Met zo veel liefde
Verbouwd, zorgvuldig
Opgekweekt op dat
Kleine stukje grond
Waar in eenvoud
Met gelijkgestemden
Het gewas alle kans
Krijgt zijn bladeren
Uit te slaan om voor
De mens gezonde voeding
Te zijn - met in de nabije
Toekomst bemesting van
Heel andere koek:
Er wordt asregen verwacht
Niet van een uitbarstende…
materie, ooit bevroren
smelt in de ijsbewaarder
stroomt weg als illusie
een vulkaan gromt boos
braakt een fontein van vuur
spuwt grauwe asregen
een asdeken bedekt Europa
verduistert de zon
de hemel is niet blauw…
ze kwijnde weg
zodra de asregen van mijn schaduw
op haar viel.
Mijn vaderlijke autoriteit
en mijn moederlijke zorg
werden een weg naar het compost.
Maar ook een kunstplant
gaf geen troost
Ze verkleurden in vaalheid
nu laat ik het blijven.
Tot inkeer gekomen is mijn soort
de natuur gaat haar gang
Verlost van onvolkomen aandacht.…
Amechtig buig ik plechtig
voor een eruptio mentis,
een slang van brandend lavavuur
en asregen van Thira
waar Eva's eeuwenoude waarheid
in pathos en langs passiewegen
van al haar voorgangsters de moed
en ontmoedigde volgelingen
in klare rode wijn hier
ten tonele wordt gevoerd
op podia waar militia en
ecclesia patriarchalia…
beschadig me, breek me, bespot me,
met de wreedheid van een god die speelt
bespuug me als stormregen op een dorstig veld,
verneder me tot ik niets ben dan lucht
maar keer terug
pijnig me, splijt me, steek me met je stilte
verwond me met je afwezigheid
vertrap me als aarde,
die smeekt om jouw voetstap
maar kom terug
bestuif me als asregen…