Alle inzendingen over Brusselmans

Het is voorbij; qua gretigheid bleek Frans, Nog drie keer erger dan Hans Brusselmans.…

Mijn grootvader had zo'n hazelip dat hij dwarsfluit kon spelen op een blokfluit.…

Een gedicht dat raakt, Een vers dat schuurt, Brengt bij de lezer Die vertroosting zoekt Het gevoel op gang Dat al zo lang volkomen Op slot zat, zijn ik Was immers sinds hij Zich heugen kon gevoelloos, Uitgesleten door de taaie Werkelijkheid van de dag, Van alle dagen die achter Hem lagen - en de tranen Die jaren lang niet…

Ooit was us Frans een Limbo zonder bril Nog donkerharig, rap van tong en pen Het lijkt of ik die man niet meer herken Als Brusselman met baard, fool on the hill Voor Greenpeace zijn z'n plannen nog te vaag Halfbakken kool en geit gespaard: te traag!…

Vrouwen hebben niet genoeg verstand om optimaal te profiteren van het feminisme.…

Hij is zo klein dat hij op een bankje moet gaan staan om zijn eigen haar te kammen.…

Vroeger overwoog ik wel eens zelfmoord. Tot ik bedacht: wie vermoordt er nou zo iemand als ik? Toch alleen een idioot?…

Waar het om ging dat wordt nu genegeerd Een Gazakind dat om zijn moeder huilde Die onder puin het levenslicht verruilde Er werd een column uit een blad geweerd Persbreidel wint, hoe blind zij die niet zagen Dat juist verbeeldingskracht NIET aan wil jagen…

(voor Herman Brusselmans) Te beseffen dat zijn waaier om verkoeling een ijsparapluutje is wat nog altijd meer is dan Nix en toch vermoed ik dat hij de minst geile bromfiets van heel Gent is, vreemd hoe hij zijn handicappen te kijk zet aan een schandpaal, terwijl hij van nature zo schuw is als een misplaatste kangoeroe, feit is dat men loslopende…

Vroeger, toen ik klein was, was de sneeuw veel witter Maar ook veel roder, als mijn vader mij bij min vijf buiten een bloedneus sloeg Vroeger toen ik klein was, scheen de zon veel meer Maar ook was ze veel heter als mijn vader mij, op het middaguur, buiten had vastgebonden aan een paal Vroeger, toen hij jonger was, had…

Als een mug in de Leie pist, stijgt de waterspiegel in de Chinese Zee.…

Ik was op een keer verliefd op een meisje Al hadden wij de enorme hoeveelheid seks, typisch voor beginnende minnaars, Toch ging het niet zo best tussen ons We lagen elkaar niet, we waren te verschillend, we hadden nooit eens 'een goed gesprek' Op een dag verloor ik - puur van de zenuwn om onze slechte relatie - mijn stem…

De dichter is als een glimworm die de weg naar de donkere kamer niet kan vinden.…

Ik voel me vandaag zo nutteloos. Overbodig. Weeral. Dat gevoel overweldigt me de laatste tijd wel vaker. Uiterst deprimerend. Ik vrees er voor dat het gevoel nog klopt ook, hoe zeer het me ook spijt. Heb ik vandaag iets gedaan wat enig nut had? Heb ik ooit iets nuttigs gedaan? Ik denk dat ik wel vaker de illusie gehad heb, maar daar bleef het ook…

Eigenlijk moet je met degene van wie je denkt te houden zo weinig mogelijk samen zijn. De kans dat veelvuldig persoonlijk contact de liefde -of wat het ook is- verpest, is heel groot.…

Ik stapte de bus op. Al vallend wierp ik mijzelf in het meest nabije zitje, tegenover een oude vent. Nonchalant sloeg ik m'n benen over elkaar en stopte muziek in m'n oren. Ik zonderde me af van de buitenwereld. Niets zo rustgevend als luide rockmuziek, blazend in je oren. Tim Vanhamel kan maar niet genoeg krijgen van seks, Mick Jagger niet…

De enige schrijver die me werkelijk een bal interesseert ben ik zelf, en terecht, vind ik. Ik ben de Hoofdman der Vlaamse Letteren en wie dat tegenspreekt kan gerust een serieuze mep tegen z’n bakkes krijgen.…

Hoe groot de overgang in dit café, waarin Brusselmans schreeuwt dat hij wil beffen, het plat, platter, platst elkaar overtreffen in één grotesk dichterlijk ratsmodee. Van hemel naar hel was ik glad vergeten: hier zit ik temidden van slampoëten.…

Mijn oog valt eerst op Herman Brusselmans. Niet om wat vrolijks te kunnen lezen. Integendeel. Als professioneel uitdrager van een negatieve levenshouding - zoals hij zichzelf noemt – is het wensenpakket van Brusselmans voor 2005 eerder een lange smeekbede. Hij wil in 2005 verlost raken van zijn paniekerige schaduw.…

Wat zei Ron Meyer, socialistisch godje? ‘Kritiek op ons zegt echt geen ene moer Wij gaan voor brute branie en bravoure Dus maken we een supergeestig spotje! Met verve spelen wij op de persoon’ O, s.v.p. SP, doe maar gewoon!…

Me and my big mouth, tenzij men Brusselmans heet beweert men zoiets toch niet van zichzelf. ‘Ja, ’t is te zeggen, ik doe het graag, neen sterker nog, het is een passie’. ‘Interessant. Maar je hebt helemaal geen ervaring?’ ‘Neen’. ‘En een camera heb je ook nooit bediend?’ Daar is ze weer met die rotcamera! ‘Neen’.…