Alle inzendingen over Lachbui

Ik kijk je vol in je ogen die als wolken bij me weg lijken te drijven alsof ze niet op hun plaats kunnen blijven en voor het contact alweer zijn gevlogen Ik vraag je zachtjes wat er is verveelde zuchten langs me heen verkilde blikken snel van steen ik heb het fout, ik heb het mis Bedrukt vallen er gaten in de atmosfeer storm dreigt in koude…

Ik kijk je volop in de ogen die als schaapjes over drijven alsof ze onbeperkt kunnen blijven zolang het blauw maar onbewogen Ik verzoek je, zeg me wat er is Verveelde zuchten; langs me heen verkilde flitsen, verwerpen alleen jij ziet het fout; jij hebt het mis Onderdruk zuigt damp uit kring stormen dreigt in koude vlagen tot opheldering…

…hoehoe hoe hahaha hi hi hi… uch... uch... hahaha hoehoe hihihihi haha hoehoe hoehoe hahahaha hi hi hou op, je doet me pijn hoehoe tranen krijg ik in mijn hi hi hi ogen, hou op hoe hoe hi hi ... uch... uch… uch... hihihi hoehoe mijn buik, au... uch... uch... hohoho is lang geleden dat ik zo gelachen heb... uch... hohoho verfrissend.…

Of je verdriet, verlost door een traan te laten vloeien of een lachbui die hetzelfde kost vlak naast elkander 't Is de emotie die 't 'm doet.…

oogvocht stroomt over het kind kijkt me aan een traan glijdt vol glans langs een guitige glooiing gekruld tussen wang en neus zilt een zoete lippendans een fietsenstalling spreidt met grote pret omlijst kirt een roze tong vrolijkheid spat en springt over van de natte mond ontregelt beide handen zelfs de voeten draaien rond…

ik schreeuw het liever van de daken met mooie woorden en soms gerijm wil ik de mensen raken tot het punt van het onvermijdelijk katzwijm dus zal ik schrijven wat ik mooi en gevoelvol vind dat zal altijd zo blijven ik raak niet zomaar van mijn pad ik beschrijf de ogen van dat huilend kind aan de zij van opa nadat hij zijn laatste lachbui…

er hangt een lachbui boven een vergeten regenjas vol verstild verlangen naar een zilveren meisjeslach kinderen spelen tikkertje in het park, de schemering voorbij tot zij roodgeblost berispt door tijd en moeder heerlijk slapen gaan vader leest een sprookje voor over wat er ooit eens was door het open raam waait een koele zomerbries…

Dat jij aan witte magie doet via de huidige technieken is mij duidelijk, dat ze jou hebben zwartgemaakt doet God in een lachbui uitbarsten.…

Veel tranen van wat er nu aan het spelen was, En lachbuien van hoe het was geweest. Nu weet ik eindelijk wat er kwijt was, Ik weet waar ik zoeken moet. Ik moet het alleen nog verzamelen, Dat vergt veel tijd en geduld. Over een tijdje is het meisje terug, Het echte meisje en niet wie het nu is.…

Geluk zit in kleine dingen, een klein hoekje een klein gebaar Geluk zit in een klein voorval een lachbui of simpel maar Geluk moet je snappen, begrijpen, aanvoelen is niet raar.…

niet wegens diefstal aan te klagen bleef wel bijna steken in een levensbedreigende lachbui of twee. * Met dank aan Marjon van der Vegt!…

Nog nahikkend van een onbedaarlijke lachbui heb ik de inmiddels helemaal met plaatjes-wc-papier gevulde stofzak geleegd. Mijn nieuwe stofzuiger was ingewijd en de zuigkracht was dubbel en dwars bewezen!…

Zo kan Nathalie in een vloek en een zucht in de hemel een lachbui creëren. Met bakken komt dan zo een bui uit de lucht, maar die humor kan Loek niet waarderen.…

Zo omhelst men, met armen vol van zachte dwaasheid, door kamers waar herinneringen als sokken in de wind wapperen, het verlangen brandt niet als vuur, maar als warme chocolademelk die wacht op marshmallows om op te laaien tot lachbui.…

.' Een lachbui volgde. 'Wat zou je dan willen doen?' 'Eh ja ik weet eigenlijk niet.' 'Nou vooruit dan.' Of dit eens een poosje zo zou blijven? Als het aan hem lag wel en het was ook zo eerlijk om eens niet te hoeven beginnen maar door te kunnen gaan. Toch?…

een kampeer gelegenheid De pootjes smelten de top van mijn koelkast een beetje, wat kleine misvormingen achterliet, maar verder niets alarmerends Voor de prijs krijg je een stabiel apparaat die ook deze nerveuze kok blij maakte ...en ons, consumenten in spe, na lezing van dit ongecensureerde epistel vast en zeker een hilarische lachbui…

Maar nee hoor, het betrof slechts een hysterische lachbui. Edwin de Roy van Zuidewijn had weer groot nieuws over zijn voormalige schoonmoeder. Ze is stapeldol op Herman van Veen. Okee, dat je tegen bomen staat aan te lullen vind ik tot daar aan toe. Maar fan van Herman van Veen? Ik word altijd een beetje zenuwachtig van die vent.…

Althans, zo leek het, want de zogenaamde huilbui ging over in een onbedaarlijke lachbui. Zo erg, dat de oude rood aanliep en de tranen over zijn wangen bolden. Lap, dacht de jongeman, kom ik iemand tegen die er wijs uitziet en hij begint te gieren als een hyena!…

Echt ik heb nog nooit zo’n lachbui gehad. In heel mijn leven niet. Het waren allemaal komische brieven. Gekker kon het gewoon niet. Mijn adviseur las het ook door en verslikte zich in zijn brood. Dat verbaasde me niets. Ik haastte me om een glas water te gaan halen. Toen we weer bijkwamen van het lachen ging de telefoon.…

Jong waren we allang niet meer, maar zo voelden wij ons wel als we samen waren; de bridgewedstrijden bij Bert thuis, lachbuien en vriendschap hielden ons verbonden. Karel was de enige van ons die getrouwd was; wij, Bert, Peter en ik waren altijd vrijgezel gebleven. Tot Karel overleed aan een hartinfarct.…

.' 'Eén moment,' zeg ik in een bijna onmogelijke poging mijn opkomende lachbui te onderdrukken. 'Lust je nog een borreltje?' Ik schiet naar binnen en suggereer een bezoek aan het toilet. Na twee drankjes besteld te hebben neem ik snel weer plaats, hunkerend naar de rest van zijn 'kanonnade'.…

‘Dank U’ Beide vrienden stonden op straat, sloegen elkaar op de schouders en barstten uit in een hysterische lachbui. ‘Ooo, haha, ik weet wel een boekhandel,’ snikte Ad. ‘En anders ik wel,’ hikte Timo. ‘Maar eh… heb jíj die bio-chips in die doerak gestoken?’ ‘Nee, natuurlijk niet.…

Och, juist daarom kiest-ie jou voor dit klusje, realiseerde ik me, en voelde een hysterische lachbui opkomen. Toen pas drongen Harolds woorden in volle hevigheid tot me door.…

Vanwaar dan die lachbui, dat ongeloof? Ik vrees dat het simpel is. De film wou in al zijn ellende van de bestorming groot drama brengen, een heldenverslag zeg maar.…

Opeens wordt de stilte-met-het-potloodgetik op ruwe wijze doorbroken door Ariena, die in een hysterisch lachbui schiet. Ik werp een geërgerde blik op haar, het zenuwachtige meisje dat nu haar handen tegen haar mond perst om het lachen te onderdrukken, maar wetend dat de hele klas naar haar kijkt doet haar alleen nog maar hysterischer lachen.…