Wind in den Ouden Boom

In t duistre der nacht waar de wind wild waait
En takken kraken in kille klacht
Daar wortelt de ziel in aardes rust
Gelijk een boom die t licht begroet met lust

O vleugels wijd in hemels adem zwevend
Waar wolkjes walsen in de zonneschijn
De stilte streelt de bladeren beven
En t hart herleeft in t vrije vaste zijn

Geen muil der nacht geen brekende genade
Maar grijs dat gloort en licht dat dondert door
In eigen huis der ziel waar regels vaden
Daar bloeit de vrijheid bezield en puur

Gij sterren zwijgend in den zwarten hoek
Getuigen van t gewone gaan en staan
In aardsche omarming met windes woei en roek
Ontwaakt de dag in eeuwig contempleren

natuur

• 1
• 2
• 3
• 4
• 5

2.0 met 1 stemmen 29