Aan de rafelranden van Nederland
Waar steeds meer onvree heerst
En steeds minder verdraagzaamheid,
Bij hen die al generaties lang
Hun boerenplaats bestieren in
Innerlijke tevredenheid,
Wordt het zicht steeds scherper
Op een uitzichtloos bestaan,
Waar land dat eeuwenlang hen
Toebehoorde langzaamaan wordt
Afgepakt - onteigend heet…
De kwesties Kunduz, Mauro en Hedwige,
Het draaien, keren en gewoonweg liegen;
Tot slot was het een steunkouskabinet.
De weg ligt open voor Marks nieuwe taken:
Hij kan nu ècht iets van z’n leven maken.…
Aan de liefde die ik ooit zag als de zoektocht naar je wederhelft, zoals in 'Hedwig and the angry inch' zo mooi bezongen is.
Jij en ik zijn geen vrienden. Ik vind het te leuk om bij je te liggen, met je te koken en je te zoenen. Je bent een liefde en daarom kan ik niet een vriend zijn.…