Miss Muze was, voor zij
het daglicht zag
een rupsje nooitgenoeg dat
in de nacht
een lelijk eendje was dat
had gewacht
tot zij niet meer in Morpheus' armen lag
wierp plots haar masker af
in een pop up
in het gezelschap van een buttercup…
Van dat hupsend en vinnig venijn
dat als vraatzuchtig rupsje nooitgenoeg
haar cocon beklemmend om mij sloeg
lijkt de honger nooit gestild te zijn.
Verstand nipt weer van appetijtelijk azijn
als een groen blaadje slaat het zich voor de kop
verdoofd als ik alles gelaten verkrop
het verlangen krijgt men toch niet klein.…
De aangifte weer net op tijd verzonden
Eens kijken of ik veel moet bijbetalen
Ze weten daar waar ze de mosterd halen
Zal mijn box 3 ok worden bevonden
Ik wacht geduldig af....juich niet te vroeg
Je weet het niet met rupsje nooitgenoeg…
De yolo-mens blijkt thans ook pas tevreden
Met vrijheid, overvloed, comfort, met méér
Dus heeft de aardbol nog veel voor de boeg:
’t Heeft nooit genoeg, het rupsje nooitgenoeg…
Ooh, beeldschone papillon
Koersend op de gang van de wind
Fladderend van gazon naar gazon
Onderwijl neerstrijkend
op een slechts vergankelijke klaproos
Even rustend
Je prachtig gracieuze vleugels dansend in de zon
Doch aan de einder wuift reeds
een vergeet-mij-nietje jou tegemoet
Verwachtingsvol passeer je zelfs de klavertjes,
Zonder enig…
664
Bezig met laden