Alle inzendingen over haiku

Ik zie jou in mij lief kind, uit mij geboren blijf zoals je bent.…

stiltegebieden bieden veilig onderdak in woelige tijd…

[Haiku] zover het oog reikt bewegingloze wolken de middag kleurt grijs…

Gekras in de lucht als regende het kraaien niet te bedaren…

Flieren en fluiten. Zowel binnen als buiten. Over en sluiten.…

winterswijk traag kruipen de dagen voort ze bloeien nu in de berm weerbarstig de crocussen…

Ik breng een stukje lente in een hoge vaas een tak vol knoppen gierzwaluwen gillen de hotelfaçade hangt vol natte nesten het uitstalraam staat kakelbont te kakelen Pasen voor de deur…

zwaarder weer op komst als de dreiging het grootst is neemt tijd een aanloop de rust binnenshuis staat stil tot buien open breken…

in de mist zie ik de wazige contouren van een lege fles…

binnen de zwaarte rond mijn eigen lijf draag ik een luchtige ziel schoonheid laat mensen bloeien precies zoals ze echt zijn…

twee haiku 's In het kleine wak zwemmen eenden en zwanen broederlijk samen Storm in de vijver: twee woerden zijn vol liefde voor dezelfde eend.…

[Haiku] duiven strijken neer zwarte grond kleurt zilvergrijs door een handvol brood…

Rare gewoonte Om al bij de eerste beurt Ervandoor te gaan.…

ik kom terug na al je branden mijn eiland groen als een smaragd…

Bambi's in de sneeuw wat slaan ze een mooi figuur meer dan aandachtig…

[Haiku] het water schittert een duizelingwekkend licht achter de duinpan…

Blauwwit is het licht er staan drie ezels stokstijf het vriest dat het kraakt je hoeft niet zoveel alleen maar een laagje sneeuw en dan dit landschap kraaien op het veld nog nooit zag ik ze zo zwart het is berenkoud…

dit te lege hart stuurt mijn verlangen naar jou waar is de hemel?…

Campinastrand. In de ondergaande zon intens schaatsplezier.…

Internet contact Begrip via glasvezeldraad Wat is de impact?…

Het laatste blaadje verrijkt het kleurig grasperk en kust het herfstkleed.…

morgenvorst hapert spiegelgladde kou verwarmt zijn samenraapsel elk oppervlak laat je zien dat er meer schuilt in één beeld…

binnen winterkou kun je toch warmte vinden een raam ontsluit licht er brandt nog een gulle lamp zijn sfeerbepalend uitzicht…

Een westenwindbries roept weelde uit de stilte maar niemand luistert.…

Winterdruppel valt gebroken door nevelen lentedag ontwaakt.…

Talloos het geluid waar mens en macht degens kruist, ruist de kleinste beek.. Veulens van emoties, beslaan hun hoefslag in elk uur, vuursteen van de tijd. Mensen uit mythen, verstillen dictaturen, oneindige odyssee. Molens malen meel rivieren bloed uit aarde in ondiepe beddingen. Fossiel gelaagd steen zover zijn stem kan dragen…

Compleet de kluts kwijt, hoor ik breeduit gestommel eindigen in knal.…

Ben eenvoudig mens Verwachten mag je alles Maar geloof in mij…

bijeengehouden scherven raken elkaar aan gelukskristallen…

Ik sjok met de hond door de zogenaamd vrije natuur en zie iets wat mij verdriet: de brem bloeit al de natuur zoekt de kluts die wij kwijt zijn Een gekunsteld tekstje, denk ik op de terugweg, maar natuurlijk wel waar. Thuis zoek ik naar een foto van brem en dan merk ik dat ik toch wat anders zag... Ik trek met een nieuwe tekst mijn vergissing…