Alle inzendingen over Greta

Hij klaverjast nu met een moslimmaat en zij is Greta Thunbergidolaat.…

Ik heb geen Greta, Bill of Frederik, Geen Annemijn, Mattheus of Hermina, Bartholomeus, Kim of Catharina, Geen Mark, geen Fleur of Donald en geen Dick. Ze zijn er niet, ze raken niet gewond, Ze hoeven niet te sterven aan het front.…

Ze was op weg naar Gaza in een bootje, Maar Israël heeft Greta uitgezet, Zodoende heeft ze geen Gazaan gered, En kreeg ze ook nog het verkeerde broodje! Ze dacht niet aan klimaatverandering, Omdat ze vliegend weer naar Zweden ging.…

Ik zie een boos klein meisje, woedend over de wereld waarin ze leven moet. Terecht woedend op leiders, landen en bedrijven vanwege de puinhoop die ze achterlaten. Ik deel haar woede en haar zorgen, ben ook bezorgd over haar. Zal ze ooit nog lachen, liefhebben, beminnen, lijden aan een gebroken hart in plaats van aan de wereld?…

Bij Ethiopië denk je al gauw aan langeafstandslopers in een lijn Aan honger, droogte, stammentwist, woestijn Aan loze arbeid in de akkerbouw Nobelprijs voor de Vrede…goed doordacht en beter nog dat Greta even wacht……

Bij de VN sprak Greta met de vlechten, Ze nam haar toevlucht tot de hyperbool, Ik denk dan: moet zo’n meisje niet naar school, In plaats van tegen windmolens te vechten? En elke keer als ik haar zo zie strijden, Treft mij een diep gevoel van medelijden.…

Ik maak me over Greta grote zorgen Hoelang zo’n kind dat hele circus trekt Oschoon haar boodschap wel de lading dekt Was in New York de stemming :’Goedemorgen Die kleine puber met haar kwaaie kop Gaat dat niet wat te ver over de top?’…

ze bouwt haar onbreekbare taal uit stenen zonder te verdwalen zweeft ze tussen wijzen van doen en laten ongelovigen jaagt ze in hoge stekelige bomen haar tong is haar hart uit stenen bouwt ze haar onbreekbare taal niet alles komt goed weet Cassandra…

De mintgroene dalen omsloten door heuvels van noordelijk Zweden in midzomernacht schijnen als rendieren- reeën te baden in 't gloedvolle magische schijnsel der nacht toppen en kammen verlenen de wanden een tondeldoosvuur als in sprookjes gedacht de jeugdige Thunberg zag met lede ogen het slinken der sneeuwranden als het bewijs…

Plots wist ik wat of houden van betekent In de ander vinden wat het beste is Liefde, wijsheid, passie, droefenis Je ware zelf het spiegelglas uitbrekend Latent aanwezig, nu scherp afgetekend Je diepste wezen en geschiedenis Waarin nabijheid naast benauwenis Pulserend licht en alles vanzelfsprekend Besef dat ik mijn lief gewoonweg bén Hoe…

repaircafe onder het mom: 'weggooien kan altijd nog' en allerlei diensten verleen ik met gesloten beurs het gezegde: 'voor wat hoort wat' maar dat hoeft geen geld te zijn gewoon er voor mekaar zijn, dat geldt veel meer nu ga ik even zitten, even mediteren, bidden, huilen en troost me met de gedachte van vooral de jongeren ook boze Greta…

O Greta Green, bewaar de aarde in je kwade vuist als je liefste knikker.…

Samen met Frans een lange nacht gehad In een hotel, twee kamers naast elkaar Dat het gebeuren zou was zonneklaar We zochten en we vonden onze schat Werden de vleugels van één adelaar Die zijn gewicht met wind en wolken mat De kracht en gratie die het dier bezat De schaduw ervan boven ons als paar De bliksemdrager zou verongelukken Uiteenvallen…

Greta voor ‘t eerst op kamers Klaagt tegen haar vriend dat De huurbaas gluurt door ramen Kijkt brutaal naar binnen, dat Geeft ‘n gevoel van onbehagen Een oudere nette heer belt aan Bos bloemen onder zijn arm Haar vriend ’n slome mispeer Nog niet nuchter van gisteren Doet open, gaat gelijk te keer Jij bent dus die vent, die stalker…

bent en de Van Dale aanschaft, Fries of Drent Dit jaar is het Klimaatklever geworden protesten in musea wereldwijd rebellen met een noodzaak en een reden extinctie van volwaardig bodemleven verschraling van biodiversiteit Tegen-natuuruitroeiings activisten zijn snelweg-, autoshowroom plaktivisten vastgelijmd aan CO2-uitstoters als Greta…

soms hou ik van verdriet mijn hart vast als ik het vreselijke zie wat op de wereld gebeurt heeft ieder mens geen recht om gelukkig te zijn maar ik hoor en zie zoveel ellende en pijn hoe erg dat kleine kinderen moeten lijden door fouten die volwassen hebben gemaakt of grootmachten die om een doelwit strijden en miljoenen mensen met hun leven…

’t Was in ‘t vroege morgenuur toen Maria ging naar het graf angstig en nog helemaal overstuur leek Zijn liefde voortaan zo veraf het graf stond angstwekkend open er gaapte een lege duisternis van schrik wou Maria gaan lopen wat was dat voor een geheimenis? de zweetdoek, het opgerolde linnen werd haar Heer dan weggenomen? wie kon er zomaar…

Tingeling, tingeling, de kerstman komt eraan vanuit het Hoge Noorden is het schrikken langs de drukke baan. Hij glijdt met zijn grote slee en alle kinderen mogen voor een ritje mee. aan zijn zilveren baard mogen ze niet trekken zijn rode puntmuts niet rechtzetten. even proeven van het lekkers in zijn mand en die braaf zijn krijgen nog een hand…

Het licht dooft uit in een totale duisternis voor Jezus die gekruisigd vol wanhoop is die zich door iedereen nu voelt verlaten ooit wilde de Herder zijn voor zijn schapen zelf daar gemarteld en met doornenkroon hangt uitgeput naar d' eindlijke verlossing verlangt " Waarom God hebt gij mij verlaten?" nog hoort HIJ de vijanden schreeuwen…

De regering heeft ons land op paaspauze gezet om het woord lockdown voor de derde keer te mijden hoewel wij met ons allen tegen het virus strijden blijft voor de boosdoener altijd en overal opgelet maatregelen blijven gelden na tweemaal vaccineren onze familie en vrienden van op afstand te inviteren…

Januari worden we wintermoe winter doe vlug uw deurtje toe al die stormen, regen en wind maken mensen niet blij gezind februari moet het zonnetje schijnen sneeuwklokjes lieflijk verschijnen maart moet tere bloesems brengen en de dagen zienlijk doen lengen april toon niet teveel van je grillen en laat jonge bloesems niet rillen…

ik treur om onze roos die niet is ontloken en om haar knop die niet wou opengaan ik treur om onze harten die pijn werden gedaan en die door ongeloof en pijn zijn gebroken het was een waan dat dit stormtij ooit zou keren dat op een dag alles weer in bloei zou staan maar onze illusie is als zwarte rook opgegaan omdat wat voorbij is , moeilijk…

De weg lag nog wazig voor hun ogen ze hadden zo oprecht in Hem geloofd voelden zich ontredderd en verloren had Hij Israël niet de redding beloofd piekerend gingen zij hun weg verder en merkten niet eens De Vreemdeling die achter hen bleef de waakzame Herder Hij hoorde alleen hun verdriet en twijfeling ‘ Wisten ze niet dat dit lijden…

op een nacht had ik een vreemde droom… ik sprak met mijn mammie die lang was gestorven de lijn stoorde en ik was slecht met haar verbonden ook haar stem had duidelijk een heel andere toon ik vroeg haar of ze mij daarboven goed verstond en of ze niet even naar de aarde terug wou komen maar ze zei kind lief, jij bent alleen aan het dromen ik…

Halverwege de weg voel ik mij instorten zijt Gij daar nog ziet Gij mijn wank' len en horten terugkeren kan ik niet verder gaan maakt me bang waarom duurt die lijdenstocht zo schrikwekkend lang de weg lijkt onbetrouwbaar mijn tred zo onzeker wolkenmassa' s omhullen mij zie ik verder het licht weder? haal ik nog het eindpunt helpt iemand…

Ik ontsteek de kaarsen en sluit de gordijnen de winteravond komt stilaan weer in zicht ik neem mijn laptop en begin te schrijven binnen in mij daar brandt reeds helder licht ik weet niet waar het vandaan is gekomen en waarom het nu plots in mij wonen wil het spreekt en straalt liefde uit naar boven en maakt alles om mij heen sereen en stil…

De laatste maand december met moede dagen kort en koud zoeken naar genegenheid en warmte in iemand die innig van ons houdt. Liefde moet ons blijven dragen doorheen een sombere tijd van storm, sneeuw en regenvlagen tot het licht van kerstmis ons bevrijdt. Ontwaken in een wereld van wit met hart en ziel die reeds geklaard op het nieuwe jaar…

De kinderen spelen onder de linden in het park en luisteren naar de wind die in de bomen zingt mild is de najaarszon en van ’t puurste goud of de zomer niet scheiden wil, nog even draalt om zijn bloemen en bladerdracht weg te geven… uiteindelijk wint toch de herfst met storm en regen en vallen ze vlug de blaren, die moe gehangen hij…

Zij heeft in de nacht een kaars ontstoken voor iets waar ze innig op blijft hopen waar ze liefst als de dood over zwijgt dat niet sterven wil en een verlangen blijft. Smekend over het flikkerend licht; in tranen, weemoed en wanhoop lijkt het of ze schreden hoort nader komen en iemand een zwaar pak wegneemt boven het hoofd. Een stem begint…

Twee lindebomen eeuwenoud, stoere wachters aan de kerkhofpoort.…