in de
perfectie binnen mijn gezicht
een schone taak
een scherts, een uiterlijke blamage
want
ik ben juist een persoon
die dichter bij de waarheid ligt…
Staalde het skelet
netgedicht
3.5 met 2 stemmen
393 ik zag de blokken
in je handen veranderen
jij speelde met hout
wist van bomen
zag het groen komen
in warme affiniteit
jij timmerde geen muren
of staalde het skelet
maar bloeide puur natuur
los van vorm
en structuur deelde
iedere jaarring zijn eigen vuur
jouw bloemen
zongen in het bouwen
hun veelkleurige melodie
kwamen in jouw…
Dromenland
netgedicht
3.8 met 8 stemmen
694 Als kind
"lekker slapen gaan"
hoorde je moeder nog van beneden roepen
om dan in dromenland te staan
je kon vliegen
als dat vogeltje
boven de daken
om de hemel
de zon daarboven
aan te raken.…
(kanker 13) Imagine Dragons
netgedicht
3.8 met 4 stemmen
500 zoveel verder deel ik jouw muziek
repliek, tot in het uiterste
een tranendal
een bal vol vreemde passen en
de teksten van jouw werkelijkheid
ik ben het kwijt hoeveel
ik in mijn eigen woorden wilde
gieten
steevast nieten zich
jouw woorden in
mijn eigen wil en wat zij ook
niet weten kan
ik hoor jouw frases en
ik hoor jouw lach…
(kanker 14)
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
527 het brood ligt braak, de boter
is niet waar het wezen moet; het
naakte mes glijdt weg, langs handenvol
verwerking
tussen duim en wijsvinger blijft
zacht wat vettige beroering achter
doorzichtig, gelijk mijn wazige gedachten
schuift het mee als ik
mijn vingers wrijf
de positieve flow die alles lichter maakt
verschijnt als zonlicht op de…
(kanker 15) pannenkoeken met spek
netgedicht
3.5 met 6 stemmen
477 de tafel droeg genoegen
de borden blonken helderwit en vulden
zicht met goud
mijn mooie zoon droeg liefde
in zijn ogen en zijn haar
zijn mooie lief, zij keek ernaar
zo zacht en vrolijk zag ze daar
de samenhang in hem
mijn stem verhief mijn fijn gevoel-
en lachte mee
ach zijn arme lijf
zijn wel en wee gewogen
op de schijf van hoeveel…
(kanker 16) so far so good
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
506 het is goed nieuws
de tumor vreet niet verder
in jouw lijf
maar wel in mij
toch ben ik blij dat
alles weggenomen bleek
te zijn
mijn pijn -zwaar ondergeschikt-
wikt elke mogelijke slag
om elke mogelijke arm
en warm
lach ik je toe…
(kanker 17) herren
netgedicht
2.7 met 3 stemmen
490 driehonderdste te kort, een schijntje
op het grootste van een goed geheel:
nog niet geslaagd
kon het maar gevraagd zijn
kon het maar
tja, we weten ook dat landelijk gezien
realiteit moet zegevieren
en we vieren
ja
we vieren dat jouw lijf
geslaagd is, door een goed gevecht
de kanker is verslagen, je
beroept je
op jouw recht
jouw…
(kanker 18) ogenblik
netgedicht
3.0 met 4 stemmen
514 en al het witte duizendblad
dat honderdvoudig in de bermen
langs de weg de ogen sluit
hun nachtwake voor even
een gegeven zacht moment, slechts daar
waar stille hindes schuw hun
lippen rond een veldbloem vouwen
hoeveel vrouwen zouden er
hetzelfde doen als ik?
tot aan mijn laatste snik
blijft alles dat een wonder lijkt
me boeien
in…
(kanker 19: slot) geslaagd!
netgedicht
3.6 met 5 stemmen
546 nu dan
tellen we de banen van de vlag
hij wappert, want het mag
een feestdag heten
jouw tas hangt woorden-loos en licht
tegen het blauw
een zonnehemel, en het grauw
van angstig wedervaren- drijft snel weg
het diploma plaats ik netjes naast een roos
(hij bloeit nu al een poos en ach,
de doornen lijken niets)
in jouw jonge mannenlijf…
Werd de ogen geopend
netgedicht
5.0 met 1 stemmen
497 rijk
met de uitgelatenheid
van het kind in mezelf
proefde geluk
in de vroege ochtenddauw
mijn dag kon niet meer stuk…
Lachte geluk
netgedicht
3.3 met 6 stemmen
592 hij speelde met blokjes
in alle vormen en kleur
stapelde langzaam tot bouwen
in tijdloze aandacht
lachte geluk voelde hij
warmte en vertrouwen
toen kwam het kind
speelde met wind
danste op hoge voeten
haar open gezicht
bleek en wat sproeten
groette hem stil
in voorzichtig kijken
begrepen zij beiden
dat ieder anders was
speelde…
Mijn moederke
netgedicht
3.3 met 3 stemmen
632 Nooit heb ik nog die rust gevoeld,
die warmte, die geborgenheid
die jij mij gaf, mijn moederke.
Nooit nog, als in mijn kindertijd.
Nee, nooit als in mijn kindertijd.
Jij was mijn troost, mijn toeverlaat
als heel de wereld donker leek.
Jij was het die bij koorts en pijn
geen stonde van mijn zijde week.
Nee, niet van mijne zijde week.
Jij…
50 jaar
hartenkreet
2.0 met 1 stemmen
909 Als ik mijn kinderen en kleinkinderen zie,
is er toekomst.
Dan is er weer veel tijd voor goede economie.
Opa Rein Mulder…
Naar mijn model
netgedicht
3.0 met 5 stemmen
775 geraakt
steeds als ik dat
probeer te lijmen zie ik
de schaar verschijnen
had toen al
geen schone lei
het tabula rasa
was niet helemaal
van toepassing op mij
vreemde genen
hoorde ik mompelen
als de ouderen
samen konkelden over
kerk en maatschappij
dat ging dan over mij
dan knipte ik die info
weer aan stukken
wilde leven als een kind…
Groots en onverschrokken
netgedicht
3.8 met 6 stemmen
461 Naar buiten gelokt voor avontuur
haakten wij aan prikkeldraden,
onze zolen stampten
doelloos paden,
door t hoge gras
en of er dan misschien
stroom op stond,
de laatste keek dan altijd
zo geschokt,
als hij de klap opving
voor ons allemaal.
Wij likten onze wonden,
flierefluitend
in ons fort
gebouwd van hooi,
en loeiden met de koeien…
Wisten wij veel
netgedicht
3.0 met 1 stemmen
506 Wat wisten wij
van ouder worden,
verstand komt immers
met de jaren.
Onbesuisd het leven
als een wilde stier
bestijgen, wij
kenden geen gevaren.
Maar onbezonnen slijt,
en met het lengen,
wordt een jongen,
langzaam een man.
Ogen knijpen nu dicht
keren terug naar
toen wij geen weet hadden,
nergens van.…
In het diffuse licht
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
504 het is nog niet vergeten
een stukje nostalgie
uit heel intens beleven
met knikkeren en pot
flarden mist losten op
langs hoge lantaarnpalen
er vlaagde etensgeur
onze inzet werd hoger
honger en hebzucht groter
de mooiste stuiters
blonken in het diffuse licht
spanning op ieders gezicht
ze rolden weerbarstig
door spaarzaam gebruik…
't is met haor gedaon
poëzie
3.5 met 2 stemmen
1.033 De dokter vuult 'et pulske slaon
En duut den vaoder stil verstaon,
Dâ 't met zien dochtertje is gedaon.
- "Wa hêt de dokter oe gezeid?" -
"Hie zei: "ge bint 'en zuute meid!""
De vaoder keert zich um en schreit.…
Motiverend ouderschap
netgedicht
Er is nog niet op deze inzending gestemd.
698 Kleding, muziek, schoenen,
boeken en dat soort spul,
passend in moeders hand.
Armen vol rotzooi
achtergelaten, niet geruimd,
in de achtertuin geland.
Moeders tactiek op
herhaaldelijk negeren
van haar verzoeken
onze teringzooi te bergen.
Dus sprokkelden wij
troep voor moeke.…
Soms is het genoeg
netgedicht
3.8 met 5 stemmen
585 Dan zal zij door de straten lopen
Met aan haar hand een spelend kind,
Net als ik nu, vermoeid van hopen
En zij zal weten waar zich de weg bevindt.…
Mijn hart heb je bij je geboorte gekregen
hartenkreet
2.0 met 3 stemmen
720 Onze band is niet te breken, mijn hart heb je bij je geboorte gekregen, ik zal er altijd voor je zijn, mijn kind.…
Fries landschap
gedicht
4.0 met 1 stemmen
3.447 Bleef alleen over het rillende riet
en in het weiland de jongen in de verte
die de zon blikkerend in zijn brandglas ving
wat daar gebeurde kan alleen per schilderij
Hoe het weiland opsteeg naar de wolken
graspollen zich vastzetten in het hemelgewelf
de jongen naar mica geurend, gehurkt
als slagschaduw in het maaiveld verdween.
---------…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Eva 10 jaar
hartenkreet
4.0 met 1 stemmen
670 Ik ga weg
weg van mijn land
weg van de oorlog
weg van het geweld
ik ga naar de vrede…
Het oude nest
netgedicht
2.8 met 4 stemmen
774 ik heb
geen vogel
meer in de hand
ze zijn vertrokken
laagvliegend
over het land
natuurlijk
heb ik ze geleerd
zich weg te scheren
pas na een
puberaal proberen
begonnen zij dat te leren
toch zie ik ze
graag cirkelen
boven het oude nest
maar het
te vaak landen
geeft soms wat stress
uitgevlogen naar
eigen huis en haard…
Dáár zijn
netgedicht
2.5 met 2 stemmen
481 Maar herinneringen bleven
en daarmee kleur ik nu
de hele boel weer op
en zie mijzelf als kind opnieuw
dáár zijn
argeloos, onbevangen en onbekommerd
met verwonderende blik
een nog onbekende wereld verkennend
en voel het weer, net als toen:
klein geluk.…
Otte
netgedicht
3.2 met 4 stemmen
415 Zwarte randen onder haar nageltjes
zorgen voor het schateren in haar dag
En voor een nacht vol beelden
van de lichte schaduwen die zij zag
Verwondering is haar zo gewoon
in haar element met haar bestaan
droomt ze de nachten stil
en laat ze de dag haar gade slaan…
Vluchtelingen, een hartenkreet van Bram 10 jaar
hartenkreet
3.5 met 4 stemmen
607 ALLEEN
Alleen, ik heb niets meer.
Ik trek her en der wat rond, op zoek naar een huis.
Een huis waar ik veilig ben.
Eenmaal aangekomen moet ik weer weg.
Waar ik heen ga weet ik niet.
Maar ik zet door.…