Over van alles
Heeft hij zich druk gemaakt,
Zorgen die nooit
Konden wachten tot morgen,
Het hier en nu geteisterd
Door donker dat hem de adem
Dikwijls beneemt -
Nu is alles anders
En beseft hij dat
Alles wat hem bedrukt
Niet meer is dan hooguit
Lucht in de eeuwigheid…
Heer, onze Heer, hoe groot bent U
Verheven en machtig is Uw naam
Wij willen U loven, allen tezaam
Elke nieuwe dag ons gegeven, ook nu.
Wij verwonderen ons over de sterrenpracht
Ook over de maan die licht verspreidt
En die overal te zien is, wereldwijd
Tijdens de avond en de donkere nacht.
Onbegrijpelijk dat U naar ons omziet
En werkelijk…
Gods afgezant besloot zijn tijd op aarde
Zijn ondermaans bestaan is uitgewist
Dus maakt men snel een kiekje bij zijn kist
Voor veel gelovigen van grote waarde
Kijk nou, wie staat daarbij de hemelpoort
t' Is Petrus die met hem een selfie scoort…
K’hoor ’t ruisschen der bomen, proef den claeren rivier
en wensch dat dit eeuwigh, voor immer soo blijft.
De woelighe baren waar de Ruyter op voer.
Dien roepende kooplui, dien ploeghende boer.
Mijn kettingh met koghel, dat lijckt dan zó ver.
‘K ben tusschen het volleck, en voel mij daer thuis.
Ick droom dan al lezende weg, ver van huis.…
Ende als de nachte ten lesten daelt,
met hare mantelinge van duystere vrede,
so buigh u, mine ziele, sonder vreeze,
onder der tijden eeuwighe schrede.
.
Want al wat vergaet, heeft wederklank;
al wat verstilt, blijft voortbestaen.
Ende in den diepen grondt der stilte
wordt geene liefdekracht verloren gedaen…
het eeuwigh wachten
na de verrukkinghe
van een voltooid ghedicht
.
ende dan
die snijdende onzekerheyt
.
het wachten op een cijfer
hooger dan vijf
opdat mijn middelmaet
wat stevigher
op zijn beenen staet
.
ooit, ja ooit
.…
464
Bezig met laden