Alle inzendingen over De dagdromer

er zijn dagdromers en dichters de eerste blijft dikwijls hangen aan een illusie de dichter zoekt naar de bruikbaarheid van woorden die gevoelens zullen vertolken van dat wat hij ervaart de combinatie dagdromer/dichter geeft echter een totaal andere dimensie aan de poëzie…

Verwacht geen mierzoet gefemel over de nazomer Geen etherisch gewauwel van een dagdromer Over herfstkleuren, ochtendmist en vallend blad Die nazomer en nog lang daarna wil ik overslaan Laat de voorzomer maar weer beginnen Dan pas kan de korte broek weer aan…

Ik schrijf de woorden Die mijn hart fluisteren Zinnen vol betekenis Gestuurd vanuit mijn ziel Over de liefde de pijn Voelbaar in elke vezel Van mijn lijf mijn hart Zoekend naar een weg Ik ben het zelf de woorden De innerlijke gedachten Dagdromer in de nacht Emoties als drijfveer Ik lees mijn eigen leven Wil woorden wissen Letters…

zoon Ik ben een bankzitter een barhanger Goed op de eerste honderd meter kan op de fiets naar school Ik ben een luchtfietser een schelpenraper een dromenjager Een boomontwijker een liefhebber van de soort Ik ben een wijnkenner ik ken de wijn weet in welke hoek de klappen vallen hoe de hazen lopen waar wat de dames kosten Een dagdromer…

jij bent voor de wereld niet wie jij denkt te zijn de wereld rondom jou kijkt met andere ogen ieder die met jou werkt ziet wat jij hen betekent van fantast tot idealist de dagdromer of realist de mensen die jij bemint zien waarvan zij houden van hartendief tot rover de minnaar of charlatan in alles wat jij doet of laat wat jij zo…

zonder enige eis maar niemand had ons de omgangstaal van blad en bloemen geleerd hoe zij zich in de verte al profileerden met kleurrijke grote harten en die naar ons keerden voor visuele contacten door een innemend wiegen op de wind ook onderscheidden zij zich in vorm en kleur kozen hun bloei in de zomer voor echte dagdromers…

ik ben doodgewoon dagdromer jij leest mij uiteindelijk toch wel al weet je niet dat ik het ben zie je wel…nieuwsgierig Aagje dit schreef ik voor jou, liefs van Teddy-bear…

‘Ongeconcentreerd’, vindt men, een dagdromer of niet serieus genoeg. Een steeds groter wordend probleem, de proefwerkweek weer voor de boeg! Ik wil wel goed mijn best doen, geen gezeur en hoge cijfers. Toch lukt het niet mijn denken, te storten op de schoolwijzers. Waar is mijn wil gebleven, om goed te kunnen presteren?…

ik ben geen keizer apostel volksmenner of dagdromer maar ik heb net als jullie zo mijn gedachten over aarde en leven vooral hoe wij dat doen en waar onze resultaten zijn met de rijkdommen die ons zijn toebedeeld zoals ook de gigantische verschillen dat kan nooit de bedoeling zijn geweest de chaos de kloof tussen arm en rijk de…

ik ben geen keizer apostel volksmenner of dagdromer maar ik heb net als jullie zo mijn gedachten over aarde en leven vooral hoe wij dat doen en waar onze resultaten zijn met de rijkdommen die ons zijn toebedeeld zoals ook de gigantische verschillen dat kan nooit de bedoeling zijn geweest de chaos de kloof tussen arm en rijk de…

Drijvende wolken hoog in een dagdromers lucht dragen me naar jou Wat is het heerlijk om zich te laten meestromen op golven van een droom waar creativiteit en verbeelding voor het rapen liggen: uitzonderlijke kracht en pracht op zuchten van een wind waar op hetzelfde moment ik kan luisteren naar de meeslepende melodie van melopee.…

Als m’n geest reist door het heelal staat in schreeuwend rood op de vloer rondom mij geschreven ‘Mijn lichaam is voor even een zitzak ik ben niet dood begraaf me niet dan trekt bij terugkeer mijn dakloze geest bij U in en gelooft U mij dat wilt U niet dat betekent oorlog onder Uw schedeldak’…

Dingen gaan zoals ze lopen, Soms niet zoals wij dat hopen. Komt dit door de keuzes die je maakt, Of is het ‘t lot dat over je waakt. Voor mij een vraag en niemand zal het weten, Zoiets valt niet te meten. Maar toch blijf ik vragen, Wachtend tot een antwoord komt dagen. Wachtend op iets wat nooit zal komen, Dus laat mij maar verder…

Waarheen gaat dit leven met zijn uitgestrekte weiden van gewassen kledingstukken aan de lijn in de felle zon doe je je ogen dicht en verdwijn je in de hoge wolken je bent er moeiteloos naar toe geklommen daar beneden zie je de drommen mensen van transparant glas.…

Daar buiten bleef de regen stromen maar binnen kon ik even dromen en heb mezelf zo meegenomen naar de zomertijd Ik droomde toen van bootje varen, van zon, zee, strand en pootjebaden totdat ik in de ogen staarde van een mooie meid Ineens zag ik haar voor me zitten, te stralen in de zomerhitte genietend van een droge witte wijn op het…

Noem hem geen dagvlinder sommige vlinders vliegen nu eenmaal liever ’s nachts Noem hem geen laatbloeier sommige bloemen bloeien nu eenmaal beter ’s nachts Noem hem geen nachtdromer sommige dromers dromen nu eenmaal graag overdag Vloeiend glijdt de nacht over in de dagdroom elke kans is welkom om te ontvluchten aan de eenzaamheid…

Jij zag dronken vlinders onder frisse lenteregen in bijzijn van de dieren in huizen tussen stegen jij zag ganzen en zag mieren regenwormen in en onder aarde klieren lesbische muizen binnen steden overleven heteroseksuele luizen vol kleuren en plezieren die van mensen en van stieren vol hunkering van heilsoldaat zonder vrees, naakt…

Patissot voelde een rillinkje, alsof je voor de eerste keer de vrouw ziet die je ziel zal verwoesten.…

zonder jou zijn er momenten dat de pijn mijn reflectie doorboort mijn gevoelens boven me uitstijgen ik streef zonder hersenen maar met een rikketik dat het lichaam verlaten heeft wat een pijnlijke scheiding is…

de landloper op straat met introverte ogen onder het hemeldak wakker geschud door een hanepoot van de spin werkend aan een toekomstweb ochtendboodschap voor hem hang niet af van één streng die levensbedreigend is als het doorgeknipt wordt…

Huisjes op de dijk met wilde tuinen, waar ik wel eens doorheen wil struinen verfrissende wind door mijn haren naar heldere vertes staren Daar sta ik, blik op oneindig Ik wacht op dat moment dat ik vangen wil Ik zie geen verschil Verder is het stil Geen auto’s, geen treinen, geen fabrieken Geen massa, geen wind, slechts molenwieken hier…

Ze staat hier en kijkt om zich heen en wiegt haar heupen op weelderige klanken Ze neuriet wat en gaat zitten met haar teddybeer op haar schoot Ze sluit haar ogen en geniet van de muziek die alleen klinkt in haar hoofd De wereld gaat aan haar voorbij langzaam vanuit haar dromen Ze heeft een heerlijk leven maar vliegt weg naar vroeger naar…

Vorige week werd er met man en macht gewerkt aan het pleintje bij Buurtjeskerk. Verbaasd vroeg ik aan een van de stratenmakers of het plein nu al gerestaureerd moest worden terwijl het er amper in ligt. De man sprak Bargoens, een taal die in deze streek onbegrijpelijk is, hoewel mijn vrouw hem wel direct begreep. Het had iets te maken met een feestelijk…

Miskend! Miskend zijn wij! Het katholieke volksdeel is miskend! Dries van Agt heeft het zelf gezegd! Het heeft Hare Majesteit niet behaagd de uitvaart van Johannes Paulus II bij te wonen. Het kabinet vond de gereformeerde J.P. Balkenende – als hoogste politieke functionaris – voldoende. En dat terwijl bijna de helft van alle wereldleiders daar in…

De Telegraaf Binnenland wo 26 jan 2005, 22:05 Driek van Wissen nieuwe Dichter des Vaderlands AMSTERDAM - Driek van Wissen is de nieuwe Dichter des Vaderlands. Hij is de opvolger van Gerrit Komrij en interim Simon Vinkenoog. Dit is woensdagavond bekendgemaakt in Amsterdam. De verkiezing van de Dichter des Vaderlands werd georganiseerd…

even voor half zeven of iets later snelt zij binnen mijn prinses mooier dan ik ooit kan dromen gevatter dan ik ooit zal zijn toch zal de dag ooit komen waarop mijn lijden zich zal lonen en ik haar voor altijd tot mijn koningin zal kronen ----------------------------------------------- geschreven in 1993 - ongepubliceerd…

Ik heb het geluid van jouw val uit het niets op de vloer niet gehoord omdat mijn hart zo keihard brak.…

Voor wie niet kan kiezen is er van alles genoeg, behalve tijd…

ik wandel langs de graven alleen de drukte voorbij van de eendagsvliegen ik voel me verbonden met de overkant waar er rust is niemand me opjaagt waar is mijn hart dat geloofde in vriendschap voor het leven nu omgeven door een zwarte kleur de nacht valt vroeg binnen ik verdwijn als een stip in de duisternis mijn ogen vallen toe…

Als jonge jongen moest ik op de lagere school een keer meedoen aan een uitvoering van de kerststal. Niet dat ik Jozef was of het kindeke Jezus, maar één van de drie koningen of zoals het mij later werd verteld: één van de drie Wijzen uit het Oosten. Met die laatste kwalificatie was ik wel blij. Ik vertelde toen trots aan één van mijn vriendjes in de…