zonlicht
met glasscherven speelt
heerst doodse stilte
op verlaten wegen
huizen zonder buren
kraken onder het geweld
van onteigening
ramen en deuren
versplinteren de tijd
en waar liters verf
teksten braken op muren
overwoekert graffiti
gevels en straten
onkruid groeit
tussen stenen en asfalt
in het dorp
door onzekerheid dichtgespijkerd…
Toen ik me abusievelijk interesseerde
Voor wat boeken en een geleerde
Werd het een levenslange dwaling
Aristoteles gaf me de lach terug
En maling aan de daling
Die zich vanaf de Grieken in de mens manifesteerde
Teruggevallen in onzekerheid
Is de massa nu bereid
Zichzelf de oorlog te verklaren
Niets kan mij meer zorgen baren
Dan dat we…
Dichtgespijkerd staat het dorpse station
krachteloos op passagiers te wachten,
maar geen mens betreedt nog het perron;
het vertreksein klinkt slechts in gedachten.
Ooit werden hier horizonten verbreed,
de trein bracht grote steden dichterbij.
De dienstsluiting bracht de dorpelingen leed
en greep diep in in't plattelands leven.…
Ik adem niet
naar stemmen
die deuren willen openen
die ik dichtgespijkerd heb.
Verrassingen zijn messen
zonder handvat.
Ik ben moe.
Mijn hart is vaker gestorven
dan het klopt.
Mijn ogen zijn gewend
aan duisternis.
Mijn handen
geknepen om niets
en dankbaar
dat niets geen pijn doet.…
423
Bezig met laden