Alle inzendingen over Contempleren

Zo vlak voor Kerst sla ik aan ´t contempleren De ballen in de boom de kaarsjes aan Ook de kalkoen kan in de oven gaan Een flesje wijn is al aan het chambreren Ik overdenk het afgelopen jaar En had het best weer aardig voor elkaar…

Heb meelij met de dichter die na weken contempleren, de hersens nat van 't zweet een avondje van drankzucht, de woorden weer vergeet.…

Na Kerst sla ik altijd aan ´t contempleren Een jaar voorbij, wat heeft het ons gebracht Weer meer ellende dan ik had verwacht De mensheid heeft helaas nog veel te leren Het nieuwe jaar nadert met rasse schreden Er moet klimaatverandering optreden…

Vandaag krijg je geen snelsonnet van mij, ’t Is Kerst, ik heb een dagje vrij genomen, Tijd om te contempleren, om te dromen, Het leven gaat al veel te snel voorbij. Straks, als ik met m’n vrouw de glazen klink, Weet dat ik ook op jouw gezondheid drink.…

Haar tuinhuis is haar houten huid Zij voelt zich daar geborgen Komt er tot rust verwerkt en duidt Zij kan zich er ontzorgen Haar tuinhuis is haar tweede vel Zij kan er contempleren Haar energiepijl stijgt er snel Dankzij wat ganzenveren Haar tuinhuis is een Lady Cave Zij vindt er inspiratie Wordt introvert en voelt- ik leef En…

uiteindelijk heb ik mijn kans verkeken al had het me zo onbezorgd geleken om vroeg te pieken lang te contempleren hoe ik die vloek had weten te doorbreken nu voelt er iets in mij zich onbeschreven na al die jaren op de spits gedreven zo lang gepiekerd om nog door te leren dat ik toen op de valreep pas ging leven mijn zegeningen dan maar…

De beeltenis van mij is geen persoon Geen inzichtelijk verlichte gedachte Kan begrijpen wat ik ben: een stille kracht Een lied dat luidt onhoorbaar schoon Ik ben het woord dat niet te rijmen is In verhalen zoek je mij en in de wet — En als je contemplerend goed op let Dan wordt hermetisch mijn geheimenis In ieder oog dat ooit verkikkerd…

De vogel zit in een antieke kooi Zijn kopje diep verstopt in zwarte veren Zit hij te dutten of te contempleren Hij is nu niet bepaald van laag allooi Helaas is hij zijn felle kleuren kwijt Verloren aan een onbestemd verlangen Zijn zang zit in een dikke keel gevangen Hij wil ontsnappen, vliegen, zijn bevrijd Wil buiten zitten…

Geen muil der nacht geen brekende genade Maar grijs dat gloort en licht dat dondert door In eigen huis der ziel waar regels vaden Daar bloeit de vrijheid bezield en puur Gij sterren zwijgend in den zwarten hoek Getuigen van t gewone gaan en staan In aardsche omarming met windes woei en roek Ontwaakt de dag in eeuwig contempleren…

Het leven is een jongleren tussen goed en ook slecht tussen onwaar en terecht een contempleren is het tussen los en gehecht tussen vrede en vecht! tussen een witte en zwarte knecht tussen een oude baard of één met stoppels, recht tussen een is-dat-de-moeite-wel-waard?…