Alle inzendingen over Lilian Ploumen

' ------------------------------------------------ Partijvoorzitter Lilian Ploumen geeft haar fractieleider tgv haar afscheid nog een klein cadeautje mee in de vorm van een vernietigend interview in de Volkskrant.…

Zie en lees voor een nadere toelichting op het drama Ploumen het snelsonnet van vandaag.…

Vlissingen, Vlissingen Bruisende branding en geen duplicaat Waar in de raadzaal de Hemelbestormende Lilian Janse haar Mannetje staat…

Minister Ploumen ,wel demissionair , noemt Zuid-Soedan naar`t manlijk lichaamsdeel . Daarvan zijn er in Afrika heel veel. Of sprak zij soms de waarheid deze keer? Zal men er zich wel iets van aan gaan trekken? Of als gewoonlijk ieder laat verrekken.…

Bij mij is dubbelrechts wel uit de gratie: ze willen niet met Klaver én met Ploumen, inhoudelijk kun je zoiets niet noemen. Nu heb ik zelf een wens voor de formatie. Eén van de twee valt nog te overwegen, maar Mark én Wop, daar ben ik echt op tegen.…

Maar Klaver/Ploumen gaan voor een galopke, en Hoekstra vreest voor progressiviteit. Ook Rutte is omzichtig op zijn hoede. Twee groenen zal teveel zijn van … het goede.…

Ik vroeg alleen maar of mevroi veel pijn had, het leek alsof de oorlog haar bevroor. Ze keek me aan of ze een doodsslang zag. Ze heeft toch niets te klagen dacht ik nog. De lacherige kinderen, ze komen elke dag, weten zij iets van oorlogspijn, wat zegt hun overlevingsstrijd? Hun moeder droeg haar zwijgen tot aan de grafrand toe, dat…

Zodra u 't venster open heeft gezet Ziet u een kruidig poldervers verschijnen In klavergroen met ploumen van marijnen Geen monatoetje meer in 't bloemenbed Hoe stil ligt daar het bijleveld en vredig Demissionaire kaalslag... o zo ledig…

Lilianne Ploumen denkt: lang zal hij leven, ´t wordt tijd dat ze die man een spuitje geven.…

. ------------------------------------------ uit: 'Lilian Sugar baby', 1990.…

Het doolhof van haar laatste leven Zij geraakte er niet meer uit Wij geraakten er niet meer in Wij hielden zielsveel van haar Dat is wat ons nog bindt Over haar plotse sprong heen…

Bij monde van de voorvrouw der partij wordt Job Cohen onzichtbaarheid verweten, maar Peper, - ja, je was hem haast vergeten - zet háár het liefst onmiddellijk opzij. Gelukkig maar, dat na al dit gepraat Jobs leiderschap “niet ter discussie staat.”…

Zij overdacht haar eigen functioneren Ze woog en heeft ook nachtenlang gewikt Conclusie was: ze vond zich niet geschikt Dus zij vertrok om niet terug te keren Haar zelfkritiek werd een gewetenszaak Dat ziet men in het Haagse niet zo vaak…

Twee donkerbruine hondenogen, keken mij heel droevig aan. Het is alsof ze wilde vragen: "Is het tijd voor mij te gaan?" Verdrietig moest ik dit beamen, drukte hem zachtjes aan mijn hart. Het liefste ging ik met hem samen, deze weg vol pijn en smart. Heel veel dank voor al je liefde, heel veel dank voor al je trouw. Rambo-lief ga nu maar…

"En, ben je gefeliciteerd?" Nee. Zijn witte gezicht was grauw. Zijn blauwe ogen vol met tranen. Dertig. Niet gefeliciteerd. Dat was teveel gevraagd. Het was een misverstand. Even de woede aan de kant. De woede en het eigen gelijk. Respect. Dat was toch het woord? Hij was afwezig geweest, die dag. Hij begreep het niet. Kon het niet beredeneren. Waarom…

Winters tafereel. Hij bindt zijn schaatsen onder. Concentreert zich, zet af en glijdt door zijn geheugen. Woorden krassen in zijn verleden. De beelden flitsen door zijn hoofd. De noorderwind steekt op. Hij schaatst door en kijkt rustig om. Hij ziet de sporen achter hem. Het lange riet, dat altijd meebuigt met de wind, is bevroren. Het kraakt. Hij blaast…

De kikkers springen verder dan het mooie licht voorbij de sterren…

Ik doe de rits open. De stof slobbert om me heen. Herinneringen. Utrecht, 11.35 uur. Afspraak. Geparkeerd in de parkeergarage. Vlakbij het theater. Naast het restaurant in de binnenstad. Waar ze van die heerlijke pasta en rosé serveren. Links de fantastische schoenenwinkel, zoals je die alleen in Utrecht hebt. Tranen in de auto. 47,8 km tranen. Om haar…

Ik drijf waarheen geen hand mij gadeslaat zal wederkeren naar de stille stee angstvallig mijden een te groot entree of u en iets dat anderszins mij schaadt van water heb ik mij een baar gemaakt geslapen in een uitgebeende zee het land gelaten dat in laatste wee tot kaken in het eigen bloeden staat waar woeste hoogten tot mijn navel reiken…

Steeds weer zie ik die donkere oogjes En die mooie wijze blik Donkere kijkers onder wenkbrauwboogjes Die wilde zeggen "hier ben ik" Nou lieve Queeny dat heb ik geweten Het was liefde vanaf de eerste dag Ik beloof je dat ik je nooit ga vergeten Nu je die kijkers sluiten mag.…

In Belgenmoppen zijn de Belgen dom. Wij super slimme snelle Nederlanders bezorgen hun vermeende waterlanders. Toch zijn die zuiderburen niet zo stom. Ze hebben om die moppen geen verdriet. Want Belgen snappen zulke grappen niet.…

. ----------------------------------------- uit: 'Lilian Sugar Baby' (1990)…

. ---------------------------------- uit: 'Lilian Sugar Baby', 1990.…

In ’s Gravenhage is iets moois ontstaan U weet van Jesse en van Lilianne? Ze smeedden onlangs ongekende plannen: Zij willen voortaan samen verder gaan ’t Idee is nu om Mark een dezer dagen Als ceremoniemeester te gaan vragen…

. ----------------------------------------- uit: 'Lilian Sugar Baby', 1990.…

Het lawaai dat kinderen produceren tijdens een telefoongesprek van hun ouders is evenredig aan het belang van dat gesprek.…

Netwerken is net werken…

Veel kennis is nog geen wijsheid…

Ik heb jouw naam gegoogled, maar vond hem niet. Ook afwezig op Facebook zonder zelfs maar één vriend. Virtueel bestond je niet en ook lijfelijk niet, niet meer. Des te meer herinneringen, herinneringen, herinneringen. Des te meer sluimerend verdriet, het verleden ging te keer. Surfend naar jou, vallend over golven, jij onbereikbaar. Een eiland…

. ------------------------------- uit: 'Lilian Sugar Baby', 1990.…