Alle inzendingen over afrastering

Mag ik voor even je gouden vleugels raken zodat ik getemd in mijn afrastering kan blijven Laat me even voelen hoe het vrouwzijn voelt je borsten en dat iets van onder je navel Opnieuw geboren worden maar dan in jouw schoot waar ik het kind mag zijn heel dapper en ontbloot…

haasachtig knaagdier een koning zijnde en keizer over een ander het is meer dan erg gemeenschappelijke grond van vleiers van meer dan drie dimensies draagt de ouderwetse reiswagen met gedempt groot licht het lijf van mens en dier hetzelfde als tevoren: diep denkend en in hokken of achter afrastering gehouden…

ik gooi symbolen in haar schoot zij is mijn dwaaltuin zoals zand en strand en land goed samengaan in de stroming van verlangen ik schrijf tekens in haar afrastering zij is mijn groene klimop uit de grond van mijn bestaan zoals huis en tuin goed samengaan in een geboorte van samenhangen.…

het leven is zoals de zondvloed in een glas monumentale afrasteringen die roestig hun kader omheinen op een mondiaal niveau, de dood ontwijkend zoals een paraplu in ademsnood opgeklaarde luchten als honingbrij zo zoet touwtrekkerclubjes dansfestijnen mooie hoedjes en reumatische pijnen je laten afleggen door een onbekende en zelfs…

Hij zag haar krimpen langs het nog niet vermolmde hek de nog roestloze afrastering, over het gras dat nog gemaaid moest, langs de rivier enzovoort, en berekende hoe lang nog tot er niet meer van haar over was.…

Soms staken zij door de afrastering van het gesticht ons dovenetels toe met het verzoek ze te vullen, hetgeen ons wonderlijk voorkwam en daarom konden we het niet. Terug in het dorp hoorden wij hen 's avonds hard huilen. -------------------------------------- uit: 'Elke dag is de eerste, 1980.…

(elfje) koeien blijven mij boeien of zijn zij meer geboeid door mij…

De kraai landt met een klap op de afrastering, prikkeldraad gilt schril onder zijn klauwen, en even staren we elkaar aan: twee wezens die weten dat alles uiteindelijk verrot en roest, maar toch weer opvliegen bij het eerste mes van het licht. Het einde snijdt door de mist: **vleugels**.…

Clopterop, Een nestje goed onder de hibiscus weggestoken, Vijf gezonde jongen, samen ineengedoken, De prille lentedagen, nog fris en aan de kille kant, Sarake is in de wolken bij het zien van zoveel jong schoonheid in haar hand, Die kittens groeien steeds als kool, En Hector bouwt de afrastering steeds zo ruim en mooi, Heel efficiënt,…