Alle inzendingen over Camus

hij schrijft dat hij in de winter van zijn leven de warmte heeft ontdekt van de zomer hetgeen duidelijk bewijst dat hij Albert Camus nog niet is vergeten…

omdat ik het te druk had met 't schrijven van gedichten ging ik te vaak voorbij aan wat anderen schreven zo trof ik onlangs de fraaie tekst van Albert Camus waar ik op slag warm van werd... 'op het allerkoudste moment van de winter kwam ik er eindelijk achter dat er in mij een onoverwinnelijke zomer zit'…

Een mens ter dood brengen, dat is zijn kans op volmaking tenietdoen.…

In de ervaring van het absurde is het lijden individueel. Wanneer je uitgaat van de revolte, dan wordt de mens bewust dat het om kollektieve natuur gaat, om het avontuur van allen.…

Diep in de winter kwam ik eindelijk tot het besef dat ik een onoverwinnelijke zomer in mij had.…

De mens is het enige levende wezen dat zich bewust is dat het sterven moet, en het enige dat lacht.…

voor een schrijver die heel goed wist dat de dood een punt was achter het leven tussen stenen vinden we een briefje een Duitse bewonderaar doet verslag van zijn ontdekking naar aanleiding van des schrijvers literaire werk hij schrijft dat hij in de winter de warmte heeft ontdekt van de zomer hetgeen toch maar bewijst dat men Albert Camus…

Daar zijn de platanen, het plein van Camus dat klaterend zijn in het ongerief, dat domweg, eenvoudigweg, laten gaan, het heden voorbij en bestaan in het nu. Het nu, het nu, en het eeuwig voorbijgaan.…

Ik heb weer eens ‘De pest’ ter hand genomen Een boek waar ik destijds de pee in had ’t Was voor de lijst, je Franse woordenschat Je voelde de ellende binnenstromen Pak ook dat boek! Herlees het en bewonder Niet iedereen gaat aan de pest ten onder…

bij de laatste rustplaats van Albert Camus ik had de eer aan zijn graf te staan zijn sobere steen te betasten de sfeer te ademen van het vergaan in het zuiden van Frankrijk mag de tijd misschien trager lijken doch vluchtigheid is ook hier van alle dag wij wanen ons onaantastbaar en klampen vast aan het leven en kijken bewust niet naar…

heette ik haar ze was een meester in het mengen niet ik ik snijd het schelpmotief uit haar oren en schuur de polychroom van haar gelaat noli me tangere fluistert ze maar ik ben geen priant die zwijgzaam aan de kant blijft staan mijn moeder stierf op een dinsdag ik denk dat ze goed was (*) eerste zin uit "L'Etranger" van Albert Camus…

." Camus…

Camus…

Hoewel een enkele criticus in Frankrijk het boek een 'L´étranger' van onze tijd noemde (en je kunt, als schrijver, met minder worden vergeleken dan met Camus), is vrijwel de gehele Franse intellectuele elite na verschijning van dit boek over Houellebecq heen gevallen.…