Alle inzendingen over afwassen

Als kind wist ik nog weinig van het leven, was dus met enig onderricht gebaat. Ik ging naar school, studeerde daar gedreven en oversteeg al snel de middelmaat. Ik leerde jaartallen, en foutloos spellen, Latijn, en A maal A is A-kwadraat, geen leraar die mij echter kon vertellen: wie zorgt voor ‘t afdruiprekje bij de vaat ? Ik dacht dat ouders…

ik zorg er voor, klantvriendelijk afstoffen stofzuigen dweilen afwassen en na gedane arbeid ga ik naar huis waar alles, zoals altijd, weer eens is blijven liggen…

Oh, er ging zóveel in door mij al schoongespoeld, maar de puntjes op de i zet hij, of moet ik zeggen zij een wondertje van de techniek heb 'm pas een jaar of drie daarvoor nooit gemist had geen hekel aan afwassen maar kan er nu zo van genieten zo glanzend als alles er uit komt het uitladen is een feest...…

aanschouwen van de bos rozen Sprak zij slechts dank zonder blozen Verafschuwde die altijd liefdevolle blik Vanzelfsprekend zo bovenop veel te dik Hunkerend naar dat brute die vent in hem Niet dat softe vragend met omfloerste stem Nee, haar wil overweldigen dwingt te bukken Haar kleren nat kussend van het lijf te rukken En onder het afwassen…

En na het eten, wil zij van afwassen niets weten, maar ik ga liever wandelen in het bos, en als ik moe word, zitten op het mos. Zij roept, ik heb ook pensioen, wij moeten het nu samen doen, daar had ik niet op gerekend, zij vindt het vanzelfsprekend. Maar ik heb er nu wat op gevonden, ik wordt steeds dover, dat is heel bijzonder.…

Dan gaan ze naar opa en oma en dan moet ze broodjes smeren en afwassen. Ik heb haar een brief geschreven waar niet in staat wat ik had willen schrijven: Hou me vast want ik tuimel. Paola is mijn nichtje en ik hou van haar. -------------------------------------- uit: 'Verzamelde werken', 2002.…

De wereld zingt Trumps lof en kennen zijn Gods Koninklijk gevoel straks logeren op het Zweedse hof na de ontvangst van de Nobelprijs voor de vrede wat heeft de wereld toch geluk, geboft met zulke zeer lankmoedige mannen wat is die Netanyahu toch tof om Hem voor te dragen als de man van/voor vrede ondertussen is Benjamin zelf synoniem…

Eten, afwassen, de krant. Voor de tv valt hij in slaap, de afstandsbediening in de hand. Oh, hij zou zo graag eens breken met die dagelijkse sleur. Hij heeft echt alles over voor een leven met wat kléur. De oplossing is vlug gevonden; haar zo blond, ogen zo blauw, nu weet hij waar het hem aan schort, hij zoekt een lieve vrouw!…

ze staat op - zet quasi automatisch - de radio aan kijkt naar buiten: kan niet langer dat rotweer bevatten aardappels plonzen met geweld in de hoge pan waterdruppels spatten op haar brillenglazen uiteen op de radio een telefoonspelletje; ook zo’n dom fenomeen dat rotweer ook; daar wordt ze chagrijnig van stoffen, vegen, bed opmaken, afwassen…

Belangrijk is het niet   of wij in God geloven  Vast staat immers toch   dat Eeuwigheid bestaat Wat maakt het ook maar uit   wat mensen steeds bedenken Want zeker is dat men bij dood   deez’ aardkloot echt verlaat  Veel verder dan de maan   is nog geen mens gekomen En nu we met z’n allen naar   de Filistijnen gaan Is plots het eind’ der…

namen het zo absoluut letterlijk op maar uiteindelijk is het figuurlijk bedoeld want wat is het een zwijnen-'kelere'-zooi in de wereld: in Oekraïne, in Gaza, in Iran in de VS, Israël, Rusland en op humane-onderdelen in ons Nederland ja, ik geef toe, doch in eigen haard en thuis kleding vind ik een dingetje, maar de Was, Wc, Wastafel, afWassen…

Nederlandse schrijver Jan Jacob Krediet Van den Bos (2026) bij mij nu weer bezem en blik niks stofzuiger, stofzuigen gewoon opvegen, dweilen kamers, huis uit lampen, lichten uit kort douchen, niet te warm niks lekker lang en om de dag de was: bont en wit op 30 drogen buiten of binnen de afwas, geen machine natuurlijk natuurlijk afwassen…

Laten we vooral begripvol mild zijn Naar de wappies, de woppies, de weppies Of hoe ze ook genoemd mogen worden Ook zij hebben niet om het leven gevraagd En zeker niet om een Corona pandemie Laten we vooral geduldig mild blijven Zeker als we zelf weten ‘hoe en wat’ Hoe er doorheen te komen En met wat voor middelen In deze zo pijnlijke Corona…

Ik loop steeds meer schoorvoetend Mijn stem is ook niet meer wat ie was Mijn zang heeft zijn zwanen gevonden Mijn gehoor laat te wensen over Mijn ogen gaan (h)echt achteruit Op- en audicien zijn gegoogled Heb reuma in mijn handen Veel warm afwassen zegt ‘Oma weet het beter’ Nou dat doe ik dan maar en ‘t helpt Mijn sensualiteit sterft…

Ik werd van thee voorzien en ze ging voor me afwassen. Alle frustratie is dan weg en een mens voelt zijn bestaansrecht weer. Sinds deze morgen weet ik dat ik aan de beterende hand ben, maar ik heb hier wel iets van geleerd. Voortaan ga ik goed nadenken als ik hoor dat er iemand ziek is, of ik iets kan doen. Al was het maar een boodschapje.…

Pa was vermoeid van een week werken en hij had gedacht een rustige, gezellige avond te kunnen hebben, maar moeder was op het idee gekomen om eens even uitgebreid te gaan afwassen, want er was heel veel servies dat nooit gebruikt werd, maar dat volgens haar nu toch eens schoongemaakt moest worden.…

Het enige wat ik kon verzinnen was afwassen. Ik heb een open keuken, dus het meisje kwebbelde aan één stuk door tegen mijn visite en mij en we genoten van haar. De ene vraag lokte de andere uit, het leek wel op dat televisie programma ”praatjesmaker”. We hadden het heel leuk met zijn vieren.…

Afwassen, afdrogen, koffie. Een paar uur voor jezelf. Alleen. De televisiegids, ballpointcirkels rond de programma’s die je hebt bekeken. De zekerheid dat je de afstandsbediening hebt gebruikt, toets aan en toets 1 en toets teletekst: mijn vingers glijden erover en bedekken jouw toets met de mijne, laag over laag. Tasten.…

Terwijl de schrijver niet schrijft, de schilder niet schildert, de kok niet kookt, is hun lichaam bezig met allerlei gekeutel in de vorm van wandelen, stofzuigen, wassen of afwassen, ijsberen, naar buiten staren of de bedden opmaken. Maar hoog boven in het lummelende lichaam bereidt het zenuwcentrum zich voor op de taak die wacht.…

‘Wat een vreemde jongeman,’ dacht Helen, terwijl ze terugliep naar de keuken en verderging met afwassen. ‘En zo slungelig ook om te tennissen. Tenzij… hij helemaal Rachel’s tennisleraar niet is!’ En bezorgd als dat Helen was, pakte ze de telefoon van de lader en toetste Rachel’s mobiele nummer in.…