Alle inzendingen over Buitenpost

flarden van geest verwant aan mijzelf banen zich wegen dwarrelen schaduwen schilderen krullen als zijarmen van het licht op een lege namiddag in het luie achteraf van mijn buitenpost…

Wij zaten afzijdig van de Friese stamcafégasten, die luidruchtig de sfeer aan het verpesten waren, waarschijnlijk getergd door onzichtbare lasten en ondanks de drank kwamen ze niet tot bedaren. Ik schaamde me een mens te zijn door hun geloer, een vadzige barmeid liet André Hazes weergalmen, de dorpse gekken ergerden zich aan ons gekoer, wat…

Ik weet nog hoe ik vanuit Kollum in de auto van mijn vader naar het zwembad in Buitenpost werd gereden. Hoe ik met mijn kleine voeten door een bak met steenkoud water rende om het zwembad te kunnen bereiken. Dat het soms nog donker was en er kunstlampen op lange palen stonden te schijnen, pijnlijk sadistisch.…

Glad water in de gracht zien en dan zonder nog te kijken denken aan de kouwe drukte van rondspringende moleculen de vliegensvlugge vonken van ons trage verstand met zijn buitenposten de netvlieswachters, zij hebben er vergrootglazen voor nodig…

Als kind van onder de tien jaar zag ik in een zaal te Buitenpost een film van Pippi Langkous, waarin haar vader gevangen zat en zij hem wist te bevrijden.…

Als kind stal ze mijn hart, toen ik op de fiets van Kollum naar Buitenpost ging om in een grote zaal een film over haar te zien, die waarin ze haar vader, de zeeroverskapitein, op een zwaarbewaakt eiland, Taka-Tuka-Land, bevrijdt.…

Het westen, Buitenpost, een plaats met hogere aspiraties, blijft stil.…