Alle inzendingen over droogjes

Vochtgevoelige; wellicht dringt het tot u door, merk ik droogjes op…

Er valt een glas om alsof het aan stukken is zo klinkt het droogjes…

Ha, dacht ik, da’s iets om op voort te bouwen en in mijn Pamper vroeg ik haar dus droogjes: “Zo’n luier, vind je dat niet schattig, meid ?” Maar zij werd woest, en ‘k voelde nattigheid...…

Wat ik toch meegemaakt heb in mijn pub… Er stond een vent met hele kleine oogjes, een rode neus… dus ik zei uiterst droogjes, maar heel goed hoorbaar voor de hele club: ‘Je lijkt wel op Wawrinka zo van voren’ Ik kreeg gelijk een backhand om m’n oren…

.." en neemt het weer weerom. 0, geef elkaar zo even maar wat droogjes Oogjes en schuintjes en vriendlijke peutjes, 0, mensjes lief, wat zijn wij allen dom!…

En ´s avonds bij het thuiskomen roept hij als een kind zo blij zijn echtgenote Mariette toe: "Ik heb het recht aan mijn kant" "Rechter" reageert Mariette droogjes!!…

M'n benen stappen argeloos door voeten benen droogjes mee water streelt m'n hoofd 't gutst in het riool. Zo'n zee van rust.…

dit hoort toch bij mijn baantje ik ben in dienst bij deze schatjes het zijn mijn kattenkindjes ik verzorg hun droogjes en hun natjes en verwacht hiervoor geen lintjes.…

die antwoordde droogjes:"Oh yes, we can!" "..maar vanwege een aantoonbaar cellentekort scannen we bij u slechts uw boxershort." toelichting: Op vluchten naar de VS worden straks bodyscanners ingezet om te voorkomen dat passagiers explosieven meenemen aan boord.…

O, geef elkaar zo even maar wat droogjes Oogjes en schuintjes en vriendelijke peutjes, O, mensjes lief, wat zijn wij allen dom!…

vroeg ongelovig stuurman Jaap, Maar Teun, de smid, zei leuk en droogjes: ‘Wel, ‘k denk voor ’t koken van jouw raap!’…

tot een pittig harde massage in het rollen van de golven schuimden boodschappen hun berichten uit verre streken naar het geheugen van de aarde waar ze als data/tijd in het lithium keurig eeuw na eeuw werden opgeslagen ik ben altijd de pakezel geweest heb gezorgd dat ieder kreeg wat die wenste stoel matjes en badjes natjes en droogjes…

Zompigverwelkt behangpapier van bits en elektronische rillingen pelt droogjes de muren af, valt zonder echo He’s in Zijn eerste keer. Een hond trekt uitgelaten aan zijn leiband zoals de zon aan het vijverijs. Hij wil handschoenen. Gaat niet. Zie je, dit is complexloos groter dan onszelf. Druppels rinkelen zonder jouw toestemming.…

" Een passagier, die maar aan boord Amand'len zat te knabb'len, Begon die spreuk, zo vaak gehoord, Heel aardig na te babb'len, Bij elk geroep, bij elk gefluit, Riep Lorretje heel droogjes uit: "'t Is maar een wissewasje!…

door een opwellend en ongekend verlangen” zijn stem klonk hol en vol tegelijk de eik schrok van het grote belang de aandacht die werd geschonken de zang van vogels die verstomde “ik” sprak de geportretteerde zachtjes “vraag mij soms af door welke ogen ik de realiteit bezie” zijn vertroebelde spiegel negerend beweerde de vijver droogjes…