Alle inzendingen over Pezig

Pezig hierna krimp ik in strekkende armen.…

mijn verhakkeld ik een hoop opeen gesmeten planken de nagels steken roestig uit en toch in gedachten nog in gedichten jeugdig pezig onvermoeibaar de steile hellingen op verend naar jou of verjongd gezuiverd zorgenloos jouw eindeloze zee langs gaand…

Vaak denk ik aan haar schoonheid die ze uitstraalde heel nonchalant Een paar vluchtige ontmoetingen verder niet veel aan de hand Prachtige ogen en dito lach hielden me ongemerkt bezig Haar ranke lichaam echt perfect niet te rond en niet te pezig Helaas niet meer gezien daarna tot binnenkort dan misschien Dit is een vrouw zo lief en mooi…

gister was het alweer vrijdag doch vandaag is volle maandag zij kwam heel spoedig even kletsen maar onwillend haar te kwetsen ging gaandeweg wel overstag gister geen probleem aanwezig voelde mij vrij frank en pezig nu zij wederom wilde komen voelde ik mij opnieuw genomen voor mij was gisteren een traandag wens nooit meer een nymfomaandag…

haar huid was tanig zongebrand de vingers lang pezig gespannen aan haar hand zij lachte een paar tanden bloot kakelde wat woorden leefde op in aandacht waarvan zij genoot toch werkte ze onverstoorbaar door met noten en olijven vroeg ons nog te blijven voor een volgend glas zij was authentiek paste precies in het grieks orakelplaatje…

oosten toen ik het hoorde Ik haatte degene die ‘t me vertelde vooral de manier waarop, terwijl het mijn beste vriendin Dit kon niet waar Onze vitaalste, onze helendste onze behulpzaamste, onze hard werkendste overtreffendste trap van alles Nu is de kern leeg, weg Hoe mis ik hem Zijn harde roepen en praten, zijn sterke pezige…

De ballenvreugde raast als een orkaan in 't streven van die pezige kornuiten. De toezichthouder holt erachteraan - er glipt al eens een deugnietje naar buiten, waarop hijzelf geëxalteerd mag fluiten tot ook aan zijn behoeften is voldaan. Wie zou die vreugde ooit willen vergallen - verheerlijkt nog na flink wat liters bier?…

Foto's van mijn geboortedorp zo'n honderd jaar geleden grindweg tussen rijen bomen langs kaarsrechte kanalen Turfschepen in 't bruine water de smederij van m'n grootvader veenbaas te paard voor 't café pezige mannen met pet en spade graven met kromme ruggen kanalen steken turf van dageraad tot schemer hun loon halen in 't café duurt al…

Haar blik dwaalt af naar Adams lenden, de pezige dijen en wat daartussen zich plots verheft, een staande ovatie voor haar. Een warreling van zwellichaampjes die zich verdringen. God was nu wel rond met de mens. Maar eerst zou hij nog het verraad genadeloos bestraffen. Hij grijpt de slang bij het nekvel.…

Een kalme, tengere en pezige man, die op alles raad wist en zich nooit uit het veld liet slaan. Hij had al voor heel wat hete vuren gestaan en kende het klappen van de militaire zweep beter dan wie ook in ons detachement. Nooit heb ik me afgevraagd hoe oud Dixon was. Dat deed er ook niet toe.…

Ik moet een tekst schrijven voor creatievelingen, schraap me de pezige keel en daarbij ook het kale voorhoofd. Heb overal jeuk als de muze niet over mij wil neerdalen. Ik wil stilte in mijn hart en in mijn oren. In de zuivere lucht stoort het gebrom van een rondcirkelend vliegtuigje van de nabije vlieghaven me lichtjes.…

Ei zo na wou hij haar pezige hand vastnemen en haar bezweren dat het allemaal niet zo’n vaart zal lopen. Maar hield zich toch in. Daartegenover vroeg hij haar of zij allang ziek was. Ze keek hem aan en zei:” ‘k Ben niet ziek, ‘k voel me niet ziek. ’t Is de dokter die zegt dat ik ziek ben “.…

Hij was breedgeschouderd en pezig en leek in deze omgeving thuis te horen. " Kan je me zeggen waar ik ben ? " Het leek fout om de stilte te verbreken maar de woorden ontsnapten uit haar mond vooraleer ze erover na kon denken. Hij hield zijn kop koffie tussen zijn twee handen als wou hij ze verwarmen. " Doet het ertoe waar je bent ?…